Emmie’s weblog

Afgelopen week was ik heerlijk vrij. En wat had ik het getroffen met het weer. En met zoveel vrije dagen en prachtig zomerweer, moet er natuurlijk gedoken worden.
Op zondag 17 mei stonden de eerste duikjes op het programma, samen met Jack naar de Bergse Diepsluis om sepia’s te zoeken (en gevonden natuurlijk) en naar de Zeelandbrug op zoek naar de naaktslakken (gekroonde ringsprietslak, slanke waaierslak en millennium wratslakken). Heerlijk dagje.

Maandag stond ik even droog, maar die dag werd nuttig gebruikt om wat op te ruimen (met name paperassen) en gewoon wat te relaxen. Een dagje niets doen, is zo lekker.

Dinsdag ging ik met Sofie op pad. Eerst een relaxt duikje bij de Zeelandbrug. Ondanks dat het een gewone doordeweekse dag was, was het toch behoorlijk druk. Tijdens de duik ging ik op zoek naar naaktslakken en zowaar trof ik 4 verschillende soorten: de millenium wratslak, de groene wierslak, grote vlokslak en de rosse sterslak. Verder ook nog baby snotolfjes en baby zeedonderpad. Gezellig nakletsen met Joke en Tineke die ook bij de brug hadden gedoken.
Daarna reden we door naar Zoetersbout. Terwijl we aan het optuigen waren, kwam ook Peter van Bragt aangereden. Ik stond vol trots te vertellen dat ik 4 verschillende soorten naaktslakken had gezien, maar dat ik toch wel baalde dat ik er nog 3 miste, omdat ik wist dat er nog 3 andere soorten te vinden waren bij de brug. Peter vroeg toen of ik zin had om op de LW kentering te gaan duiken. En daar zeg ik natuurlijk geen "nee" tegen.
Maar goed, eerst de duik bij Zoetersbout nog. We zouden in de rechterkom blijven, omdat we daar kans zouden hebben op de sepia’s. Rustig gingen we koppie onder en doken op ons gemakkie parallel aan de dijk. Na een half uurtje keerden we om. Op de terugweg kwamen we Peter onder water tegen, die ons gebaarde om wat dichterbij te komen en rustig op de bodem te gaan liggen wachten. Fie en ik gingen er eens rustig voor hangen. En zowaar, daar kwamen een paar pijlinktvissen aan. Wauw, die zijn zo gaaf. Ze kwamen dichterbij de rekjes, rommelden wat, en zwommen weer achteruit. Peter gaf teken dat het een paar minuten zou duren voordat ze weer terug zouden komen. En ja hoor, even rustig wachten en daar kwamen ze weer. En zo hebben we ze een aantal keren zien terugkeren en weer achteruit weg zien zwemmen.
In het ondiepe nog op zoek naar de baby snotolfjes en zeedonderpadjes en ook nog gevonden. Wat zijn het toch een schatjes hè als ze zo klein zijn. Al met al een zalige duik.

Fie ging nog even gezellig met Peter en mij mee terug naar de Zeelandbrug. Ze kon helaas niet meeduiken, omdat ze naar een bijeenkomst ging in Breda. Peter en ik maakten ons klaar voor de duik. We zouden er een ware naaktslakkenjacht van gaan maken. En mijn wensen werden vervuld hoor. We hebben wel 7 verschillende soorten naaktslakken gezien en ook nog de eitjes van de 8^e soort. Allereerst was er natuurlijk de gekroonde ringsprietslak (ja ik heb inmiddels geleerd dat het de "gekroonde" is en niet de "slanke"). En niet alleen op de kooi kwamen we deze tegen, maar wat dieper kwamen we zelfs een paartje tegen. Prachtig diertje, onvoorstelbaar dat dat in NL water voorkomt. Verder de grote en de kleine vlokslak (en niet de vlokkige naaktslak). De kleine vlokslak had ik nog niet eerder gezien. Lijkt behoorlijk op zijn grotere broer, maar is toch net wat anders. Uiteraard kwamen we ook de millennium wratslakken tegen. Peter had al een paar keer laten zien waar boompjesslakken zaten en ja hoor, uiteindelijk lukte het ook mij om er zelf te vinden. Jippie! Verder nog de rosse sterslak en de roodgevlekte kroonslak (doto coronata) en de eitjes van de tergipes tergipes. En naast deze naaktslakken zagen we ook nog de asgrauwe tolhoren, sepia’s, zeebaarzen en botervisjes. Ik heb echt enorm genoten van de duik, heel veel geleerd en bovenal weer een nieuwe soort voor mij ontdekt. Prachtig toch.

(more…)

Even een tussendoortje.

Je hoeft niet beter te worden dan je al bent, want dat ben je al.
Als je denkt dat je iets beter kunt doen, doe het dan.
Cheri Huber

Het is al weer een behoorlijke tijd geleden dat ik heb geblogd. Maar ja, wat wil je. Het was een hectische tijd afgelopen periode. Op donderdag 26 maart had ik ’s ochtends de overdracht bij de makelaar. Meteen daarna aan de slag met klussen. Manon arriveerde gelukkig snel en we begonnen meteen met het afplakken van de vloer. Toen we daar net mee klaar waren, kwam Clay al aan. We zijn compleet voor de middag en in rap tempo gingen we aan de slag. Aan het begin van de avond, toen we moe, maar voldaan aan de pizza zaten (van mijn onderburen – maar is geen aanrader), konden we concluderen dat we flink waren opgeschoten. Het hele plafond in de woonkamer en keuken was voorzien van een nieuwe laag verf. De rode muur in de woonkamer was inmiddels voorzien van een dubbele laag witte verf (en geen rood meer te zien….;-) ). En de rest van de muren waren ook al helemaal mooi cremewit geschilderd. We waren echt flink opgeschoten. Manon en ik bleven bij Rob slapen.

De volgende ochtend op tijd opstaan. Dicky had beloofd om al om 8 uur voor de deur te staan, zodat we lekker vroeg aan de slag konden. En belofte maakt schuld, dus stond Dicky ook keurig om 8 uur voor de deur. De oude rode muur kon nu ook de cremewitte kleur krijgen. Het plafond in de gang werd voorzien van een nieuwe witte laag en de badkamer ook. Ach en als we dan toch bezig zijn, kan de computerkamer ook wel gedaan worden.
Caroline had zich inmiddels ook bij ons gevoegd en zo was er een ervaren, vrouwelijk klusteam aan de slag.

Manon en Caroline gingen aan de slag met het behang op de slaapkamer.
Ondertussen moesten Dicky en ik ons omkleden in wat nettere kleding. We hadden helaas de crematie van Grietje. Ondanks dat ik het druk had met de verhuizing, ben ik toch heel blij dat ik geweest ben. Tenslotte kun je altijd nog een muurtje 2 weken later schilderen, maar een crematie kan je niet meer overdoen……

Zaterdag 28 maart was het dan verhuisdag. Manon en ik hadden de avond ervoor bij Daan en Maarten geslapen. Dus we konden met z’n vieren op tijd op stap. Die lieve Doerak en Gizmo waren totaal van slag. Ineens was er heel veel aandacht. Nog even een stressdagje “mijn kinders” en dan keert de rust weder.
Al met al verliep de dag zeer voorspoedig. Sofie kwam in Deurne nog helpen en in Voorburg stond een verse ploeg klaar. Aan het eind van de middag stonden dan ook al diverse spullen weer in elkaar (bed, kasten, dressoir etc.) en was de keuken al bijna helemaal ingericht. Na het eten reed ik met Daan mee naar huis om mijn auto en de katten in Deurne op te halen. Heel laat op de avond was ik weer terug in Voorburg en konden we met z’n drieën aan de eerste nacht in het nieuwe huis beginnen.

(more…)