De handtekening die ik op diverse fora gebruik is voor vandaag de quote van de dag. Eerlijk bekennen dat ik niet weet van wie de quote oorspronkelijk is.
Zeg niet altijd wat je weet, maar weet wel altijd wat je zegt.
Afgelopen weekend was het weer een druk weekendje voor me. Ach, maakt niet uit hoor, ik doe het immers mezelf aan. Maar het was zeer zeker een gezellig weekend.
Op vrijdag ben ik uit mijn werk eerst naar huis gereden. Daar mijn laatste spullen inpakken, alles in de auto doen, nog even een hapje eten en dan op weg naar mijn zus en zwager. Na de bruiloft heb ik ze niet meer gezien, dus het werd weer tijd. Zittend op de bank, half kijkend naar een film, werden de laatste verhalen uitgewisseld, wat op internet gesurft, gewoon gezellig kletsen. Rond de klok van 12 uur gingen we naar bed. Sjimmie de hond knalde als een idioot boven op me toen ik in bed lag. Gek beest.
De volgende ochtend hardloopkleding aan (ja die had ik meegenomen) en samen met mijn zwager Maarten ging ik verder met mijn schema. Dit keer gingen we 6x 2 minuten hardlopen en 1 minuut wandelen en dan nog 3x 3 minuten hardlopen en 2 minuten wandelen. Redelijk pittig, maar het ging prima. Thuis aangekomen even kijken via MapMyRun hoeveel kilometers we hadden gelopen en dat waren er zowaar zelfs 5,7!!!! Was daar toch wel trots op.
Terug thuis lekker douchen en daarna gingen we uitgebreid ontbijten. Het was bijna lunchtijd, dus het was meer een brunch. Maar wel lekker met verse broodjes en heerlijk beleg.
‘s Middags niet veel bijzonders gedaan, maar gewoon gezellig met 3 boodschapjes doen, wat neuzen bij de drogisterijen en andere winkels. Nog even de foto’s bekijken van de bruiloft, heerlijke worstenbroodjes eten (ja zulke lekkere hebben ze niet in de Randstad) en dan weer op pad. Had met Marian afgesproken om met haar naar housewarming party met BBQ te gaan in Rhoon. Dus om half 5 in de auto om toch rond 6 uur in Rhoon te kunnen zijn.
De BBQ was gezellig (ondanks dat ik alleen Marian kende), de Mojito’s waren erg lekker (mmm en ik lust niet eens Rum) en Marian en ik hadden de grootste lol. We bleven slapen bij haar ouders in Zierikzee. Flesje wijn ging open en de lekkere hapjes kwamen op tafel.
Zondag was het opstaan, even ontbijten en op weg naar de duikschool. Marian ging weer begeleiden als Divemaster en ik kon dan mooi even mijn set bijvullen. Daarna reed ik op mijn gemak naar de duikstek Wemeldinge Linda, alwaar ik een duik zou gaan maken op de HW-kentering. Terwijl ik naar de vogels stond te kijken (wederom een buizerd gespot), kwamen Fie en Cas er al aan. En niet veel later arriveerde Peter ook. Het clubje was compleet. Peter gaf een briefing aan de waterkant, waarna we onze spullen konden gaan optuigen. Cas had nieuwe veren bij zich, zodat ik de kapotte veer van de dump van mijn wing kon vervangen.
Het duikje was op zich niet veel bijzonders. Het was een prima duikje, lekker ontspannen met af en toe een klein beetje stroming, maar op zich wel te doen. We wilden eigenlijk wat naaktslakken spotten, maar konden ze helaas niet vinden. Ik had hier nog niet echt veel gedoken (volgens mij slechts 1 keer), dus dan is het wel altijd extra leuk om op zo’n stek te duiken. Toen Peter en ik weer op de kant stonden, twijfelden we of Fie en Cas al weer terug waren. Dus ik bleef in eerste instantie even boven op de dijk wachten (tenslotte hadden Peter en ik al 70 minuten gedoken). Maar even later bleken ze al omgekleed en wel bij de auto te zijn.
Bij ‘t Loze Vissertje in Goes waar we even wat gingen drinken, kwamen we Jay, Natascha en Peter de P. nog tegen. Altijd gezellig natuurlijk.
Peter en ik hadden nog wat tijd over om te genieten van het uitzicht bij Goes en nog een broodje te eten. Daarna reden we een klein stukje door naar Putti’s Place om daar even te kletsen met Els, Paul en Maria en toen was het weer tijd om de spulen op te tuigen. Tenslotte zijn we hier om te duiken he.
Peter duikt weer een andere route dan ik gewend ben op Putti’s Place. Altijd leuk natuurlijk om op dezelfde duikstek een totaal ander beeld onderwater te zien. Dit keer hadden we wat meer geluk met de naaktslakken en we vonden een paar mooie Bruine plooislakken alsmede de Gestippelde knotsslak. En verder hadden we nog het geluk dat we een baby-sepiaatje tegenkwamen. Wat een lief beestje is dat toch he. Keurig met de tentakeltjes omhoog, alszijnde verdediging tegen ons…… Ook erg bijzonder was de Sagartia elegans var. venusta die we zagen. Oftewel de Sierlijke slibanemoon, variant venusta.
Na de duik richting Breda, waar we nog even met een fles rode wijn (Shiraz) van de dag nagenoten. Het was weer een geslaagd weekend!
Zoals in een eerdere blog van mij beschreven, had ik een weekendje Terschelling gewonnen. Afgelopen weekend was het dan zover en ben ik er heerlijk op uit getrokken. Caroline ging met me mee. Hier volgt het uitgebreide verslag van onze avonturen.
Vrijdag 10 juli, ik sta vroeg op en ga eerst een blokje hardlopen. Helaas het regent en ik baal een beetje. Ik had op mooi weer gerekend met mijn uitstapje. Maar goed, moet er toch het beste van maken. Thuis even lekker ontbijten en laatste spullen inpakken (mmmm, had toch niet alles bij me uiteindelijk – toilettas vergeten is niet handig). Om half 11 pik ik Caroline op en we rijden richting Harlingen. Onderweg komen we even in een kleine file op de A4, maar keurig om 12.15 uur rijden we de grote parkeerplaats in Harlingen op. Auto wegzetten en richting de haven lopen. Perfect op tijd. Het is bijna 12.45 uur en de boot vertrekt om 13.15 uur. Althans dat dachten we. Zij het dat onze boot vertraging had. Vanwege de harde wind, in combinatie met springtij en hoog water, kon de boot in de haven van Terschelling de auto’s die aan boord stonden niet lossen. En dus kon de boot ook nog niet terugvaren. De verwachting was dat onze boot pas om 16.00 uur zou vertrekken. He wat balen.
Gelukkig konden we onze kaartjes omboeken naar een andere boot. We kozen ervoor om de sneldienst van 15.45 uur te nemen. We hoefden niet bij te betalen vanwege het ongemak en we zouden dan wel eerder op het eiland zijn. Wel vervelend dat we nu zo lang moesten wachten, maar goed, het is niet anders. De snelboot was in 3 kwartier aan de overkant, dus om 16.30 uur zetten we voet aan wal op Terschelling. Het weer was opgeklaard en we konden gaan genieten. 
We besloten om eerst even langs de VVV te lopen om wat informatie op te halen en een kaart van het eiland te kopen. Na wat kleine aankopen bij de VVV, gingen we eerst een lekker bakje kibbeling eten. Mjammie, mjammie, dat hadden we wel verdiend. Inmiddels was ik er achter gekomen dat ik mijn toilettas was vergeten. Niet echt slim natuurlijk. Dus even snel langs de drogist om een haarband te kopen (ik kan er niet tegen als mijn haren continu in mijn gezicht waaien). Caroline liet ik met een gerust hart achter bij de boten die omgeven waren met diverse soorten meeuwen. Ze zou zich wel vermaken.
Terwijl we van de haven naar het hotel liepen, zag ik nog een visdief zitten op een paaltje. En maar roepen dat beestje. Even later worden we beloond met pa of moe die met een visje aan komt vliegen en de juveniele visdief voert. Wauw, dit is echt prachtig. De juveniele visdief is ook nog eens geringd, dus bij terugkomst zal Caroline het nummer (#0327) doorgeven aan het ringstation. Zo hebben zij weer informatie over waar deze visdief al allemaal is geweest.
Alhoewel het stukje van de haven naar het hotel slechts iets van 900 meter was, hebben we er echt heel lang over gedaan. We werden meteen gegrepen door de prachtige vogels die we in de haven al zagen en die we onderweg hoorden. Voor een vogelaar telt het ook als je een vogel uitsluitend hoort. Ook dan mag ie op het lijstje. Aan het einde van deze blog zal ik een lijstje maken van alle vogels die we dit weekend hebben gezien en gehoord.
Aangekomen in het hotel, inchecken en snel opfrissen op de kamer. Het is inmiddels al 7 uur en we kunnen dineren tot half 8, dus snel naar beneden. Voor half-pension gasten is er een speciaal menuutje met een voorgerecht, hoofdgerecht en nagerecht. We smikkelen van een heerlijke salade met gerookte kipfilet en kerriesaus. Als hoofdgerecht heb ik een heerlijke biefstuk en Caroline een visje en als toetje heb ik een fruitsalade met ijs en Caroline krijgt ijs omwikkeld met spekkoek. Het smaakt allemaal voortreffelijk en we zitten echt te genieten. Glaasje wijn erbij en een kopje thee met heel veel lekkers na maakt het compleet.
Terug op de hotelkamer gaan we even genieten van de luxe. Caroline laat het bad vollopen en gaat even ontspannen. Ik bekijk alvast de kaart en lees wat in het boekje over Terschelling. Nadat Caroline is uitgebadderd, ga ik even genieten van een bad. Ik mis het niet, maar als ik ergens ben waar er een bad is, maak ik er meestal toch wel even gebruik van. En aangezien ik van Caroline ook nog als cadeautje bruistabletten heb gekregen, gooi ik er alvast 1 in het bad. Na een kwartier heb ik er echter al genoeg van en samen met Caroline maken we onze plan de campagne voor morgen. We kruipen in bed en met een glimlach op onze gezichten vallen we in slaap.
Hoe moet je het volgende nou gaan verklaren, nadat je een heerlijk weekend hebt gehad:
Mijn collega’s keken me toch redelijk geschrokken aan en vroegen zich toch echt af wat ik in mijn weekenden doe. Waar ik altijd leuke verhalen over duiken hield, geloofden ze me nu toch niet helemaal. Ja wat wil je als je een grote striem in je nek hebt zitten.
Kom dan maar eens met de verklaring dat dat van je nekseal van je droogpak is…… En toch is het zo. Echt waar! Ik had mijn droogpak na de vorige duik in zout water niet goed schoongemaakt bij de seal. Er zijn toen hele kleine zoutkristalletjes ontstaan aan de binnenkant van mijn nekseal. Bij de eerste duik zijn die heerlijk gaan schuren in mijn nek, met dit als resultaat. Ja het ziet er echt niet uit. Ik weet het, maar op dit moment kan ik er ook niets meer aan doen. Zal nu goed opletten dat ik mijn nekseal voortaan goed schoonmaak.
Zaterdagavond was ik bij Marian gaan eten in haar nieuwe appartementje. Nou die zit wel prima daar in Hoeven. Hopelijk vindt ze snel haar draai daar en voelt ze zich ook weer snel gelukkig. Maar ik denk dat dat wel goed gaat komen.
Heerlijk rosé gedronken (fles was zo leeg……), maar om 12 uur lagen we al in bed. Voor mij zou de wekker de volgende ochtend vroeg afgaan. Ik moest om kwart voor 7 in de auto zitten op weg naar de duikstek.
Om half 8 kwam ik dan aan bij duikstek Wissenkerke (Vlietpolder) waar Peter al op me stond te wachten. Het water zag er heel kalm en rustig uit, dus het beloofde goed te worden. Omkleden en we konden aan de klim over de dijk beginnen. Pfff, dit is toch best wel een hoge trap zeg. Bah, maar daarna hoefden we alleen maar over de strekdam uit te lopen. We hebben rondom de kop van de strekdam gedoken. Er liggen grote basaltblokken die heel mooi begroeid zijn. Heb zelf nog een gorgelpijpknotsslak gevonden (jippie!). Verder nog een zeeklit gezien. Voor mij de eerste keer, en het is wel een bijzonder ding.
Na de duik hebben we nog even op de dijk genoten van de prachtige vogels die er zaten: kleine zilverreiger, visdief, kokmeeuw, zilvermeeuw, wulp en een lepelaar.
Doorgereden naar de volgende stek, al was het nog even onduidelijk waar we zouden gaan duiken. Als Rob de Limacia nog niet zelf had gevonden, zouden we bij Burghsluis gaan duiken, anders zouden Peter en ik samen bij Plompe Toren duiken. Maar ik kreeg Rob maar niet te pakken. Eindelijk na 3 keer proberen, belde hij zelf terug. Nee hij had de Limacia nog niet gezien en wilde graag met ons samen bij Burghsluis op zoek gaan. Dus op naar de parkeerplaats bij Burghsluis. Gedrieën gingen we te water. Peter had duidelijk uitgelegd waar we moesten gaan zoeken en zelfs voor mij een teken bedacht, zodat hij kan kon geven op welk “struikje” ik goed moest gaan zoeken. Kort nadat we onder water waren, schoot Peter ineens weg richting oppervlakte. Rob en ik er achteraan. Wat was er aan de hand? Mmmm, bleek een niet goed zittende nekseal te zijn, waardoor Peter al wat water binnen had gekregen en dat wil je natuurlijk niet de hele duik door, dus maar even goed doen.
Na 10 minuten zoeken vond Peter een Limacia. Maar zei ik nou 1, nee joh, het waren er wel 5 op een zelfde “struikje”. Rob moest nu wel tevreden zijn. Peter maakte een paar foto’s en daarna lieten we Rob alleen om zijn foto’s te kunnen maken. Peter en ik zouden nog even de diepte gaan opzoeken. Daar kwamen we weer volop boompjesslakken tegen, nog een Limacia (ja Esther, goed kijken, er zaten hele mooie kleine zeesterretjes zo op dat wier, maar wat veel mooier was, was die Limacia die er tussen zat……), ruigkrabbetjes, galathea, steenbolkjes, een hele kleine wijde mantel, porceleinkrabbetje en op het eind vond ik nog een ieniemini egelslakje en een groene wierslak. Het zicht was ook hier weer erg goed. Wat een prachtige duiken.
Toen we aan de oppervlakte kwamen zagen we heel lief een scholekster met 2 jongen lopen. Wat een schatjes!
Even langs de caravan in Scharendijke om de spullen van Peter op te halen. Daarna gingen we lekker eten bij Duik- en Eetcafé Steilôôre in Ouwerkerk. Heb een heerlijk maaltijdsalade met warme geitenkaas met honing en omwikkeld met spek op. Mjammie, die was lekker.
Na het eten doorgereden naar Sint Annaland. Ook daar weer even genoten van het heerlijke weer op de dijk. Toen was het weer tijd om de spullen op te bouwen en te water te gaan. Peter duikt een iets andere route bij Sint Annaland dan ik normaal doe, dus ontdekte ik weer een totaal ander landschap. Schreef op gegeven moment zelfs in mijn wetnotes, dat Peter mij wel achter mocht laten hier onderwater en dat ie straks maar een nieuwe fles moest komen brengen. Ik genoot enorm van de relaxte duik en het prachtige onderwaterleven. Omdat Peter niet goed had opgelet bij het optuigen van zijn spullen en dus aan de waterkant stond met een 8 liter fles met slechts 90 bar erin, konden we niet al te lang duiken. Alhoewel we met die lage SAC van Peter, alsnog een uur hebben gedoken. Die vent heeft echt kieuwen hoor……!!!!
Moe, maar zeer voldaan kwam ik om 11 uur thuis van een lange dag in Zeeland. Het weer was erg mooi geweest en ik had een lekker kleurtje gekregen. Snel spullen spoelen en mijn bed inkruipen. Ik heb geslapen als een os!
Onderstaand bericht is te lezen op de weblog van TheRunningMan (ik las het via de weblog van RunningRonald):
Op verzoek, zowel uit de mail als via de blog, heb ik de Webloggers Summer Challenge iets aangepast: Iedereen is uitgenodigd! Dus voor alle webloggers en weblog lezers; Heb jij een footpod, een GPS of Nike+ of een andere manier waarop jij je gelopen kilometers bij houdt? JOIN!
Hoe gaan we dat dan doen? Voor de Nike+ is het simpel, daar hoef ik niets voor te doen, daar kun je je gewoon aanmelden en met je Nike+ lopen. Voor al het andere verwacht ik een kleine inspanning. Wekelijks zal ik een tabel publiceren met alle aangeleverde kilometers. Dus verzamel jou data en bedelf mij eronder! Stuur dagelijks/ wekelijks/ tweewekelijks je gelopen afstanden door en ik zorg dat ze verwerkt worden in een Excel bestand. Deze publiceer ik dus iedere week met de tussenstand.
Waarom? Gewoon omdat ik het leuk vind. Het motiveert het lopen op deze warme dagen. Ook wanneer je wat minder kilometers loopt, gewoon doorsturen! Er kant toch maar één winnaar zijn, maar iedere kilometer is toch meegenomen? Hartstikke leuk, motiveert alleen maar!
Waar moet je heen mailen? Laat even een reactie achter op deze post en ik mail je even. Of stuur je eerste mail even via het contactformulier. E-mail adressen neerzetten op internet schijnt nogal wat spam te creëren, dus vandaar mijn e-mail niet hier op de weblog.
Oh ja, als laatste voor alle webloggers: Geeft het aan op je weblog. Hoe meer mensen meedoen, hoe leuker toch?!
Ik zet de eerste stap, 13 kilometer op 1 juli. Wie volgt?
Nou had ik op de weblog van RunningRonald geschreven dat het voor mij weinig zin had om mee te doen. Ik ben deze week pas begonnen met een beginnersschema, dus ik zal bij de eerste trainingen niet veel meer km’s maken dan 1-3 of zo. Dus ja, ik kan dan nooit op tegen de mannen (en vrouwen) die met gemak zo even 10-15 km uit de losse pols doen……
Maar ik kreeg opbeurende reacties dat ook ik gewoon mee moest doen, dus heb ik me zojuist aangemeld bij TheRunningMan. Woensdag heb ik mijn eerste 3 km gelopen!!!! Morgen mag ik weer. Wie doet er nog meer mee????
