Emmie’s weblog

Nou gelukkig gaat het vandaag weer helemaal goed. Op het werk vanochtend lopen sjouwen en slepen. Het secretariaat moest anders ingericht worden. Wat een zooi kom je dan zo op de grond en in je laden tegen. Mooi moment om die troep eens op te ruimen.

Heb nu een heel strategische plek gekregen. Kan alles perfect overzien en in de gaten houden, nog beter dan mijn vorig plekje.

Zo meteen ff mijn duikspullen inpakken. Morgen ga ik samen met Mark, Sander en Petra duiken in de Grevelingen (Scharendijke). We zijn heel benieuwd hoe het zal verlopen, want het zal onze eerste zelfstandige duik worden. De 4 buitenwaterduiken van de cursus tellen tenslotte niet echt mee, aangezien je dan nog samen met een instructeur duikt. Nu we ons brevet hebben, wilden we wel eens zien of we werkelijk alles zelf in de praktijk kunnen brengen.

De voorbereiding heeft al aardig wat tijd gekost. Tenslotte moet je wel alle informatie nu zelf regelen. Duiklocatie, telefoonnummers, dieptekaartje, spullen huren (tenslotte hebben we geen van allen nog onze eigen spullen) etc.
Morgen zal er ter plekke ook nog wel het e.e.a. besproken moeten worden. Best wel spannend allemaal.

Als ik morgen niet te laat thuis ben en niet al te moe van alle inspanningen, zal ik hier even verslag uitbrengen.

Gisteravond had ik een “blinddate”. Wel een foto gezien, maar verder niet echt wat van de ander persoon weten. Klein beetje eng is het wel hoor. We hadden afgesproken op een terras in Scheveningen. Ik hoopte dat ie er al zou zijn, maar helaas, zag nergens iemand alleen zitten. Gatver, hij zou toch wel komen opdagen he.

Gelukkig, daar kwam ie aangelopen. Eerste paar minuten zijn nog een beetje onwennig. Je bent ontzettend aan het aftasten, tenslotte zijn die eerste minuten bepalend. Valt het ontzettend tegen, dan zit je er maar mooi mee. Andersom natuurlijk ook. Hoe nonchalant je ook kunt zijn over het feit “men neemt me maar zoals ik ben”, vraag je je toch af of je “in de smaak” valt.
Maar het eerste kwartier ging voorbij, en het daarop volgende uur en het werd later en later. Ik heb een hele leuke avond gehad, heel erg veel geklets en gelachen. Elkaar een heel klein beetje beter leren kennen. Een vervolgafspraak zit in de planning…….

Maar nu, 24 uur later, zit ik hartstikke misselijk achter mijn pc dit stukje te typen. Ga zo maar weer terug in bed kruipen, met een warme kruik op mijn buik. Tv aan en een filmpie kijken. Katten op bed erbij en een beetje zielig liggen zijn.
Ja soms kunnen vrouwen ook ontzettend zielig zijn hoor als ze ziek zijn. Hopelijk is het morgen weer over, wil weer ff een stukkie gaan motorrijden, maar ja dat ligt natuurlijk ook heel erg aan het weer.

Morgen weer een dag……

Zo, de eerste weblog is na het schrijven van dit stukje een feit. Jaja, ook ik ben inmiddels een beetje in de ban van weblogs. Wat mag dat dan wel voorstellen een “weblog”. Het is eigenlijk een soort dagboek, maar dan openbaar op internet.

Ja en wat voor zin heeft dat dan, zul je denken. Ach ja, dat weet ik zelf eigenlijk ook nog niet. Vond het gewoon leuk en misschien vind jij het na het lezen van een aantal verhaaltjes ook wel leuk. Zo niet, dan sla je dit onderdeel gewoon over.

Dat het maken van een weblog behoorlijk wat tijd kost, had ik me niet helemaal gerealiseerd. Deze hele zondagmiddag ben ik er mee bezig geweest, met heel veel hulp van mijn “asp-redder-in-nood” Mark. Zonder hem had het er nu nog niet op gestaan.

Ik wilde namelijk toch wel een eigen weblog en niet een of ander progje dat je van een site kunt plukken. Dit omdat je dan altijd last houdt van die verschrikkelijke banners. Brrrrrrr, daar heb ik echt een hekel aan.

Maar goed, de eigen gebouwde weblog is een feit. Ben benieuwd hoeveel “fans” ik zal krijgen!!