Emmie’s weblog

He he, eindelijk is het dan zo ver. Nog 1 nachtje slapen en ik mag naar de notaris. Dan kan ik eindelijk de koopakte ondertekenen en is het appartement in Voorburg van mij. Snel terugrijden naar het appartement en meteen aan de slag. Er moet het e.e.a. gedaan worden en ik heb helaas maar beperkt de tijd. Maar goed, ik heb hulp, dus we gaan gewoon hard aan het werk en dan komt het wel goed. Morgen en vrijdag dus verven en behangen en dan zaterdag alle spullen verhuizen. Eind middag weer terugrijden met de vrachtwagen en mijn eigen auto halen en mijn lieverdjes die het zo lang zonder mij hebben moeten doen. Dan kunnen we vanaf ´s avonds weer lekker met z´n drietjes doorbrengen. Zondag en maandag op mijn gemakkie wat spulletjes uitpakken en dan op dinsdag heb ik dan nog de eindinspectie van mijn woning in Deurne. En dan is het vanaf 1 april echt officieel.

Nog even een minder leuk bericht. Grietje, de vrouw van duikvriend Gerard, is helaas in de nacht van maandag op dinsdag overleden. Ze heeft hard gestreden, maar haar slopende ziekte heeft het gewonnen. Ze was nog te jong om te gaan (56), maar ze heeft nu in ieder geval geen pijn meer.
Ik heb gelukkig nog de mogelijkheid gehad om op maandagavond nog gedag te zeggen, al lag Grietje toen al in coma. We gaan er nog steeds vanuit dat ze ons wel heeft gehoord, ondanks dat ze niet meer kon reageren.

Rust zacht, lieve Grietje. We zullen aan je denken en uiteraard gaan we ook goed voor Gerard zorgen!

Ja ja, de lente is begonnen. Nou ja, de meteorologische lente dan, maar de echte lente laat gelukkig ook niet lang meer op zich wachten. De krokussen laten zich al in grote getalen zien. De buitentemperatuur is gelukkig al wat gestegen. En zo komt het dat ik voor vandaag dan, ondanks mijn drukke agenda, toch ff een duikje had ingepland. Gewoon simpel bij de Beldert, maar wel heerlijk om weer mijn koppie onder water te steken. Het was al weer 1,5 maand geleden, dus het werd weer tijd. Lag iets minder rustig in het water, maar het was zalig om weer bubbels te blazen. Ik had afgesproken met Pim, maar ter plekke sloot Heleen ook nog bij ons aan. Gezellig.

Via het wrakje, waar een snoek ons verwelkomde, zijn we naar de cockpit gedoken. Daar stikte het van de krill. Weer terug richting de kant waar we nog even op de 4 meter lijn zijn blijven hangen. Helaas was er verder geen leven te ontdekken, maar het zicht was met 3-4 meter, wel weer aan de betere hand. In totaal zijn we 44 minuten onder water geweest.
Gelukkig ga ik volgende week weer genieten van de prachtige onderwaterwereld in Zeeland. Ik heb er zin in.

Verder ben ik geboeid geraakt door de vogels. Ja ook boven water kan het prachtig zijn. Op de website ‘Beleef de lente’ van de Vogelbescherming, kun je via de webcames een aantal vogels volgen terwijl ze nestelen, broed en hun jongen voeden. Op dit moment zijn er al 6 van de 8 webcams voor de diverse vogels in gebruik. Soms zijn er echter 2 webcams per vogelsoort. Op die manier kun je zowel in de nestkast kijken, als er net buiten. De webcams staan 24 uur per dag aan. En van bijzondere momenten worden korte filmpjes gemaakt, die je op elk gewenst moment nog eens kunt bekijken.

Een van de mooiere filmpjes die je nu kunt zien (behalve de livebeelden, want daar zitten soms echt mooie momenten tussen), vind ik wel het filmpje bij de slechtvalken, waarin je tot 3 keer een prooioverdracht ziet.

Je kunt die hier vinden en dan even kijken bij ‘Iets gemist’ en dan de datum 13 maart (ik krijg het filmpje helaas niet ingevoegd).
Op dit moment is de steenuil overdag redelijk actief, de ooievaars ook en het wachten is bij de steenvalk wanneer het vrouwtje haar eieren gaat leggen. Men verwacht echt ieder moment.

Edit: het eerste ei bij de slechtvalk is vanochtend (zondag 15 maart) rond de klok van 5.15 uur gelegd. Helaas gemist dus. Nu wachten op de beelden ervan.

Over drie weekjes, heb ik op dit tijdstip (het is nu ongeveer 20.oo uur) al een paar uur verven erop zitten.  Ik hoop dat ik dan de huidige rode muur in de woonkamer heb kunnen voorzien van een goede grondlaag en de slaapkamer al helemaal heb gedaan.

Ja, nog 3 weekjes en dan vindt de overdracht plaats, kan ik aan de slag met verven en kan ik dan in het weekend eindelijk verhuizen. Ik ben er echt aan toe. Weer lekker in mijn eigen omgeving en de dingen kunnen doen die ik zelf wil. Natuurlijk mag ik niet klagen met mijn huidige logeeradres, maar toch is het niet hetzelfde. Ik ben toch eigenlijk iedere avond een klein beetje op bezoek. En als ik dan in de weekenden in mijn huissie in Deurne ben, voel ik me van de ene kant wel thuis, maar ben ik ook weer zo druk bezig met inpakken en opruimen en zit ik tussen de dozen, dat dat ook niet echt als thuis voelt op het moment.

Ik merk het dan ook best wel aan mezelf. Ik begin moe te worden. Dinsdagavond was het zo erg dat ik om 21.15 uur al op de bank in slaap ben gevallen. Tussendoor met een half oog naar een of andere serie gekeken (maar niet weten welke of er ook maar iets van kunnen volgen) en later op de avond heeft Rob me dan maar wakker gemaakt, zodat ik mijn bed kon opmaken. Gisteravond hield ik het iets langer vol, maar ook toen zat ik onderuit gezakt op de bank, niet de puf om iets te doen. Van de ene kant bedenk ik me dan, dat ik juist nu ff lekker buiten moet gaan lopen. Blokje om of zo. Misschien dat dat me meer energie geeft, maar ik kan gewoon ff de puf niet vinden. Maar ach, het is wel even goed zo. Even wat extra rust kan ook geen kwaad. Ben toch al iemand die snel veel hooi op haar vork neemt.

De voorbereidingen van de bruiloft van mijn zus gaan ondertussen ook gewoon door. Gelukkig hoeft daar niet al teveel voor te gebeuren. Ze houdt het kleinschalig met na de receptie alleen een diner voor intimi. Wel zo gezellig natuurlijk. Morgenavond de besprekingen met het hotel over de receptie en het diner. Binnenkort heb ik een try-out voor mijn kapsel. Ik wil graag een weelderige bos met krullen of zo……
En ik moet eens gaan nadenken wat ik aan wil op de bruiloft; broek-pak, rok, jurk, ik heb echt geen flauw idee. Volgende maand maar eens gaan shoppen.

Het duiken staat op dit moment ook op een heel laag pitje. Vind ik wel erg jammer, maar heb er ff de tijd niet voor. Op 21 maart ga ik wel gezellig een dagje duiken in Zeeland. Op Tholen met de Lenteduikdag. Heerlijk 2 duiken maken en genieten van de prachtige onderwaterwereld. En Dicky feliciteren met haar 1000e duik!!!! Vanaf april ga ik dan mijn achterstand wel weer inhalen. Heb er nu al zin in!!!!

Recentelijk werd ik uitgenodigd door John om mee te gaan naar een voorstelling van Percossa. Ik had er nog nooit van gehoord, maar ik hou wel van percussie en slagwerk, dus ik stemde gelijk in. Gisteravond was het dan zo ver. Via Loosdrecht, waar ik mijn duiklamp ter revisie heb afgegeven, reed ik richting Roelofsarendsveen. Daar kennis gemaakt met ook nog Annelous en Jurgen, die met ons mee zouden gaan.
Eerst nog even lekker een hapje eten bij de Italiaan. Altijd goed natuurlijk. Kan ik weer zo’n heerlijk calzone pizza bestellen. Mjammie.

De voorstelling van Percossa vond plaats in Schouwburg De Meerse op Locatie in Hoofddorp. Even zoeken, want het zit nu op een bedrijventerrein, maar dat is vanwege de verbouwing van de “oude” schouwburg.
John had echt fantastische kaarten geregeld. We zaten op rij 4 en bijna in het midden. Wat wil een mens nog meer met zo’n voorstelling.

De voorstelling waar we nu naar zijn gaan kijken, heet “10 jaar van de straat”. Ja, maar hoe moet je een avond met deze mensen nou beschrijven. Ik citeer daarvoor maar de Slagwerkkrant, zij zijn tenslotte meer kenner dan ik:

Percossa – 10 Jaar Van De Straat (27 oktober 2008, Schouwburg, Leiden)
door Mark Eeftens

De Slagwerkkrant, 21-02-2009
De verwachtingen voor deze jubileum-voorstelling van Percossa waren hooggespannen. Immers, Slagwerkkrant bezocht de vorige show en die was al erg goed. Ook waren we aanwezig bij een van de repetities met Hans Minnaert, waarbij keihard werd gewerkt, gedurende lange tijd. De nieuwe show moest al het voorgaande overtreffen. Daarbij speelde Percossa ook nog de monden open van de crème de la crème van de slagwerkwereld bij shows in het Verre Oosten. 10 Jaar van de Straat moest dus wel iets bijzonders zijn, en dat is de groep ruimschoots gelukt.
De opening is overrompelend. We zien de groep boven het podium in de lucht hangen. Hoe dat kan, gaan we natuurlijk niet verraden, maar het is erg mooi gedaan. Vervolgens komen in hoog tempo allerlei aspecten van ritme voorbijvliegen.
Ik zeg ‘ritme’, omdat er lang niet altijd slaginstrumenten worden gebruikt. Percossa weet zelfs met zand een prachtig nummer te maken. Bolon zwaaien, spectaculaire bodypercussion en een uitgebouwde versie van het hilarische nummer met de boomwhackers waarbij de heren elkaar stevige meppen verkopen, en passant een melodie spelend…
Overal waar Percossa elementen uit oudere nummers gebruikt is er sprake van een stevig opgevoerde versie. Er wordt optimaal gebruik gemaakt van alle aspecten van het theater en de show is doorspekt met humor. Na de pauze wordt het aandeel slaginstrumenten groter en het geluid steviger. Ook hier krijgt de kijker nauwelijks de tijd om adem te halen en wordt toegewerkt naar een zinderende climax. Uiteindelijk verlaten we totaal bevredigd de zaal met één gedachte: dit moet een van de leukste slagwerkshows zijn die ooit in een theater heeft gestaan! Het maakt in dit geval niet uit of je drummer bent of niet. Iedere Nederlander zou verplicht…

En daarmee beschrijft de recensent absoluut wat ik gisteravond heb gezien. Ik heb met af en toe met open mond zitten kijken, moest echt mijn neus dichtknijpen en mond bedekken om niet al te hard te lachen en af en toe moest ik echt opletten om adem te blijven halen.

De kaarten voor dit eerste seizoen van hun nieuwe show, zijn kennelijk allemaal uitverkocht. Nu dus wachten tot oktober, want dan ga ik zeker weer naar een voorstelling van hen.

Hier een voorproefje, zodat je een idee hebt wat ik heb gezien. Dit is een lange trailer van hun show “From Holland”. Have fun!!!