Droogpak gestuntel

Posted by Emmie in Duiken - Tags:
30
Oct
06

Gisteren was de dag van het droogpak gestuntel. Naast mij zouden nog 2 andere duikers hun kunnen gaan uittesten in een droogpak onder bezielende begeleiding van Peer.

De andere 2 heren hadden net een gloednieuw DUI pak en ik zou het oude pak van Peer lenen.Helaas paste dat pak niet, omdat de nekseal te groot was. Daarmee zou ik niet echt droog blijven in het pak, dus geen optie. Maar Peer zou Peer niet zijn en dus bood hij zijn spiksplinternieuwe DUI pak aan mij aan!!!!!

Ja je leest het goed, die jongen is niet helemaal wijs hoor (maar wel ontzettend lief). Hij had het pak zelf pas zaterdag opgehaald en er nog niet mee gedoken en ik mocht het gaan uittesten……..

Het begon al met uitleg hoe het makkelijkst het pak aan te trekken. Het is toch even wennen hoor en het is wel handig als iemand er even op wijst hoe je nou het handigst in het pak komt, zonder dat je meteen kapotte seals hebt of kapotte ritsen. Aangezien ik geen onderpak heb, moest ik het doen met allerlei laagjes over elkaar. Voordat ik het droogpak instapte, zag ik er dan ook niet uit. Ik had mijn spijkerbroek aan met daarover mijn skibroek en 2 paar skisokken en speciale oversokken omdat Peer zijn voeten iets groter zijn. Als bovenkleding had ik een speciaal duikshirt aan, daarover een shirt met lange mouwen en nog een fleecetrui. Maar het was uiteindelijk wel allemaal nodig, want trilaminaat heeft van zichzelf helemaal geen isolatiewaarde.

Ok, we gaan te water. He bah, dat voelt raar, dat pak gaat meteen wat knellen om mijn benen. Ja vrij logisch natuurlijk, omdat al de lucht die in je pak zit, naar boven wil door de druk van het water en keurig ontsnapt via het ontluchtingsventiel. 

Rustig aan zakken en op de knietjes op de bodem. Pfff het lijkt wel of ik een beginnende leerling ben. Daar wat proberen met lucht in het pak. Oeps, niet zoveel, want dan begin ik te stijgen. Maar even afblijven met die vingers van mijn inflator van mijn vest, want die heb ik nog even niet nodig. Eerst maar wat lucht in mijn pak om de squeeze op te heffen.

Voorzichtig aan afdalen. Daar merk je vrij snel dat het pak verder gaat squeezen. Dus weer wat spelen met lucht in het pak om de squeeze op te heffen, maar ook wat lucht in het vest doen. Het is even wennen, maar dat komt wel goed als je ff flink kan oefenen.

Paar keer wat rustige opstijgingen gemaakt vanaf 7 meter en dan rustig richting kant zwemmen, zodat je merkt dat je pak begint op te blazen en dat je dan even moet ontluchten via je arm.

Ook nog geoefend met koprollen maken. Dat is nog wel even lastig, maar een goede oefening voor het geval er teveel lucht naar je voeten is gelopen en je flink begint te stijgen.

Verder hebben we nog wat rondgedoken in de buurt van de bus. Veel baarsjes gezien en nog een rivierkreeftje. Peer’s idee om door de bus te duiken, heb ik maar even aan me voorbij laten gaan. Ook al zou het een goede oefening zijn, ik was toch te bang dat ik misschien wel ergens zou haken of zo en dat ik dan meteen zijn nieuwe pak zou beschadigen.

Het mooiste van al vind ik toch wel dat ik een uur heb gedoken in water van 14 graden zonder het koud te hebben (behalve mijn handen die een beetje fris werden). Dit in tegenstelling tot vorige week. En ik heb zowaar ook niet hoeven plassen. Dus ik ben echt helemaal droog gebleven………

Nu maar eens goed gaan nadenken over welk pak ik wil gaan aanschaffen, want een droogpak komt er zeker voor mij. Helemaal na deze onwijs goede ervaring! En met het gestuntel is het eigenlijk allemaal wel heel erg meegevallen.

Comments (0)

Veerse Meer, wrak MFP

Posted by Emmie in Duiken - Tags: , ,
27
Oct
06

Oeps, een paar dagen geleden, maar hier dan toch nog het verslag van mijn duikje afgelopen zondag 22 oktober op het wrak MFP in het Veerse Meer.
Met een aantal van Duikforum zouden we een duikje gaan maken op het wrak van een Duitse landingsboot die in het Veerse Meer ligt. Tegen half 10 kwam ik aan op de parkeerplaats, alwaar al een aantal duikers zich stond klaar te maken. De boot lag nog niet aan de steiger. Spullen gereed maken en omkleden, zodat we even later aan boord konden.

Allereerst kregen we een uitgebreide briefing van Fred, de schipper, over de geschiedenis van het wrak. Erg leuk om te horen natuurlijk.
Dan een klein stukje varen naar het wrak. Het ligt midden in de vaargeul, dus wel zo makkelijk dat we vanaf een boot duiken. Die blijft daar gewoon liggen en beschermt ons dan wel.
Ik ga samen met Heidi duiken en we dalen rustig af via de lijn die richting wrak loopt.
Het wrakje ligt niet diep (max. 15 meter) en het zicht is erg goed, dus we zien het wrakje al snel opduiken. Eigenlijk heel bewust zet ik het rondje om het wrak tegen de klok in. De meeste duikers duiken met de klok mee, en ik ben niet zo’n kuddedier, dus lekker tegendraads.
Het wrak is al aardig begroeid met zakpijpen, anemoontjes en ander klein spul. Er zwemmen wat grondeltjes rond en de krabbetjes hebben het ook prima naar hun zin.
Verder is er nog weinig leven in en om het wrak. Maar het Veerse Meer is bezig om weer onderwaterleven te creeëren.

Helaas heb ik het na 20 minuten al fris. Gatver, het wordt echt weer kouder. Jammer, want ik lig zo graag in het water. Toch tijd om snel een droogpak te gaan kopen.Maar goed, ik ben wat gewend, dus duik op mijn gemakkie door. Na 45 minuten teken aan buddy dat ik op 100 bar zit. Krijg wel een teken terug, maar omdat ze met haar lamp in mijn gezicht schijnt, kan ik niet zien wat ze nou eigenlijk aangeeft. Ach ik spiek zo wel even op haar mano. Pffff, maar goed dat ik dat dus vrij snel doe. Mmmm, ze heeft nog 60 bar. Mooi, dan kunnen we weer naar boven. Heb het toch wel een beetje gezien op het wrakje en ik heb het nu echt koud. Lig een beetje te rillen in het water. Dus echt tijd om het water te verlaten.
Via de lijn aan de opstijging begonnen. Keurig nog een safetystop gemaakt rond de 4 meter en uiteindelijk op precies 60 minuten boven gekomen. We krijgen lekker meteen een kopje thee of koffie in onze handen geschoven met een lekkere koek erbij. Dat gaat er bij mij wel in. Kan wel wat energie gebruiken. Ik sta echt te rillen en kan mezelf niet warm krijgen, ook omdat ik nog in mijn natpak sta natuurlijk.

Als iedereen weer aan boord is, varen we terug. Snel omkleden en de spullen weer in de auto. Logboekjes invullen en een stempeltje bij de schipper halen. Altijd leuk, zo’n stempel in je logboek.
Als iedereen klaar is, gaan we nog even gezellig wat drinken en een patatje eten.
Een paar van ons rijdt naar het Grevelingenmeer om nog een duikje te maken, maar ik rij op mijn gemakkie naar huis. Heb het voor vandaag wel gezien met het koude water. Thuis gekomen plof ik heerlijk op de bank en ga lekker een filmpie kijken.
Heerlijk zo’n zondag!!!!!

Comments (0)

Geen buitenwaterduiken dit weekend

Posted by Emmie in Duiken - Tags: ,
15
Oct
06
Dit weekend zowaar eens geen duiken op het programma. Alhoewel, dat is niet helemaal waar, heb daarnet nog even in het zwembad gelegen voor mijn laatste skills voor mijn DM-opleiding.
Maar geen buitenwaterduiken in Zeeland, geen donderpadden, naaktslakken, sepiaatjes, kreeften, krabben en ander mooi onderwaterleven.
Ik wilde weer eens ff een weekendje voor mezelf hebben. Lekker shoppen (wat ik ook aardig heb gedaan gisteren), beetje uitslapen, wat opruimen thuis. Ach je kent het wel.
 
Maar volgend weekend wordt er weer gewoon gedoken hoor. Voor de zaterdag nog even onbekend, maar voor zondag staat er een wrakduik op het Veerse Meer gepland. We gaan duiken op een Duitse landingsboot van 49 meter lang, die op een diepte tussen de 10 en 15 meter ligt.
Perfect dus, dat kan een mooie lange duik worden. Ben benieuwd.
Comments (0)

Damesduikdag – St. Annaland

Posted by Emmie in Duiken - Tags: ,
11
Oct
06
Op het Belgische zoekertjes.duiken.be forum was een tijdje terug het idee ontstaan om een damesduikdag te organiseren. Gewoon eens zonder die macho heren, lekker een ontspannen dagje duiken. Lekker keuvelen tussendoor en de meegebrachte koeken, cake en quiches verorberen.
Dat was dus gisteren. Het weer wilde helaas niet zo meewerken. Er stond een fikse wind.
Ik was een beetje moe van de afgelopen week en besloot om de duik bij de Bergse Diepsluis af te blazen. Samen met Ann en Sophie bleef ik op de kant, terwijl Anne-Marie en Heidi en Margot en Wendy zich in het water begaven. We zijn grotendeels op de kant blijven staan, omdat er 2 surfers bezig waren en die begaven zich met regelmaat in het duikersgebied. Tussendoor even bij de auto gestaan om even van de wind verlost te zijn.
Na de duik was er heerlijke warme kippensoep van Anne-Marie, gezonde druiven van Heidi, pralines, wafels en quiche. Mjammie, mjammie, even werd er niet meer gelet op onze diëten…….
 
Sophie en Anne-Marie namen afscheid en gingen huiswaarts en de rest volgde Wendy naar St. Annaland. Daar stond Irene ons al op te wachten.
Even (na jou even…..het is een behoorlijk stukje lopen) naar de duikstek gelopen, waar we een briefing kregen van Margot, aangevuld door Ann.
Terug bij de auto’s werd het tijd om om te gaan kleden. Brrr, het was toch best koud zo met die wind.
Zeker met al je duikspullen om, is het een fiks stukje lopen, maar dan kon er eindelijke geplonst worden. Margot en ik lieten ons eerst even afzakken naar 14 meter, op zoek naar een onwijs grote kreeft. Die konden we helaas niet vinden en hier hadden we ook een fikse tegenstroming, waardoor we weer naar wat ondieper gingen en terug om de bocht gingen. Daar was de stroming weg en konden we op ons gemak de mooi begroeide wand bekijken.
 
Na 72 minuten hadden we het beide toch best wel fris gekregen, het zicht werd daar ontzettend slecht en we waren toch al bijna bij het strandje, dus het water uit en snel naar de auto om om te gaan kleden.
Irene had haar befaamde Moontje-koek natuurlijk bij zich. Dus daar werd ook weer heerlijk van gesmikkeld.
Om de dag helemaal goed af te sluiten, werd er heerlijk gegeten bij Restaurant Lagune. De slibtongetjes, mosselen, paling, vispannetje en varkenshaas lieten we ons heerlijk smaken onder het genot van allerlei lachwekkende verhalen.
Dames, bedankt, ik heb genoten, doen we zeker een keer over.
Comments (0)

GODD – Strijenham en Gorishoek

Posted by Emmie in Duiken - Tags: , , ,
08
Oct
06
Ja ik weet het, het is inmiddels een week geleden, maar afgelopen week was zo hectisch op mijn werk en ’s avonds privé, dat ik er maar niet aan toe kwam.
Maar goed, hier volgt dan het verslagje van de GODD (Grens Overschrijdende Duik Dag) van 1 oktober 2006.
Op tijd opstaan en rond half 9 op weg naar Strijenham. Het weer was niet echt veelbelovend, maar ach, daar laten we ons niet door uit het veld slaan. Aangekomen bij Strijenham waren er al enkele duikers aanwezig. Die zich afvroegen of het wel zin had om hier te gaan duiken. Dus even de dijk opgelopen om te gaan zien. Mmmmm, er staan inderdaad behoorlijke golven, de schuimkoppen staan er op en als je dichtbij de kant bent, word je zeker door zo’n golf de kant op gesmeten. Ach, we zullen eens horen wat de duikleider te vertellen heeft.
Er werd besloten om toch hier te gaan duiken. Een aantal haakte af (hun goed recht natuurlijk) en zorgde voor oppervlakte support. Samen met Jeffrey besloten dat wij wel zouden gaan duiken.
 
Nog net op de kant reeds vinnen aan doen en dan meteen bij het te water gaan wat uitzwemmen. Dat ging prima en daarna maar laten afzakken tot meter of 3, daar merkte je niets meer van die golven.
Eerst een 30 minuten tegen een lichte stroming ingezwommen. Daarna wilde ik een 20 minuten ons laten meedrijven met de stroming terug. Pffff, was het echt wel een lichte stroming waar we tegenin zwommen, want nu lijkt het wel een achtbaan. Man wat gaan we hard met de stroming mee. Na 10 minuten geef ik aan Jeffrey het teken dat we gaan stoppen, dus dat ie zijn hand in het zand moet steken, want anders ben ik ‘m meteen kwijt. Zo gezegd, zo gedaan. Daarna nog rustig aan wat rondgeneusd en na 60 minuten in totaal staken we ons hoofd weer boven water.
Geen bijzondere dingen gezien, het gebruikelijke grut en ook hier weer ontzettend veel hooiwagenkrabben.
 
De 2e duik stond gepland op Gorishoek, de Punt. Hier haakten nog meer mensen af. Maar ik had hier nog niet eerder gedoken, dus wilde het toch wel eens zien. Zou eerst met SVp duiken, maar gezien het feit dat er 2 minder ervaren duikers overbleven, hebben wij ons over deze 2 duikers ontfermd.
Mijn buddy wilde graag naar 26 meter, omdat hij zijn ervaringsduiken nodig heeft voor volgend brevet. Geen enkel probleem. We laten ons rustig via de bodem afzakken naar 26/27 meter. Onderweg komen we nog een sepiaatje tegen. Altijd leuk natuurlijk. Op diepte neuzen we wat rond en begin ik aan een zigzaggend patroon terug. Het zicht was ondanks het weer toch erg goed, behalve in het ondiepere gedeelte.
De bodem is overal ontzettend mooi begroeid en beneden de 30 meter schijnt het nog mooier te zijn. Dat doe ik een volgende keer wel. Vond 26 meter nu wel ff voldoende.
Na 59 minuten waren we weer boven. Een heerlijke duik achter ons latend.
 
Met een aantal mensen nog even gezellig nakletsen met een kop warme choco met slagroom in het café. En daarna op het gemakkie terug naar huis gereden. Het was weer een toffe dag.
Comments (0)