Emmie’s weblog

Voor iedereen de allerbeste wensen voor 2009!!!!

Dat het een geweldig duikjaar mag worden, met vele prachtige duiken!

Veel liefde en geluk en uiteraard alles in goede gezondheid.

Ik heb zin in 2009 en dit gaat mijn jaar worden; nieuwe baan, nieuw huisje, grotduikcursus in Frankrijk en wat er verder nog allemaal op mijn pad gaat komen.

Zo op de valreep van het jaar, wilde ik nog even een duikdagje inplannen. Dus een oproepje geplaatst op Duikforum en ondanks de kou was het vandaag behoorlijk druk. In totaal kwamen er maar liefst 16 die-hards opdraven. Helaas niet allemaal om te duiken. Merel, Dicky en Joke hielden kantwacht en warmden de chocomelk op, Marloes kwam ons na de duik nog even gezelschap houden. Maar de overigen 12 waagden zich aan het koude water van de Oosterschelde bij de Zeelandbrug.

Samen met Ivar ging ik kopje onder. En ondanks dat het gisteren springtij was, was er echt geen stroming te bekennen. Zalig! Het zicht was vrij aardig. Als je bij de ene pilaar lag, kon je de contouren van de andere pilaar prima zien. Dat is toch wel een 2-3 meter zicht. Rustig rondom de 1e pijler gedoken. Aan de rechterkant even bij de oude sepiarekjes gekeken. Daarna weer langs de pijler de andere kant op. Daar het grote rek bekeken en daarna op het gemakkie weer terug richting de kant. Onderweg heel veel wulken en hun eierlegsels. Soms zelfs nog de wulk aan het werk op zijn eierlegsel. Moet eerlijk bekennen dat ik me dit van vorige winter(s) zo niet kan herinneren. Verder een erg grote zeedonderpad en een boel heremietkreeftjes. Ondanks het koude water (3 graden) hebben we het toch 47 minuten uitgehouden.

Na de duik was er heerlijke warme chocomelk met slagroom, eigengemaakt appeltaart (ja ik maakte mijn 475e duik en dat moet je vieren toch……), koeken en heel veel gezelligheid.

Het was echt beregezellig. Helaas ging een aantal weer huiswaarts, maar gelukkig gingen er nog een paar bikkels mee voor een 2e duik bij Dreischor Gemaal.

Hier was het zicht perfect, het water was echter hier een graadje kouder, slechts 2 graden.  Merel en ik hebben o.a. een slanke rolsprietslak, een slanke knotsslak, groene wierslakken, millenium wratslakken en een zeedonderpad gezien.

Ook na deze duik kwamen de lekkere dingen uit de auto’s; koeken, warme soep en zelfs champagne.

Die had CyberWizzz speciaal voor mij meegenomen…….

Ik wil iedereen hartelijk danken voor deze toppie dag. Zulke dagen mogen er wat mij betreft een hele hoop volgen in het nieuwe jaar!!!!

Pfff, de Kerstdagen zijn weer voorbij. Voor mij hoeft het allemaal niet zo hoor. Op Kerstavond zat ik gewoon lekker thuis. Ja idd, ALLEEN. En nee, ik ben dan niet zielig. Het is voor mij gewoon een normale avond, waarop ik achter mijn pc kruip, wat tv kijk of iets anders doe. Zo bijzonder vind ik Kerstavond al helemaal niet. Het opgedirkte van de Kerstdagen hoeft voor mij eigenlijk ook niet.
Het zal vast wel aan het feit liggen dat ik geen relatie heb en ook geen contact met familie, waardoor dit soort feestdagen niet aan mij besteed is.

1e Kerstdag ben ik naar mijn zusje gegaan. Haar schoonzus was er ook met de familie. Eerst hebben we heerlijk een uur gewandeld door de bossen om de honden uitgeput te krijgen. Daarna terug naar huis. Spelen met Techno Lego en verschillende spelletjes gedaan op de Wii met de jongens. Heerlijk gegourmet. Alles in een heel ongedwongen sfeer. Niets opgedirkt, geen sjieke kleding en dure cadeaus. Maar gewoon lekker jezelf zijn.

2e Kerstdag ben ik eerst heerlijk gaan duiken. Met een heel stel van Duikforum hadden we afgesproken bij Dreischor. Daar was door een paar mensen een partytent opgezet. Binnen stond al een kacheltje te branden. Er was heerlijke verse erwtensoep en groentensoep. Kerststol en warme koffie/thee. Ondanks de kou was het echt super gezellig. Na de (koude) duik was er bami met saté. Mjammie. Warme thee met een beetje kruidenbitter gaat er ook wel in hoor…..

Andere foto’s kan je hier vinden.

Nadien doorgereden naar een vriendin van mij in Utrecht. Daar met wat vrienden gezellig zitten kletsen en ook vanavond hebben we gegourmet. Klinkt als eentonig, maar ach, iedereen maakt er toch weer wat anders van qua ingrediënten, dus uiteindelijk eet je toch wel weer anders. En ach, gourmetten vind ik altijd wel erg gezellig. Heerlijke discussies en leuke verhalen. Het was gezellig.

Gisteren ben ik wederom lekker gaan duiken. Nu in de Beldert, samen met Esther. Even wat oefenen met trim en buoyancy. Daarna nog wat rondgezwommen langs het wrakje. Helaas hebben we totaal geen onderwaterleven gezien. Die had zich verstopt waarschijnlijk.

Vandaag hou ik maar een heerlijke pyamadag. Heb nog niets bijzonders gedaan. Beetje internetten, spelletje Catan online spelen, dit blogje schrijven. Ga zo even een filmpje kijken en verder gewoon heerlijk relaxen.

Zoals ik al eens in een oude blog schreef, heb ik in de leeftijd van 11/12 jaar een tijdlang Kate Bush geplaybackt. Met het nummer “Wuthering Heights” was ik wel een bijzondere verschijning op het toneel. Net als Kate danste ik ook gedurende het hele nummer. Haar videoclip heb ik destijds keer op keer opnieuw bekeken om goed haar danspasjes af te kunnen kijken.
Kate Bush was nou ook niet echt super voor de hand liggend om te gaan playbacken. En toch viel ik gelukkig in de smaak bij menig jurylid en scoorde ik vaak hoge ogen.

Op de foto hiernaast zie je me dansend tijdens een playbackshow in de Efteling. Ik werd daar toen 3e. 2e was iemand geworden die Liza Minelli nadeed en op nummer 1 eindigde iemand die André van Duin nadeed met dat liedje waarbij hij dan huilt en er “tranen” door zijn bril komen (kan niet op de titel komen). Omdat hij dus ook zo’n bril had, wat natuurlijk mega hilarisch was (als je er van houdt), viel hij dus bij iedereen in de smaak en werd hij eerste. Nee dit is geen jaloersheid. Liza Minelli was absoluut beter dan ik. Zij had nummer 1 moeten worden. Maar goed. Het moet natuurlijk ook in de smaak vallen bij het publiek he.

Uiteraard heb ik ook veel muziek van Kate Bush. Ik vind haar nummers echt geweldig. Haar excentrieke veschijning, haar bijzondere stem, haar totaal eigen geluid.
Het was echter al weer even geleden dat ik naar haar geluisterd heb. Dus werd het tijd om haar cd’s weer eens op te zetten. En het is weer heerlijk genieten geblazen. Er zit ook een live cd tussen en het is ongelooflijk hoe zuiver ze zingt en hoe het overeenkomt met een opgenomen cd. Veel artiesten klinken live toch echt wel even wat anders dan op een studiocd……..

Ga maar weer eens graven in mijn muziekarchief. Zullen vast wel weer meer artiesten tussen zitten die ik al een tijd lang niet heb geluisterd en die heerlijk zijn om naar te luisteren. Wat dachten jullie bijv. van Leonard Cohen? Ook iemand die door de jaren heen eigenlijk is gebleven.

Naar aanleiding van het topic Rare katten, stuurde mijn zus mij een heel erg leuk filmpje.
Het grappige is dat Doerak dit in het begin ook heel erg vaak deed.

Bij het verder zoeken op YouTube, kwam ik ook dit filmpje tegen.
Wat een droppie. De informatie die er bij het filmpje staat, vermeldt dat het geen trucje is dat de kat Nora is aangeleerd. Ze ging uit zichzelf op de piano zitten toen ze ongeveer 1 jaar oud was. Ze is nu ongeveer 4 jaar oud. En ze speelt alleen als ze zelf zin heeft, wat overigens wel meerdere keren per dag is.

Stuur me jouw leuke filmpjes op!!! Ik ben benieuwd.

Even een heel kort berichtje tussendoor. Ik heb per 1 febr. 2009 een nieuwe baan en wel als Secretaresse bij de TU Delft, faculteit Elektrotechniek, Wiskunde en Informatica, afdeling Software Technology.

Ik ben er zelf helemaal happy mee!!! Het gesprek verliep heel soepel en gezellig en er ligt een hele grote uitdaging voor me bij de TU.

Nu ik de zekerheid heb over een baan, kan ik me nu dan ook gaan richten op een nieuwe woning en kan ik dus op korte termijn weer terugkeren naar de regio Den Haag. In eerste instantie zal ik op en neer moeten rijden en hopen dat ik door de weeks af en toe bij vrienden kan blijven slapen, zodat ik niet iedere dag op en neer hoef….
Mocht er iemand iets weten waar ik tegen zeer lage kosten zou kunnen overnachten doordeweeks (ik heb gewoon mijn huurhuis in Deurne nog natuurlijk en kan me niet veroorloven om dubbele huur te gaan betalen), dan hoor ik dat uiteraard graag.

Wel heerlijk hoor om alles rond te hebben zo voor de Kerst. Ga ik toch met een iets geruster hart de komende feestdagen in en het nieuwe jaar gaat in ieder geval goed beginnen voor me.

2009:  ik heb er helemaal zin in!!!

Gisteren was het weer eens vroeg opstaan. Helaas had ik me iets verslapen en dus een klein beetje haasten om nog op tijd in de auto te zitten en niet mega laat op de duikstek aan te komen. Dit keer een duik op de kentering, dus ik heb weinig speling. Broodjes smeren, water koken, laatste tas inpakken met het eten en drinken en hup onderweg. Gelukkig is het zo op de zondagmorgen altijd lekker rustig op de weg, dus ik kon ook wel doorrijden (nu maar hopen dat ik binnenkort geen fanmail krijg van het CJIB….).

Om kwart over 9 kwam ik aan op de duikstek. Bijna iedereen was er al. De buddyparen werden ingedeeld en we konden ons gaan klaarmaken voor de duik. Ik ga duiken met Pim. Het wordt zijn eerste getijdeduik, maar aangezien we bij Sint Annaland duiken, verwacht ik er geen problemen mee. Ik ben toch van plan om in de luwte te blijven en verwacht niet echt veel stroming. Natuurlijk hopen we nog een dahlia te kunnen zien. Volgens Dicky (die helaas niet mee kan duiken op haar favoriete stek) moeten ze er wel zijn.

Bij het onderduiken mopper ik een beetje. Het is hier vooraan echt slecht zicht en ik hoop niet dat we dat de hele duik zo gaan houden. Maar gelukkig, een stukje uit de kant klaart het ineens op en hebben we behoorlijk zicht. Rustig aan richting de scheidslijn tussen dijkbegroeiing en zandvlakte. Tenslotte moeten daar de dahlia’s zijn. Maar wij zijn helaas niet zo fortuinlijk en ik niet zo’n bekwame dahliazoeker als Dicky…… Wel zien we een paar prachtige spierwitte vlokkige naaktslakken. Ik vind het onderwaterleven hier toch veel mooier dan in de Grevelingen. Zeker nu in de winter. Er is toch net iets meer te beleven in de Oosterschelde. De krabbetjes lopen toch nog redelijk vlijtig rond. De hooiwagenkrabben blijven prachtig. Nog een paar heremietkreeftjes en natuurlijk de schelpkokerwormen. Maar ondanks dat ik die volop zie en weet dat ik daar naar dahlia’s moet zoeken, helaas……

Omdat Pim in een natpak duik, heb ik de max. duiktijd gezet op 45 minuten, dus op tijd omkeren en over de begroeiing terug naar de instap. Precies 44 minuten nadat we onder zijn gegaan, komen we weer boven. Het was een prachtige duik en ik heb genoten (ondanks de kou). Snel omkleden en mijn handen warmen. Want ondanks mijn 7 mm wanten, heb ik nog steeds koude handen. Ik snap echt niet hoe Pim dat doet in zijn natpak. Brrrrr…….

Er is echter voldoende warme chocomelk met slagroom, warme glühwein, groene cake, oliebollen en warme thee en koffie. Voor de inwendige mens wordt goed gezorgd. Het is een dolle boel op de parkeerplek en er wordt gretig warme choco ingeschonken. Mjammie, dat smaakt wel extra lekker hoor, na zo’n koude duik.
Ter plaatse besluiten we dat een 2e kenteringduik er vandaag niet inzit. Dan moeten we gewoon te lang wachten. En op een mooie zomerse dag is dat geen probleem, maar bij deze buitentemperaturen, nee laat maar.
De 2e duik zal plaatsvinden op Anna Jacobapolder. Snel wordt Karel nog ingelicht, zodat ook hij mee kan duiken en straks niet in z’n uppie bij de Vuilnisbelt staat. Zou zo jammer zijn he.

Bij AJP aangekomen, zag het er een beetje twijfelachtig uit. Ook hier aan de kant erg troebel water. Nou was het natuurlijk net laag water geweest, dus was er een hoop slib vanuit de hoek over de duikstek getrokken. Ach op hoop van zegen, waarschijnlijk is het vanaf 6 meter gewoon normaal zicht.
Ook nu ga ik met Pim duiken. Wat is het toch een bikkel. Ik moet er toch niet aan denken om weer in mijn natte, koude natpak te kruipen. Vind de natte cap weer op mijn hoofd trekken, al erg genoeg.

We besluiten om pas bij de steiger onder te duiken, zodat we het eerste stukje slecht zicht kunnen overslaan.  En inderdaad is het iets dieper gewoon redelijk zicht. De stofwolken van de andere duikers ff buiten beschouwing gelaten….. We duiken langs een rekje op ongeveer 12 meter diepte en de sepiatentjes. We zien diverse hooiwagenkrabben, een mooie zeedonderpad, prachtig geweispons, mooie anjelieren en de nodige krabbetjes en een hoop aasgarnaaltjes.
Dit keer hebben we wel afgesproken om iets korter te duiken dan de vorige duik, dus ik wilde graag met uiterlijk 40 minuten weer terug zijn bij de instap. Op 38 minuten steken we onze hoofden weer boven water. Het is mooi geweest. 2 duiken op een winterse dag, hoeven niet persé lang te zijn. We hebben alletwee genoten en dat is het belangrijkste.

Ter afsluiting in restaurant ‘t Veerhuis (zowaar ik mag naar binnen…….) nog een kop warme choco met slagroom gedronken. En dan weer in de auto voor het bijna 2 uur durende ritje naar huis. Thuis aangekomen snel spullen opruimen en wat eten. Na een heerlijke douche ben ik zo rozig dat ik besluit om lekker op tijd mijn bedje in te kruipen en heerlijk te gaan dromen over mijn mooie duiken.

Pim, thanks voor het buddyschap. Je bent een bikkel eerste klas. Bedankt aan de rest voor het leuke gezelschap!!!

Ik zal vanavond nog even een paar foto’s toevoegen, maar dat lukt me nu helaas ff niet.

Al sinds de tijd dat ik op de universiteit zat, ben ik bloeddonor. Een vriendin deed het al een paar jaar en haalde mij over om ook bloeddonor te worden. Die eerste keer ging het allemaal prima. Ik kreeg een uitgebreide check bij de keuringsarts alvorens ik een halve liter bloed mocht afstaan. Ik had nadien nergens last van, maar heb mezelf toen wel verwend met een lekkere biefstuk en een glaasje rode wijn……

De keer daarna ging het wat minder goed. Toen ik van de stoel afstapte na de afname, viel ik bijna flauw. De donorassistente zag dat ik volledig wit wegtrok en was dus op tijd bij me om me op te vangen. De afname was redelijk snel gegaan en waarschijnlijk lag het daar aan. Ze raadde me aan om voortaan te vragen of mijn stoel wat verder achterover mocht staan. Dan zou ik geen last hebben van duizeligheid.

Zo gezegd, zo gedaan en inmiddels heb ik, met gisteravond erbij, al 39 keer bloed gegeven in 17 jaar tijd. De volgende keer is weer een bijzonder moment en mag ik een cadeautje uitkiezen als erkenning.
Vrouwen mogen maximaal 3x per jaar bloed geven, voor mannen is dit vastgesteld op max. 5x per jaar. Dit vanwege het feit dat de ijzerreserve die in het lichaam nodig is voor de aanmaak van rode bloedlichaampjes, bij mannen hoger is dan bij vrouwen (over het algemeen). Verder mag je in bepaalde situaties een tijdje geen bloed geven (na gebruik van bepaalde medicijnen of bij een bezoek aan een bepaald land bijv).

Waar wordt het bloed nou eigenlijk op getest, want het moet natuurlijk wel veilig zijn voor de ontvanger later. Het bloed wordt getest op de volgende vijf infectieziekten:

• HIV (Aids-virus)
• Hepatitis B (geelzucht)
• Hepatitis C (geelzucht)
• HTLV (Human T-cell Lymphotropic Virus; leukemievirus)
• Syfillis (geslachtsziekte)

Verder wordt er in het laboratorium nog een check gedaan op je bloedgroep. En voorafgaand krijg je nog een kleine check bij de afname-assistent die controleert of je Hb-gehalte goed is en je bloeddruk in orde en die samen met je de vragenlijst doorneemt die je hebt ingevuld. Pas als dit allemaal in orde is, mag je door naar de afname.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik me nog steeds niet prettig voel bij het afnemen van mijn bloed. Als de naald in mijn arm gaat, heb ik altijd zo iets van “wat doe ik hier, waarom doe ik dit, ik vind het niet fijn”…… En toch ga ik iedere keer weer netjes naar het donorcentrum als ik mijn oproepkaart weer in de bus krijg. Tenslotte redt het wel mensenlevens, en ik moet er toch niet aan denken dat ik zelf een keer in het ziekenhuis lig en er zou dan niet voldoende bloed zijn om mijn leven te redden…… Persoonlijk ben ik van mening dat als je in normale conditie bent, geen ernstige ziekte hebt of anderszins een goede reden hebt om geen bloeddonor te zijn, iedereen bloeddonor moet worden. Het kost je een klein beetje van je tijd (maar wat stelt dat nou eigenlijk voor), maar je redt er wel een hele hoop mensenlevens mee.

Mocht je meer willen weten over Sanquin Bloedbank, kun je een kijkje nemen op hun website. Op hun website kun je veel informatie vinden over het donorschap, wanneer je bloed mag geven en waar je naar toe kunt (er zijn meer dan 300 afnamelocaties, dus vast ook wel bij jou in de buurt). Uiteraard kun je je op de website ook aanmelden als donor.

 Bloed geven doe je met je hart!

Gisteravond ben ik naar de voorstelling “25 jaar Hans Liberg” geweest van (uiteraard) Hans Liberg. Het zag er bijna naar uit dat ik het begin moest gaan missen. Floris wil je me dit nooit meer aan doen. Je weet dat ik hier niet tegen kan…. Enne, het Muziektheater is toch echt iets anders als het Parktheater in Eindhoven. Maar goed, 2 seconden nadat we op onze stoelen zaten, ging het licht uit en kwam Hans Liberg het toneel op…..

Hoe moet je Hans Liberg eigenlijk omschrijven? Het Parktheater omschrijft hem als een muzikale top-entertainer. Op Wikipedia staat hij in de categorie “Nederlandse cabaretier”. Ach, wat maakt het eigenlijk uit wat voor naampje je het beestje geeft. Hij is een muzikale virtuoos met humor. En hij weet hiervan een perfecte mix te maken.

Mijn buikspieren werden in ieder geval goed op de proef gesteld. En ik moet ook eerlijk bekennen dat ik mijn kennis over klassieke muziek wel mag bijspijkeren. Maar het tempo waarin hij speelt en de wisseling van muzieksoorten en -stijlen, vind ik echt ongekend. In een stuk van Beethoven herkent hij een popnummer. En de ringtone van Nokia komt eigenlijk uit een klassiek nummer. Hoe kom je erop? En hoe kom je erop om een stuk dat zwaar vals gespeeld wordt door de celliste, dusdanig aan te vullen met pianomuziek dat het weer bijna klinkt als een prachtige symfonie.

Ik vind het moeilijk om alles te beschrijven en uit te leggen wat hij allemaal heeft gespeeld.
Kijk ff naar dit filmpje, dan krijg je wel een idee.

Wat wil een mens zich nog meer wensen als ie van duiken houdt. Zaterdag stapte ik net na het middaguur in de auto richting Zeeland. Nog even mijn flessen vullen en zo’n 2 uur later kwam ik bij Dreischor aan. Alex, Rob en Danielle waren er al. Niet veel later kwam de rest aan. Omkleden en we konden het water in. Het Grevelingenmeer lag er superglad bij. Geen rimpeltje te zien in het water en het zicht was veelbelovend.

Samen met Merel ga ik koppie onder. Brrr, wel ff wennen hoor, want het water is behoorlijk koud en dat voel je toch wel op je gezicht. Maar het is een super mooie duik. Erg goed zicht, soms wel meer dan 10 meter. En dat heb je niet vaak. Alex en Rob duiken een stukje van ons vandaan en we kunnen hen continu goed volgen.
Onderweg komen we weer leuke dingen tegen: millenium wratslakken, groene wierslakken, botervisjes, de nodige krabbetjes en kreeften. Het onderwaterleven is wat matiger geworden door de koude, maar het zicht maakt zoveel goed. Het is zo leuk om met zoveel zicht heerlijk rond te zweven en te genieten van het landschap.

Linda en Floris staan op de kant als we weer boven komen. Die hebben op een andere stek gedoken, maar komen toch ff gedag zeggen. Natascha en Jeroen zorgen voor heerlijke warme choco die er wel in gaat na een koude duik. De spulletjes weer inpakken en op naar het huisje van Natascha en Jeroen in Zonnemaire. Daar gaan we even opwarmen, kopje soep eten, nog een beker warme choco drinken en ff bijkletsen. Rond 6 uur vertrekken we richting Brouwershaven waar we gaan eten bij Jacob Cats. Iedereen geniet van een heerlijke maaltijd.

Na het eten vieren we een klein Sinterklaasfeestje. Iedereen heeft een klein cadeautje gekocht en een gedicht erbij gemaakt. Al deze cadeautjes gaan in een grote Sinterklaaszak. Men neme een dobbelsteen. Zodra iemand een 3 gooit, mag ie een pepernoot eten. En zodra iemand een 6 gooit, mag ie een cadeautje uit de zak pakken. Heeft de persoon al een cadeautje, dan neemt ie een cadeautje uit de zak en geeft dit aan iemand die nog niets heeft.
De nodige badeendjes gaan de ronde, het ene gedicht nog lachwekkender dan het andere. Er moet eerlijk gezegd worden dat Sinterklaas wel heel erg goed op de hoogte is van allerlei dingen, zoals o.a. zwembroeken vergeten……

Zo rond de klok van 12 uur maken we ons klaar voor de nachtrust. Natascha verbaast zich over het feit hoeveel mensen er toch wel niet in haar huisje kunnen blijven slapen. Merel, Adrie en Piet liggen op de banken, Elzie, Laurens en ikzelf op de grond tussen de banken, Heidi ligt in een hoekje achter de tafels weggestopt en Danielle ligt in de keuken op de grond. Natasja en Daan liggen in de logeerkamer in de bedden. In totaal dus 10 logées en eigenlijk kunnen er best nog een paar bij (mits we de tafels naar buiten sjouwen).
Al snel ligt iedereen in diepe slaap. De een wat meer dan de ander, gezien het nodige gesnurk van sommigen……

(more…)