Emmie’s weblog

Het wordt weer eens tijd om iets te gaan doen aan mijn conditie alsmede aan mijn gewicht. De afgelopen maanden zijn een chaos geweest, zeker aan het begin van dit jaar. Beginnen op de TU Delft, door de weeks in Voorburg overnachten bij Rob en dan in de weekenden weer terug naar Deurne om daar spullen in te pakken. Dan eind maart de verhuizing. En als die goed en wel achter de rug is, de bruiloft van mijn zus en zwager. Waar ik er voorheen nooit zo’n last van heb gehad, werd ik nu een behoorlijke stress-eter en dat leverde mij een aantal kilo’s extra op. Die ik nu toch wel weer zat begin te worden. Tijd voor actie dus.

Recentelijk heb ik  me al ingeschreven bij een sportschool. Daar gaan we weer rustig beginnen met krachttraining. Maar om de conditie op peil te brengen, is hardlopen gewoon lekker. Waar ik eind 2006 zo goed begonnen ben (na het stoppen met roken), en begin 2007 al een nette 10 kilometer liep op de City-Pier-City, zakte dat eind 2007 helaas helemaal in. Vorig jaar ook helemaal niet gelopen. Jammer, want ik vond het toch wel heel erg lekker dat lopen. Muziekje op en gewoon maar gaan. Het hoeft voor mij allemaal niet supersnel te gaan hoor. Ik was super tevreden met 10 km in een uur. Dat is natuurlijk niet mega snel, maar voor een beginnende loper een prima tijd. En daar wil ik dus weer naar toe. Als ik bedenk dat ik destijds in nog geen 6 maanden van niets naar een 10 km in een uur kon, moet dat nu toch ook weer gaan lukken.

Om het lopen weer goed onder de knie te krijgen, het langdurig vol te kunnen houden en blessurevrij te blijven, begin ik gewoon weer van voren af aan met een echt beginnersschema. Dat betekent deze week 3x een training waarbij ik afwisselend 1 minuut moet hardlopen (in rustig tempo) en 2 minuten flink doorwandelen. En dit een 5-tal keer achter elkaar. Ik weet het, het stelt niets voor. Maar ik weet dat het totaal geen zin heeft om te gaan forceren. Ik loop dan heel snel kans op blessures. En ik ben al heel erg bevattelijk voor scheenbeenontsteking en daar heb ik natuurlijk helemaal geen zin in. Dus motto blijft bij mij, rustig aan beginnen. Omdat ik iets verder weg was gelopen dan gepland, heb ik van die 5 keer, wel 7 keer gemaakt. Met het inlopen erbij en tussendoor wat rek- en strekoefeningen, was ik totaal een half uurtje weg. Ik ben tevreden. De rest komt vanzelf……

Gisteren was het weer zover, het jaarlijkse Concert at Sea stond op het programma. Ook dit jaar was er ook weer een concert op de vrijdagavond, maar daar ben ik niet naar toe geweest, al was de programmering dit jaar niet minder dan Marco Borsato. Manon was op vrijdagavond al naar mij toegekomen, want zaterdag moesten we vroeg op. Na korte douche, broodjes smeren en laatste spullen inpakken, zaten we tegen kwart voor 8 in de auto op weg naar Scharendijke. We moesten wel omrijden via de N59 omdat de N57 natuurlijk helemaal afgezet zou zijn. Maar waarom zo vroeg al in de auto zitten, vraag je je af. Nou traditiegetrouw gaan we altijd met een groep Duikforummers naar C@S en van te voren maken we dan altijd een duikje bij ‘t Dolfijntje / ‘t Koepeltje. Op die manier zijn we lekker vroeg in Zeeland, geen last van files en hebben we ook nog eens heel dicht bij het festivalterrein perfecte parkeerplaatsen. Dus ook dit jaar maakten we een duikje bij ‘t Koepeltje. Ik dook met Merel en heb zowaar super genoten van de duik. Ben inmiddels aardig verwend door de Oosterschelde en vind daardoor de Grevelingen niet meer zo heel erg mooi, maar dit keer kwam ik daar even op terug. Er zaten ongelooflijk veel botervisjes (ook echte ieniemini), diverse krabbetjes in allerlei soorten en maten, Noordzeekrabben in overvloed, hooiwagenkrabben. We hebben een paar palingen gespot, een klein zeedonderpadje, diverse platvisjes en uiteraard veel kreeften. Kortom het was een prima duikje. Jammer van een aantal duikers die zoveel stof veroorzaakten dat het zicht flink werd gereduceerd.

Na de duik komen de koelboxen tevoorschijn waar al het lekkers in zit. Er wordt dan een heerlijke picknick georganiseerd. Als je aan de lijn doet, moet je die op dat moment maar even terzijde zetten, want het is allemaal lekker en we hebben altijd teveel. Als we dan goed hebben genoten van al het lekkers, pakken we de restanten in en begeven we ons naar het terrein. Dit jaar lopen we rond half 2 het terrein op, zodat we ruim op tijd zijn voor IOS (Is Ook Schitterend).

De programmering voor deze middag is als volgt:

14.00 uur – 14.45 uur IOS
15.15 uur – 16.00 uur Bertolf
16.30 uur – 17.15 uur Maria Mena
17.45 uur – 18.00 uur Ed Kowalczyk
18.15 uur – 19.15 uur Ilse DeLange
19.45 uur – 21.00 uur Golden Earring
21.30 uur – 23.00 uur BLØF

Een middag en avond genieten van goede muziek. En dat is ook echt wat we hebben gekregen. IOS en Bertolf deden het erg leuk en kregen het publiek vrij goed mee. Maria Mena was zelf erg onder de indruk van de hoeveelheid mensen. Ze had niet verwacht dat het er zoveel waren. Wat een lief mensje op dat grote podium. Moet eerlijk bekennen dat ik in eerste instantie niet wist wie Ed Kowalczyk was (en ook niet wie de band Live is, waar hij leadzanger van is), maar toen ik het eerste nummer hoorde dat hij speelde, herkende ik het wel.

Ik had Ilse DeLange al gevolgd via haar Twitter en wist dat ze onderweg was en wat kleine probleempjes had om backstage te kunnen vinden. Mmm vreemd, zo moeilijk zou dat toch niet moeten zijn lijkt me.
Het was in ieder geval lekker swingen en meezingen met Ilse. Wat een heerlijk mens is dat en wat een dijk van een stem.

Toen de Golden Earring op het podium kwamen, ging er een golf door het publiek heen. Want ondanks dat de bandleden inmiddels allemaal de 60 zijn gepasseerd, spelen ze nog steeds de sterren van de hemel. Mijn hemeltjelief wat was dit goed. Waarom ben ik niet eerder eens naar een live optreden van hun geweest. Barry Hay zingt nog steeds met volle overtuiging, George Kooymans en Rinus Gerritsen pingelen nog steeds de prachtigste deuntjes uit hun gitaren (zeer positief bedoeld) en gaven heerlijke solo’s weg en waar Cesar Zuiderwijk de energie vandaan haalt, is me nog een raadsel. Man man man, die laat zijn drumstel echt alle hoeken zien! Wauw!!!!!

Uiteraard mag gastheer Bløf niet ontbreken op dit fantastische festival. En gelukkig sloten ze dit jaar weer zelf af. De heerlijke meezingnummers, de prachtige ballades, maar ook het door Paskal prachtig gezongen nummer “Een manier om thuis te komen” waarbij hij zichzelf op akoestische gitaar begeleidde en dat een ode was aan Michael Jackson, maar zeker aan zijn eigen vriend en te vroeg overleden Bløf-drummer Chris Götte. Op dat moment voelde je de emoties door het publiek gaan. Overigens was er net voorafgaande aan het Bløf-optreden een karaoke gezongen door het bijna 40.000 koppige publiek, een parodie op het nummer “Liefs uit Londen” en een eerbetoon aan Bløf. De volledige tekst van de ode is hier te lezen.

Bløf speelde ook nog een paar nummers samen met Ed Kowalczyk en het was net of je de band Live hoorde speelde. Wat zijn de mannen van Bløf toch goed! Maar ook aan dit prachtige optreden kwam helaas een einde en daarmee een einde aan een fantastische dag. Ik heb echt intens genoten!!!! De rit terug naar huis verliep soepeltjes, al was het met een kleine omweg. En moe maar voldaan viel ik rond 2 uur in slaap……

Gisteravond heb ik een heerlijke strandwandeling gemaakt. Het weer was natuurlijk de hele dag al lekker. Aan het eind van de middag had ik dan ook niet echt veel zin meer om te werken. Dacht erover om wat eerder op te houden met werken, maar ben toch uiteindelijk tot bijna 5 uur gebleven. Even nog wat boodschapjes halen en dan naar huis. Daar alvast wat voorbereidingen treffen voor het eten. Tussendoor even Peter ophalen op het station. Ik had weer eens een poging gedaan om mijn kookkunsten te vertonen. Nou ben ik daar nog niet zo heel erg bedreven in, maar het was toch best wel goed gelukt. Zelf was ik wat minder tevreden, maar goed. Heerlijke spinaziesalade met fetta, pijnboompitten, tomaatjes en een heerlijke dressing (zelf gemaakt!!!). Daarbij een pasta met zalm. Een heerlijke Chardonnay erbij (thanks Tineke, je “Groot Geluk” heeft gesmaakt).

Na het eten zijn we naar Kijkduin gereden om een strandwandeling te maken. Voor mij waren de schelpjes die ik op het strand zag liggen, altijd één pot nat. Schelpjes zijn schelpjes en op zich zijn ze allemaal redelijk hetzelfde, zij het dat ze in kleur verschillen. Maar zoals veel dingen in de natuur, mag je niet altijd afgaan op kleur. En dat werd me nu ook weer duidelijk.

Ik kreeg een lesje in de schelpenleer van Peter en uiteindelijk heb ik wel een 7-tal verschillende soorten schelpen herkend. Kleine zoektocht op het internet, bracht me op de hele mooie site van Natuurinformatie uit. Daar heb je de mogelijkheid om te kijken bij de “50 veel gevonden schelpen van het Nederlandse strand” of om echt via determinatie te zoeken in alle schelpensoorten. Eerst maar eens kijken bij de 50 veel gevonden soorten. Daar ontdekte ik al meteen een 6-tal van gisteren, ha zie je wel, ze zijn echt veel voorkomend. De gevonden schelpjes waren:

• gewone mossel
• tafelmesheft of zwaardschede (weet niet zeker welke het nou was)
• zaagje
• kokkel
• brakwaterkokkel
• nonnetje

Er was nog een andere schelp, maar die herkende ik niet zo snel in dit lijstje van 50 veel gevonden. Mooi, we hebben dus ook een bijzonder exemplaar gevonden. Ok, dan maar even kijken via de determinatie. Mmm, uiteindelijk bleek het toch niet zo’n bijzonder exemplaar te zijn geweest, want via de determinatie kwam ik uit bij de Gewone venusschelp. Maar goed, is niet erg. We kunnen niet allemaal bijzondere waarnemingen doen.

Verder heb ik nog een klein steenslijmvisje gezien, een klein strandkrabbetje en een flink aantal Kleine heremietkreeftjes. Deze heremietkreeftjes zijn verschillend van de Grote heremietkreeftjes die ik tijdens het duiken altijd tegenkom. Deze Kleine heremietkreeftjes hebben namelijk een grotere linkerschaar, en bij de Grote heremietkreeftjes is juist de rechterschaar groter. En het is nog makkelijk te onthouden ook –> kLeine heremietkreeft – linkerschaar, gRote heremietkreeft – rechterschaar. Als dat geen makkelijk ezelsbruggetje is……

De zon zorgde voor een prachtige zonsondergang met veel avondrood.

Dat was de titel van een artikeltje in het blad van de Personeelsvereniging Prometheus op 24 april 2009. Mmm, dat klinkt interessant. En niet geschoten, is natuurlijk altijd mis.

Want wie wil er nou niet even een lekker weekendje naar Terschelling om even uit te waaien, te genieten van de prachtige natuur, een uurtje blokarten en wat rondfietsen daar.

Ik wel hoor en dus besloot ik om maar eens een mailtje te sturen en kijken of ik wellicht eens een keer de gelukkige winnaar kon worden. Al vrij snel na het uitkomen van het blad kreeg ik al een mailtje van het secretariaat met een bedankje dat ik me had aangemeld. Ik was echter niet de enige en omdat ze natuurlijk geen keuze konden maken, hadden ze besloten om de trekking pas op 26 mei te laten plaatsvinden……

Mmm, dat is minder, want nu zijn er kennelijk wel een aantal gegadigden en de kans dus kleiner om wat te winnen.

Eigenlijk was ik het tegen die tijd al weer vergeten en dus wat schetste mijn verbazing toen ik op 27 mei de nieuwsbrief binnenkreeg van Prometheus en ik daar het onderstaande berichtje in las.

Jaja, je leest het goed, ik heb het arrangement naar Terschelling gewonnen.  Super blij was ik natuurlijk. Ik win eigenlijk nooit wat en nu had ik gewoon een weekendje weg gewonnen. Mijn keuze voor mijn reisgenootje had ik al snel gemaakt. Dat zou Caroline worden. Dan konden we op Terschelling volop gaan vogelen. Een perfecte locatie natuurlijk.

In het blad van de Personeelsvereniging dat vandaag is uitgekomen, staat ook nog een kleine mededeling.

Het uitje staat binnenkort op het programma. Uiteraard zal er een uitgebreid verslag volgen hier op de weblog.

Afgelopen weekend stonden een aantal steengroeven in België op het programma. Normaal duik ik 1x per jaar in de steengroeven van Sprimont en La Gombe en daar blijft het dan verder bij. Maar Fie wilde haar 30e verjaardag dit keer op een bijzondere manier vieren en had een flink aantal mensen uitgenodigd voor een weekendje steengroeven om met haar dit heuglijke feit te vieren. Op vrijdagavond reed ik (nadat ik thuis had gegeten en mijn spullen had gepakt) richting Dilbeek om nog even te kletsen met Fie en Karen en daarna lekker het bedje in te kruipen. Het was bijna een 2 uur durende rit geweest en ik was best moe na een drukke werkweek. Maar nu had ik al het ergste gedeelte van de rit erop zitten, de volgende dag hoefde ik dan nog maar een uurtje te rijden.

Zaterdag vroeg opstaan, laatste spullen inpakken en op weg richting Barrage de l´Eau d´Heure (een stuwmeer).

Aldaar gestart met duiken met Karen en Fie, maar Karen voelde zich niet helemaal lekker onder water, dus die hebben we even naar de kant begeleid. Verder gedoken met Fie. Het zicht was erg goed. In het ondiepe gedeelte zaten heel veel huisjesslakken, verder kwamen we de nodige baarsjes tegen, het stikte er van de zebramosseltjes en we hebben ook nog een rivierkreeftje gezien. Fie’s diverse pogingen om de bus te vinden, mochten helaas niet baten…… Maar al met al een ontspannen rustig duikje.

Na de duik reden we vrij snel door naar de volgende duiklocatie. Nu stond Carrière de Vodelée op het programma (de thuishaven van Fie en Karen).

Bij Vodelée aangekomen, was de groep wat groter geworden. Ik zou samen met Karen duiken. Even voor haar weer de rust vinden in het duiken en met name tijdens de afdaling. Maar iedere keer als Karen op haar computer zag dat ze rond de 8 meter zat, schrok ze, werd onrustig en ging weer iets omhoog. Mmmm, daar moeten we even iets aan. Ik dekte dus met mijn hand haar computer af en zakte heel rustig met haar af. Zonder enig probleem zat ze even later keurig op 11 meter. Aldaar zijn we de steengroeve rond gaan duiken. Karen heeft me een tank laten zien waar we doorheen konden duiken. Alsmede de telefoon. Vlakbij de ingang zat nog een onwijs grote karper roerloos tussen de stenen. We dachten zelf dat ie dood was of nep, maar bij navraag bleek het gewoon een rustende karper te zijn geweest. Ook nog de baby steurtjes gezien. Karen had genoten van de duik, al had ze het wel wat kouder gehad omdat ze nu zo rustig had gedoken ipv met snelheid de groeve rond te duiken.

Karel had de botte pech dat hij de achterdeur van zijn auto niet open kreeg. Uiteindelijk heeft ie dan besloten om de ruit in te slaan, om toch in de auto te geraken…. Ja je moet toch iets he. Even kletsen bij de duikstek, maar dan toch even langs de camping om de tentjes op te zetten. Het kan maar alvast klaar staan he. Ik had van Tineke een tentje mogen lenen. Het was zo’n 2 seconden opzet tent. Geweldig is dit. Je rits de zak open, haalt de band ervan af, schudt een keer met het pakketje en je tent is opgezet. Dit is echt wat voor mij. Paar haringen de grond in, zodat de tent niet kan wegwaaien en klaar is Emmie. Mmm toch eens over denken om zelf zo’n tentje aan te schaffen.

Voor de BBQ reden we weer terug naar de duikstek, alwaar het houtskool al rustig aan het opwarmen was. De tomaten en het brood werden gesneden, de flessen werden opengetrokken en de grote verhalen gingen al de ronde. Kortom, gezelligheid alom. Rond de klok van 11 uur was het eten dan toch op, de drank had voldoende gevloeid en we vonden het tijd worden om weer richting de tentjes te gaan. Tenslotte moeten we morgen weer op tijd opstaan en willen we wel op een verantwoorde manier gaan duiken natuurlijk.
De nacht is redelijk rustig verlopen op het gesnurk van Jay, Laurens en Ron na…… En nee Cas, ik heb niet gesnurkt……

Zo tegen half 8 kijken de eerste, toch een beetje vermoeide, gezichtjes voorzichtig uit hun tentjes. Ja ja, het is echt tijd om op te staan. De tenten moeten namelijk al weer opgeruimd worden en na het ontbijt rijden we dan richting Carrière La Croisette. Het opzetten van de tenten was bij iedereen snel gegaan, maar het weer inpakken van de tenten vergde toch iets meer tijd. Zeker bij de 2-seconden-opzet-tenten. Ik heb een partij staan hannesen en kwam er maar niet uit. Gelukkig zat met de hulp van Cas en de beschrijving (jaja, RTFM……) de tent dan eindelijk weer terug in de zak.

Bij La Croisette aangekomen, moesten we nog even wachten voordat de poort open ging. Wat een gedoe toch bij die steengroeven, maar goed, ik duik er gelukkig niet iedere week. Dit keer zou ik met Juan Moreno gaan duiken. Eindelijk zou het er dan eindelijk van komen. Het was inmiddels al aardig warm geworden, dus omkleden en plonzen maar. We zakten af tot ongeveer 30 meter en hebben op die diepte het eerste rondje door de steengroeve gemaakt. Op de bodem treffen we wat voorwerpen aan die in een ver verleden door de werklui zijn gebruikt. Rustig aan stijgen we een 10-tal meters en maken opnieuw een rondje door de steengroeve op ongeveer 20 meter diepte. Aan het einde van de duik vermaken we ons nog even prima met de prachtige grote karpers. Die zijn zo tam, dat als je met een steen op het huisje tikt, ze vanzelf aan komen zwemmen, omdat ze denken dat ze eten krijgen.

Ook hier is het na de duik weer gezellig keuvelen over vanalles en nog wat. Maar er staat nog 1 steengroeve op het programma, dus in colonne rijden we naar Carrière de Roche Fontaine. Het is inmiddels zo warm geworden dat de zweetdruppeltjes van mijn voorhoofd liepen. Dit keer zou ik samen met Jenny duiken die voor de eerste keer met een D12 zou gaan duiken. Op zich niet echt veel anders natuurlijk dan met een D7. Hij is alleen wat groter en zwaarder. Rustig laten we ons over het randje zakken. Het nadeel van steengroeven is eigenlijk dat er zo weinig te zien valt. Je duikt langs steile wanden, die soms best wel mooie graveringen hebben en er zit soms wat vis, maar daar blijft het dan wel bij. Of er moet nog een zeilbootje, cockpit of iets dergelijks zijn afgezonken, maar die hoeven eigenlijk niet zo nodig voor mij. Ook hier vinden we trouwens een hoekje waar het stikt van de vissen. Het lijkt wel of we in een aquarium zitten.

Al met al heb ik vier prachtige duiken gemaakt. Het heeft (ondanks dat je er weinig kan zien) toch wel iets dat duiken in steengroeven. Ik heb in ieder geval weer eens een diepe duik gemaakt. Altijd fijn om te merken dat je je prima op je gemak voelt met 30 meter water boven je.
Aan het eind van de middag wordt het dan ook weer tijd om de terugreis te aanvaarden. Tenslotte is het eerst ruim een uur rijden richting Brussel. Daar houden we met een paar mensen nog een tussenstop om even lekker wat te eten. Ik rij daarna met een tussenstop in Breda naar huis. En lig pas laat op bed, maar met een geweldig goed gevoel en 4 duiken rijker. Het was een prachtig weekend. Iedereen die mee was, wil ik dan ook hartelijk danken voor de gezelligheid en de goede sfeer. Extra dank aan Fie natuurlijk die dit weekend heeft georganiseerd en bij iedere steengroeve de inschrijving voor ons heeft verzorgd. Volgend jaar weer!!!!!

Foto’s van het weekend gemaakt door Laurens van Rijn (http://tinyurl.com/kphph2) en door Bart Hoogeveen (http://tinyurl.com/n8lsk6).

Sinds 2 februari werk ik bij de TU Delft op de afdeling Software Technology als secretaresse voor een 5-tal professoren. Even wennen aan de omgeving natuurlijk, ik kom tenslotte uit het bedrijfsleven, maar ontzettend leuk. Ben toch weer een beetje terug bij mijn roots zo met die informatica. Al hoewel de termen me hier af en toe echt om de oren vliegen en ik het niet meer kan bijhouden.

Recentelijk werd ik gevraagd door mijn leidinggevende Ilse om het afdelingsuitje te organiseren. Zo gezegd, zo gedaan. Meteen flink nadenken over wat je met een groep technische wetenschappers moet gaan doen…… 2 ideeën sprongen eruit en daar dan ook maar offertes van opvragen. Qua prijs lagen ze niet ver uit elkaar, maar toch werd door mijn directe collega’s die in het complot zaten besloten dat we het middagje strand zouden gaan doen. Gisteren was het dan zo ver. Het weer zag er in eerste instantie niet al te best uit. Ik schreef dan ook rond 9 uur op mijn Facebook “Esther van Seters heeft een leuk afdelingsuitje georganiseerd voor vandaag op het strand in Scheveningen. Waarom moet het nu dan regenen?????” Maar gelukkig, toen ik rond 11 uur richting Scheveningen reed, was het al wat opgeklaard en het leuke was dat het er op het strand echt prachtig uitzag. Een enkele wolk aan de hemel, maar verder vrij blauw en in ieder geval droog.

Vanaf half 1 druppelden mijn collega’s binnen in de strandtent Billabong Beach. Iedereen was erg nieuwsgierig naar wat we gingen doen, maar ik kon nog steed mijn mond dichthouden.

De teams werden ingedeeld en de fun kon beginnen. Het ene team ging zandsculpturen bouwen en het andere team ging vliegeren. Ik ging als eerste zandkasteel bouwen en als een stel kleine kinderen zaten we in het zand te proberen om iets moois te maken. Het was niet echt makkelijk, maar de belangrijkste tip was: water, water, water! Je hebt echt water nodig om het zand stevig te maken en er iets van te kunnen bouwen.
Over het eindresultaat zijn we zelf best tevreden. De jury uiteindelijk ook, want aan het eind van de dag, behaalden we een tweede plaats met ons idee van “Future in the ICT”.

 Linksbovenin de database, rechtsbovenin een Kindle, rechtsonder een mobiele telefoon, linksonder een laptop (mijn trots) en in het midden de welbekende “cloud” die verbonden is door bruggen en hups met de diverse apparaten……
Snappen jullie het allemaal nog, ik zelf in ieder geval helemaal niet, maar dat mocht de pret niet drukken.

Tijdens de korte break die we hadden, begon het behoorlijk te regenen, maar het zou een kort buitje zijn volgens Buienradar.nl en ook volgens de mensen van de organisatie en de strandtent. Op hoop van zegen dan maar. En ja hoor, nog geen 5 minuten nadat we weer begonnen waren met de activiteiten, stopte het met regenen.

Nu was het mijn beurt om te gaan vliegeren. Het is even wennen, maar na wat oefenen gaat het me al behoorlijk goed af. Er staat een flinke wind vandaag en dat maakt het wel extra moeilijk, maar ook wel des te uitdagender. Ik heb een hoop lol en vind het echt fantastisch. Dat is ook wel te zien aan de mooie foto’s die Eelco Visser van mij heeft gemaakt.

Inmiddels is de zon ook flink doorgebroken en wordt het ook steeds warmer. We kunnen de afsluitende BBQ dan ook prima op het terras doen. Iedereen geniet van het eten en het zonnetje en ik ben blij dat (bijna) iedereen het zo naar zijn zin heeft. Het afdelingsuitje van Software Technology is een behoorlijk succes geworden. Jippie!

Geen flatteuze foto van mezelf, maar goed……

Over een maandje mag ik het contract van mijn mobiele telefoon weer verlengen. Ik blijf gewoon bij mijn huidige provider Telfort, omdat ik daar verder dik tevreden over ben.
Nu begint echter bij mij al wel de vraag op te spelen, wat voor toestel ik ga uitkiezen. Bij Telfort mag je namelijk altijd een ander toestel uitkiezen of je krijgt korting op je abonnementsgeld. Ik kies altijd voor een nieuw toestel.
Op dit moment heb ik een HTC P3600 en ben daar op zich tevreden over. Er zitten echter 3 flinke minpuntjes aan, die ik op een volgend toestel toch wel weer anders zou willen hebben.

1. Bij de HTC P3600 werk je met een stylus. Een sms-je invoeren kan dus niet makkelijk met je duim. Er zijn wel software dingetjes voor zodat je dat wel zou kunnen doen, maar het toestel is wat groot en dat werkt dus niet echt makkelijk. Gewoon sms-jes en andere tekstdingen invoeren met je duim (uiteraard wel T9 erop, maar dat lijkt me inmiddels redelijk normaal).
2. Het toestel is eigenlijk iets te groot. Ik heb er een tasje voor gekocht die ik aan een broeksriem kan doen, maar dat staat eigenlijk niet echt zo lady-like….. Een handzaam toestelletje gezocht dus.
3. De camera die op dit toestel zit is van onwijs slechte kwaliteit. Dat mis ik toch echt enorm. Vond het altijd erg handig om onderweg wat leuke foto’s te maken. Een beetje fatsoenlijke camera zoals die op een Sony Ericsson zit bijv. wil ik er wel weer op hebben.

De voordelen die mijn huidige toestel heeft:

• Ingebouwde GPS, daardoor kan ik een TomTom of ander navigatiesysteem gebruiken.
• WiFi en GPRS, zodat ik onderweg kan internetten.
• OS is Windows Mobile6, is de nodige software voor te vinden.
• Synchronisatie met Outlook (agenda en contactpersonen)

Wat ik dus wil voor mijn nieuwe toestel (belangrijkste punten):

• handzaam
• Windows Mobile 6
• GPS, WiFi, GPRS
• goede camera

Iemand een goed idee welk merk en welk model ik moet kiezen????