Emmie’s weblog

Gisteravond weer eens een nachtduikje gemaakt, met een van mijn andere buddy’s. Heb op deze stek nog niet eerder gedoken, de avond begon goed in te vallen, dus het werd een nachtduik en het is een stek waar je langs de mosseltouwen duikt, er tussendoor, er onder door en ook nog zonder referentie van de bodem. Was dus af en toe echt compleet mijn oriëntatie kwijt. Al met al voor mij een spannende duik. Maar wel een zalige. Het is een ondiepe stek, mijn gemiddelde diepte tijdens deze duik was 3,2 meter.

Vooral de buitenste touwen zijn enorm mooi begroeid. Al vrij snel zag ik allerlei eistrengen van naaktslakken. Dus ik zoeken en zoeken, maar ik kon ze toch niet vinden die rotbeestjes………

 

Maar gelukkig, na ongeveer 10 minuten had ik dan eindelijk de eerste bruine plooislak gevonden. En als je ze dan eenmaal vindt, dan zie je de rest ook vanzelf. Ook al hebben ze een onwijs goede camouflagekleur.

Verder zijn de mosseltouwen begroeid met zakpijpen, pauwkokerwormen, broodspons en nog veel meer. Daar tussendoor zitten nog wat kleine krabbetjes en spookkreeftjes (geweldig zijn die – lijken net kleine boksertjes).En om ons heen zwommen enorme hoeveelheden spiering. Af en toe werd ik gek van die visjes, die zo snel wegschoten iedere keer. Zig zag voor je neus en weer weg…….

Ik moet natuurlijk wel zorgen dat ik bij blijf met mijn logs. Jammer is ook wel een beetje dat ik de datum niet kan aanpassen, maar goed.

Afgelopen zaterdag, 23 september, heb ik weer een heerlijk duikdagje gehad met mijn vaste buddy.

Eerst maar weer eens naar Stavenisse. Dit is zo’n heerlijke plek en niet veel duikers komen hier, dus het is ook lekker rustig.

In het begin leek het ff alsof ik de weg kwijt was, terwijl ik toch gewoon mijn kompas volgde, maar we doken over een draplaag, alsof alles kaal gehaald was. Maar na even kwamen de mooie stukken weer terug. Gelukkig maar. Een 2-tal pitvissen gezien, veel hooiwagenkrabben en een flink aantal lipvissen. Paar zeenaalden en aan het einde van de duik nog een sepiaatje. Die zo enorm van ons schrok, dat die met een rotgang achteruit schoot…………en weg was ie weer.

 

Na de duik was het even wat minder. Er scheen geen zonnetje en de wind was een beetje op komen zetten. Brrrrr, moet er maar weer aan gaan wennen, dat het duiken weer kouder gaat worden. Alhoewel de watertemp nog steeds rond de 19 graden ligt en dus nog goed met mijn zomerhandschoentjes kan duiken (wel met dubbel 7 mm pak hoor….).
Maar het omkleden wordt al weer wat frisser.

 

Daarna door naar de Oesterdam. Geert mocht de stek uitzoeken omdat het zijn 100e duik zou zijn van dit   jaar. Maar ja, dan moet je ook wel goed kunnen tellen. Bleek dat het helemaal zijn 100e niet zou zijn, maar slechts nummer 99!!

Aan het begin van de duik, nog ondiep op 2,5 meter ofzo, een school met harders (of zeebaarzen – ik weet het verschil niet). Daarna vrij snel een paar sepiaatjes. Bij het ponton zeker een half uur tussen de stenen liggen snuffelen. Op zoek naar de palingen en kreeftjes die zich zo heerlijk daar kunnen verstoppen. Mijn kleine back up lampje gebruikt, omdat ik anders zoveel last had van de schaduwen van mijn grote lamp.

 

Nog even rondom gedoken op zoek naar het kleine bootje, maar die heb ik net gemist. Wel nog even gespeeld met een sepiaatje. Het diertje was niet echt bang ofzo, maar verschoot wel van kleur afhankelijk welke ondergrond er was. Was er zand, dan werd ie veel lichter en gladder qua kleur en structuur. Was er een hoopje steen, mosselen etc., dan werd ie wat donkerder en ook wat stekeliger zeg maar. Erg gaaf om te zien hoe veranderlijk het beestje is.

Na de duik weer heerlijk zitten nakeuvelen en toen was het weer tijd om naar huis te gaan.

Afgelopen zondag 17 september een heerlijke duikdag met een aantal mensen van Duikforum. We hadden besloten om 3 duiken in de Grevelingen te gaan maken. De zon liet zich helaas niet zoveel zien als op zaterdag (sterker nog, de zon was de hele dag ver te zoeken), maar het was toch een superdag.

De eerste duik maakten we (ik dook met Albert) bij Dreischor (Zuidlangeweg). Gelukkig is het onderwaterleven inmiddels behoorlijk hersteld. Ik weet nog dat ik eind juli daar ging duiken en toen was echt alles dood. Er lag een dikke laag slijk en allemaal dode vissen. Een macabere duik was dat. Nu zat er weer behoorlijk wat leven. Afegezakt naar de reefballs en daarna op het gemakkie naar rechts gedoken. Het zicht was enorm goed. Behalve op de terugweg bij de reefballs, maar dat kwam door andere duikers die daar ff alles hadden omgeploegd .

Gezellig kletsen na de duik en daarna door naar de volgende stek, Den Osse (Nieuwe Kerkweg). Ook hier heb ik de (korte) briefing gedaan en werden de buddyparen even omgewisseld. Wel zo leuk om op zo’n dag met wisselende buddy’s te duiken.
Ook hier was het zicht weer hartstikke goed en het onderwaterleven zelfs nog wat uitbundiger. Lekker snuffelen tussen de blokken. Nu dook ik zelf met René, die ik even op zijn vingers heb getikt toen hij een kreeft wilde pakken. Sorry, maar dat gaat er bij mij niet in.
Het zonnetje liet zich heel even zien na het duiken.

 

De laatste duik maakten we bij Scharendijke (de Kabbelaar). Wilde weer eens kijken of ik mijn fantastische navigatiekunsten kon vertonen, door via het wrakje, langs de 2e en 1e pier (en 9 m. plateau) weer uit te kunnen komen bij de reefballs. De route ging prima, heb wel het plateau gemist, maar dat kan ook door het iets mindere zicht komen. We hadden slechts 2 meter zicht of zo en dan wil je wel eens net langs het plateau zwemmen.

 

De hoeveelheid paling was enorm tijdens deze duik. Een flink aantal verscholen in gaten, maar tussen de 2e en 1e pier ook een hoop loszwemmende in het slawier. Erg gaaf om te zien. Ook nog 2 zeenaaldjes, heremietkreeftjes en een donderpad. Saskia was blij dat ze met mij was meegegaan. Ze heeft een hoop gezien en het duiken ging prima. Even weer een stukje zelfvertrouwen opbouwen.

 

Na al dat geduik waren de maagjes behoorlijk aan het rammelen geslagen, dus werd het toch echt tijd om ergens een hapje te gaan eten. We kozen voor Brasserie De Zondebok, alwaar ik voor de saté koos. Gezellig nakeuvelend werd de dag afgesloten. Moe maar voldaan kwam ik pas laat weer thuis. Ik ben dan ook maar snel mijn bedje ingedoken voor een welverdiende nachtrust.

Ik mag natuurlijk niet vergeten om mijn duikje van afgelopen zondag bij Zoetersbout te loggen.

Ik had wat later afgesproken met mijn buddy’s. Dus pas om half 1 stapte ik in de auto om rustig aan richting Zeeland te tuffen. Even nog mijn fles bijvullen en zowaar kom ik bij de duikwinkel mijn buddy’s al tegen. Het was wederom prachtig weer en dat maakt zo’n duikdag natuurlijk extra gezellig.

 

Het zicht was ook hier weer perfect. Wel wat zweefvuil, maar toch zeker rond de 8 meter zicht.

Gewoon een lekker ontspannen duikje. Rob ging foto’s maken, dus ik had meer dan genoeg tijd om rustig om me heen te kijken en het kleine grut eens aan een grondig onderzoek te onderwerpen.

Er zaten heel veel kleine Noordzeekrabbetjes. Wat een scheetjes zijn het dan zeg, als ze zo klein zijn. Ook hier weer veel hooiwagenkrabben. Wat is er toch met die beesten, lijkt wel of er een hele invasie is.

Verder het gebruikelijke spul gezien. Goed weg gekropen zat nog een jonge donderpad en er kwam nog een flinke zeebaars om ons heen cirkelen.

 

Wederom dus weer een prachtig duikje. Naderhand heerlijk zitten bbq-en bij Divequeen en Pennywise. Wat een gezelligheid toch weer.

Het ritme zit er weer een beetje in. Gisteren weer een heerlijke dag in Zeeland gehad.

Eerst bij Stavenisse vissteiger gedoken. Het zicht was hier echt mega goed. Wel 5-10 meter en dat maak ik niet vaak mee in de Oosterschelde. Heel veel hooiwagenkrabben, grondels, zwartooglipvissen en 2 zeenaalden. De eerste gewoon een normale grootte, maar de tweede die ik tegenkwam was echt huge. Zo’n grote had ik nog niet eerder gezien. Heb mijn lamp er maar naastgelegd, anders zou ik het zelf niet geloven. Hij was groter dan mijn lamp en daardoor had ie toch zeker een lengte van 50 cm en zijn doorsnede schat ik toch wel op 3 cm. Het leek wel een kleine slang.

Op zich was ik verbaasd dat ik maar geen sepiaatje tegenkwam, want die zitten er op dit moment heel veel, maar zowaar, ik werd beloond. Alleen had deze sepia er niet zo’n zin in om bekeken te worden en die schoot dus met een rotgang achteruit weg. Jammer, maar toch even een korte blik op kunnen werpen.

 

Daarna door naar Strijenham. Dit is een stek in de Oosterschelde die heel dichtbij de Oesterdam ligt. Ook al wordt hier door veel mensen op de kentering gedoken, hebben wij er toch een duikje gewaagd tussen de kenteringen door en dat ging prima. Bij het touw te water gegaan en aldaar eerst recht uitgezwommen tot een diepte van 12 meter. Van daaruit naar links gegaan. Omdat het HW zou worden, betekende dat wel dat we stroom meehadden en soms haalde een stofwolk die je had gemaakt door ff met je hand op de grond te komen of je arm te bewegen, je vanzelf in. Dat was even vervelend. Daardoor was het helaas moeilijk om een jonge pitvis te laten zien aan mijn buddy’s.

Na een half uurtje weer omgekeerd en iets ondieper teruggedoken.

Het ow-leven is hier uitbundiger dan bij de Bergsche Diepsluis. Hier heb je meer mosselbanken waardoor het leuker duiken is.

Bij het terugduiken kwam ik op een diepte van ongeveer 5 meter grote blokken tegen. Daar ben ik (ook gezien de tijd) weer richting kant gegaan en ik kwam zowaar perfect bij het eerste paaltje uit van het touw. Toppie navigatie weer.

Dit is toch een stek waar ik vaker naar toe zal gaan.

 

Vanmiddag ga ik duiken bij Zoetersbout en daarna foto’s kijken bij Divequeen en Pennywise die in Bretagne zijn gaan duiken. Ben erg benieuwd, want het schijnt erg mooi te zijn geweest.

Gisteravond een heerlijk nachtduikje gemaakt bij de Reeuwijkse Plas met een van mijn vaste buddy’s.

Was al weer ff geleden dat ik hier heb gedoken, dus het werd tijd. Heb hier vorig jaar mijn onderwaterkaart gemaakt voor mijn Divemaster opleiding en er nadien eigenlijk niet meer gedoken.

Was ontzettend leuke duik. Het zicht was ontzettend goed, tot wel 10 meter. En dat voor een nachtduik.

Het begon al goed in de dichte begroeiing dicht bij de kant. Het zat er vol met kleine baarsjes en een paar zoetwaterkreeftjes. Aangekomen bij de veenwand omlaag gegaan en naar rechts gedoken langs de veenwand. Daar vrij snel een loszwemmende paling tegengekomen. Ook hier weer veel baarsjes (van klein tot groot) en een aantal possen (wat is eigenlijk het meervoud van pos?).

Even later even schrikken, want er lag een enorme snoek die ook nog eens onze kant op kwam. Zonder angst, als een overwinnaar zwom ie richting mijn buddy. Even pochen en laten zien dat hij toch wel de baas is in deze plas. Mij overkwam het een half uurtje later ook nog eens. Nou dan ga ik toch wel ff een half metertje omhoog hoor. Heb niet graag een aanvaring met een snoek van ruim een meter.

 

Verder nog een enorme snoekbaars tegengekomen. Alleen deze heeft niet lang meer te leven. Zijn rugvin was behoorlijk aan het wegvallen, hij had een aantal kapotte plekken op zijn lijf en zijn ogen waren super troebel. Volgens mij was ie zo goed als blind. Hij liet zich ook veels te goed en gemakkelijk bekijken, wat niet normaal is voor een snoekbaars.

Na ruim een half uur aan de onderkant van de veenwand gedoken te hebben, via de bovenkant en langs de begroeiing teruggedoken. In de begroeiing lag nog een wat jongere snoek, al was deze toch ook al bijna een halve meter groot. Uiteraard ook hier weer heel veel baarsjes.

Het was een schitterende nachtduik en we hebben in totaal 71 minuten gedoken.

 

Gelukkig was het buiten ook nog redelijk qua temperatuur. Scheelt toch weer bij het omkleden.
Daarna snel naar huis en mijn bedje ingedoken voor een andere nachtduik.

He he, eindelijk dan weer eens in het water gelegen. Mocht ook wel na 3 weken. Was er echt aan toe. Natuurlijk ben ik nog wel wat moe, maar voelde me verder goed. Dus met een vertrouwde buddy afgesproken voor een rustig duikje aan de Bergse Diepsluis. Mijn buddy zou dan mijn spullen naar de waterkant sjouwen, zodat ik niet volledig uitgeput aan de duik hoef te beginnen. Wat een schat toch he. Zo tof om zulke buddy’s te hebben.

 

Had toch een heeeeel klein beetje schrik of de duik wel helemaal goed zou gaan natuurlijk. Daardoor in het begin toch een beetje onrustig in het water, maar dat ging al heel snel over. Zeker toen we vrij snel nadat we onder gedoken waren al een baby sepiaatje tegenkwamen. Wat een heerlijke beestjes zijn dat toch. Als ze zich niet happy voelen, graven ze zich ook zo leuk in het zand.

Rustig aan verder gedoken richting het ponton, waar we de prachtige begroeïng bekeken en tussen de stenen rondom gingen snuffelen. Dat snuffelen wordt altijd beloond. Zo ook deze keer. Uiteraard de nodige krabbetjes en kreeftjes die zich tussen de stenen verschuilen, maar ook een paar palingen. Nieuwsgierig met hun snuitje naar voren, maar wel veilig onder de stenen.

 

Tijdens de duik zijn we verschillende sepiaatjes tegengekomen. Van slechts enkele cm’s tot zeker wel 10 cm groot. Een ieniemini zeenaaldje, diverse krabbetjes en kreeftjes, hooiwagenkrabben (die kunnen zich zo leuk camoufleren) en een paar platvisjes (ik weet nooit of het nou een scholletje, scharretje of een bot is…..).

 

Eind van de duik (na 57 minuten) was de wind flink komen opzetten, waardoor ik even flink heb liggen ploeteren in de golven om mijn vinnen uit te krijgen. Keer op keer een flinke golf over me heen. Lag toen al te hijgen als een paard. Terug heb ik mijn eigen spullen gesjouwd, wetende dat ik nu toch kon uitpuffen en bijkomen. Nou dat heb ik geweten. Stond bij de auto alsof ik een hele marathon had gelopen. Daaraan kan ik toch wel zien dat ik qua energie nog absoluut niet fit ben.

Maar ik ben blij dat ik weer heerlijk onder water heb gelegen. Lekker bubbeltjes blazen, genieten van de onderwaterwereld en van de stilte en rust.

 

Dat ik maar weer snel helemaal de oude ben, zodat ik weer heerlijk kan blijven duiken!