Emmie’s weblog

Gisteravond weer een avondje heerlijk Iers gedanst. De band Simply Green trad op in strandpaviljoen De Zeemeeuw in Noordwijk en had aan onze dansschool gevraagd of er ook dansers wilden optreden. Nou daar zeiden we natuurlijk geen nee tegen. Manon, Rianne, Jan en ik hebben act-de-presence gegeven.

Het was buiten op het terras. Er was volop publiek en de sfeer was dan ook heel gezellig. Ben wel bijna 2 keer onderuit gegaan op die rare planken, maar goed dat mag de pret niet drukken. Het was zalig om weer te dansen. En ondanks dat het alweer bijna 2 maanden geleden is dat ik heb gedanst, ging het toch weer goed. Moet wel eerlijk bekennen dat ik nu behoorlijke spierpijn heb in mijn kuiten. Heb de hele dag al met mijn beenwarmers aangelopen, zodat mijn kuiten warm blijven. Maar toch mocht dat niet baten. Het wordt nu steeds erger en de trap op en af lopen gaat steeds moeizamer. Ik had me wel opgewarmd, maar na zo’n lange tijd niet dansen, worden die spieren toch aardig onder druk gezet. Ach binnenkort beginnen de lessen weer, dus dan gaat het vanzelf weer beter.

Volgende week optreden tijdens de FantaMagic beurs in Leiden. Heb er nu al zin in……

Ja ja, vandaag ging het al wat beter met de katten buiten. Gizmo is zowaar helemaal tot aan het hekje gelopen (ongeveer 1,5 – 2 meter van mijn voordeur) en Doerak durfde nu eindelijk een stukje achter hem aan te lopen. Heb ze nu maar samen laten gaan, zodat Doerak zich nu een beetje kon optrekken aan Gizmo. Die heeft toch duidelijk nu meer lef ……… Het is zo grappig om te zien joh. Stapje voor stapje over de drempel heen en dan die grote boze buitenwereld instappen. Snuf snuf snuf, wat ruik ik toch allemaal. Wat een rare geurtjes, en wat hoor ik daar ineens. Ojee, nu ga ik snel naar binnen toe hoor, want dat is toch wel eng. Je ziet ze het gewoon denken….. Morgen weer een dagje.

Wat heb ik daarstraks toch gelachen zeg. Ik heb het er al een tijdje over met vrienden, wellicht dat de katten het toch wel leuk zouden vinden om af en toe naar buiten te mogen. Op zich vind ik het doodeng, want ik ben toch best wel bang dat er iets zal gebeuren. Maar goed, soms moet je leren om dat los te laten (net als bij kinderen lijkt me zo…..).

Als eerste had ik Doerak meegenomen naar beneden, voordeur stond open en ik ben in de deuropening gaan zitten. Ik dacht dat Doerak het fantastisch zou vinden en meteen naar buiten zou glippen om te kijken wat daar allemaal te vinden is. Tenslotte is zij toch de meest brutale en ondeugendste van de twee. Het tegendeel was echter waar. Ze durfde nog niet een poot over de drempel te zetten. En bij ieder geluid schrok ze zich helemaal rot en schoot weer naar binnen toe. Na een kwartiertje heb ik het met Doerak maar opgegeven. Morgen weer een dag.

Ok, dan maar met Gizmo proberen, al hoewel ik daar helemaal een hard hoofd in had, na mijn ervaring met Doerak. Tenslotte is Gizmo de angstigste van de twee…… Maar ook hier was het tegendeel waar. Niet dat hij nou meteen naar buiten schoot, maar Gizmo is wel over de drempel gekomen en heeft naar weerskanten van de voordeur een halve meter buiten gelopen !!!!! Applaus voor Gizmo !!!!! Dit had ik dus echt niet verwacht. Hij heeft toch kennelijk meer lef dan ik voor mogelijk had gehouden.

Morgen ga ik het weer proberen. Het is kennelijk toch wel allemaal erg eng om ineens zoveel verschillende geuren, geluiden en dergelijke op te doen voor zulke kleine katten Doerak lag naderhand helemaal uitgeteld op de grond. Alsof ze ik-weet-niet-wat had uitgevoerd. Gizmo ging zich helemaal uitgebreid zitten wassen…….

Gisteren ben ik samen met Mark, Sander en Robbert naar Dance Valley geweest. Het zou voor mij de 1e keer worden. De jongens zijn al vaker geweest en weten dus wat ze te wachten staat. We zouden niet meteen vanaf de opening aanwezig zijn, anders wordt het wel een onwijs lange dag. Dus rond 1 uur halen we Robbert op en begeven ons naar Dance Valley. Onderweg nog even wat bij de Mac gegeten. We hebben redelijk dichtbij geparkeerd op een terrein bij een boer. Die heeft ook ff lekker wat extra inkomsten. Bij de ingang kunnen we redelijk doorlopen, dus dat scheelt. Tas moet nog wel ff gecontroleerd worden; flesje water wordt zonder pardon weggegooid en mijn deo moet ik ook inleveren. Maar goed, mag de pret niet drukken.

Voor mij gaat er echt een hele wereld open. Wat een hoeveelheid mensen en in de meest waanzinnige creaties. En de topdrukte is er nog niet eens. Die maak ik later op de dag wel mee. Toch valt het me mee. Het lijkt iedere keer als we ergens naar toe lopen, alsof het echt hutjemutje is, maar als je dan op die plek komt, blijkt dat je toch nog altijd voldoende ruimte om je heen hebt. Voor iemand met een lichte vorm van claustrofobie wel zo prettig.

We hebben diverse acts gezien en in de loop van de middag heerlijk bij de Main Stage op het gras gezeten om wat bij te komen. Daar kwam zo’n promotiegriet van Vodafone langs, of we op de foto wilden. Ach ja waarom niet. Het zou aldaar op een groot scherm vertoond worden en later op de site van Vodafone te vinden zijn. Zie hier het resultaat:

Aan het eind van de avond genoten van het optreden van Carl Cox en van het vuurwerk vanwege het 10-jarig bestaan van Dance Valley.

Het was een fantastische dag, met schitterend weer en geweldige optredens. Ik heb echt mega genoten en weet zeker dat ik volgend jaar ook weer wil gaan.