Marikenloop 2007

Ja gisteren was het dan zo ver: de Marikenloop in Nijmegen. Op tijd opstaan (8 uur) en om kwart voor 9 de deur uit. Had om 9 uur afgesproken bij de tram om vandaaruit naar het station te reizen alwaar we om half 10 de trein richting Nijmegen namen. Helaas nog even wat vertraging door een defecte trein voor ons en dus komen we pas om kwart over 12 aan bij de Marikenloop. Voor mij niet zo’n probleem, ik start toch pas om 2 uur, maar Nicolette moet zich haasten. Snel omkleden, in de rij voor de toilet en net als de gezamenlijke warming-up is begonnen, loopt ze het startvak in. Net op tijd dus.

Nicolette gaat de 5 km lopen na een lange tijd van blessure in de vorm van shin splints. Dus hopen dat het goed gaat vandaag. Het resultaat mag er best wezen, ze loopt een mooie 32:50 en is daar zelf dik tevreden over. En dat is nog altijd het allerbelangrijkste.

Voor mij dus de start om 2 uur. Vanaf kwart voor 2 is er een gezamenlijke warming-up. Wel wat warm zo pal in de zon. Maar goed, even rekken en strekken is ook niet gek.

Ik sta helaas in het allerlaatste startvak en het duurt dus bijna een kwartier voordat ik over de startlijn ga. Maar goed, nettotijd wordt ook bijgehouden.

Het begin gaat nog redelijk, maar zodra we de bossen inschieten, gaat het minder met me. Op 3 km heb ik mezelf al redelijk opgeblazen door de warmte. En mijn eerste drinkflesje komt aan bod. Op het 5 km punt worden er videobeelden gemaakt en je ziet me daar al redelijk sjokken, techniek is niet best en mijn voeten til ik al nauwelijks meer op. Mijn tussentijd op de 5 km is 31:52.

Het parcours valt me ook zwaar tegen. Het is door de bossen en dus op een zandpad lopen. Het is weliswaar een hard zandpad, maar toch is dit nog altijd losser dan op de weg cq. asfalt lopen.

En er zaten ook een paar kleine vals plat stukjes in.

Op 6 km is dan de drinkpost waar ik een bekertje AA neem en een bekertje water. En ik doe een poging om verder te gaan.

Maar het zit er even niet meer in. Mijn benen willen niet meer en ik ben echt doodop. Maar toch wil ik niet opgeven, dus na even gewandeld te hebben, ga ik toch weer verder.

Op 8 km mijn laatste drinkflesje. Ook hiervan drink ik ongeveer 100 ml zelf op en de rest giet ik in mijn nek om af te koelen.

Moet daar toch iets op verzinnen, want ik heb dus heel erg snel last van de warmte. Ik heb zelfs koude rillingen gehad van de warmte, dus volgens mij dan bijna sprake van oververhitting.

En dan is daar eindelijk de finish in zicht. Het laatste stuk loopt door de stad en over de weg. Langs de kant staan volop toeschouwers die aan het aanmoedigen zijn. En die geven me net dat laatste steuntje om door te gaan. Nog een klein stukje.

mar-9140

Laatste 10 meters en dan is daar de klok. Ik krijg meteen na de finish een sms binnen waarin staat dat ik een nettotijd heb gelopen van 1:09:00.

Ruim boven mijn persoonlijke record en ik ben er dan ook niet echt blij mee. Ben echt stuk en even staat het huilen me nader dan het lachen. Gelukkig is daar Nicolette die me opvangt en me wat water geeft.

Stukje lopen en dan mag ik mijn welverdiende medaille in ontvangst nemen. Want hoe je het ook went of keert, ik heb ‘m wel uitgelopen. Ondanks het warme weer, het zware parcours en mijn verkoudheid van een week. Al is het dan geen geweldige tijd. Ik heb het wel gedaan.

Even wat uitlopen en wat rekken en strekken en daarna snel douchen.

Gezamenlijk met nog wat andere meiden gaan we naar de pastaparty. Lekker pasta eten met een glaasje wijn erbij en een bavaroistoetje na.

Moe maar voldaan zitten we later in de trein op weg naar huis. Bijna 12 uur later ben ik weer thuis en plof onderuit op de bank.

Het was een vermoeiende dag en eigenlijk ben ik een beetje gek dat ik een hele dag op stap ben om een uurtje mee te doen aan een hardloopwedstrijd. Maar het was wel heel gezellig en de dag was zeer gemoedelijk.

Nu op naar de volgende loop en daar maar op focussen. De Ladiesrun in Rotterdam. Dat is weer een wegwedstrijd, dus misschien voel ik me daar beter. Wie weet, we zullen het tegen die tijd wel weer zien.

DSC00248

8 reacties

  • Je hebt het toch maar weer gedaan Esther. Die snelle tijd komt heus wel weer.

  • goed gedaan hoor Emmie! en wat Hans zegt, het tempo gaat vanzelf weer omhoog. Kom je ook nog naar Leiden (2e zondag in juni )

  • Thanks guys voor de bemoedigende woorden. Ik moet idd niet echt zeuren, het was een zwaar parcours, het was warm en daar heb ik gewoon veel last van en ik was al een week verkouden. Dus al met al heb ik nog een prima prestatie neergezet.
    Enne, Ronald, nee ik kom helaas niet naar Leiden toe. Ik zit dan in de Ardennen. Maar als ik tijd heb, ga ik wel Moon aanmoedigen bij haar halve marathon in La Roche.

  • Op naar de Rotterdamse bruggen! En neem af en toe zo’n heuveltje in de Ardennen, dan stellen onze mooie bruggen niets meer voor.
    Leuke foto, en een welverdiende medaille.

  • Inderdaad goed gedaan. Je moet het toch maar volbrengen. Ik denk dat ik maar eens naar de Rotterdamse Marikenloop zal gaan kijken. Hoop he dan te zien en een fotootje te maken.

  • @Hans: dat zou ik echt leuk vinden. Ben toch altijd een beetje benieuwd naar de echte mens achter de weblogs.
    @Ronald: ik maakte een foutje. Leiden is 10 juni, maar dan viert mijn vriend zijn verjaardag. Dus lukt het me nog steeds niet.

  • Mag dan boven je pr zijn, ikzelf vind dat je het knap hebt gedaan, zéker met die omstandigheden (hitte, ondergrond). En je ziet er super uit op de foto! Komt dat door de verliefdheid? 😉

  • Ron

    Al met al toch weer een wedstrijd in de benen. Was je niet te warm gekleed?? Op naar Rotjeknor dus!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.