Emmie’s weblog

Afgelopen maandag had Caroline een avondje uit voor mij in petto. Ze had in eerste instantie niet verteld wat we gingen doen, alleen dat ik die avond vrij moest houden en dat het een cadeautje was voor mijn verjaardag. Alleen had ze een tijd geleden al gevraagd of ik van Blof hou. Dus ja, 1 en 1 maakt bij mij snel 2, dus ik had al wel een vermoeden. Toen ik ook nog via de Twitter van Blof zelf een bericht voorbij zag komen dat ze in Scheveningen zouden optreden, was het voor mij wel duidelijk. Jippie, een avondje theatertour van Blof.

Ik haalde Caroline tegen half 6 op en samen liepen we naar de bus. Ging ie toch net voor onze neus weg…… Grrrrr, dan maar naar de volgende halte lopen en daar op de volgende bus wachten. Scheelde ook weer een strip op de strippenkaart.
In Scheveningen aangekomen gaan we de boulevard op om een leuk restaurantje te vinden. Op aanraden van een collega van mij stappen we Westewind binnen. Een gezellige warme entourage. Lekkere dingen op de kaart en niet veel later zitten we dan ook heerlijk te genieten van het eten. Tijdens het eten een heerlijk open en serieus gesprek. Toch fijn om zo’n goede vriendin te hebben. We nemen ter afsluiting nog een toetje dat we samen delen en dan is het tijd om op te staan en naar het Circustheater te lopen.

We kunnen nog snel even naar het toilet, maar dan moeten we toch echt de zaal in. Het is bijna 20.00 uur. Toch wel raar om naar een concert te gaan en te zitten op prachtige fauteuils. Maar het is niet voor niets de theatertour van Blof. We hebben wel prachtige plaatsen op de 2e rij…… De lichten gaan uit en de bandleden betreden het podium. Vanaf dat moment is het een kwestie van genieten, genieten en nog eens genieten.

Ze spelen diverse, over het algemeen, wat rustiger nummers uit hun hele repertoire. Ik ken absoluut niet alle nummers, en toch voelt het heel vertrouwd en de muziek is prachtig. We kijken elkaar met regelmaat aan met een grote grijsn op ons gezicht. Dit is gewoon puur genieten!!!

Lieve Caroline, mega bedankt voor dit onwijs mooie verjaardagscadeau!!!

Ik treur om je onrust  
Terwijl ik je geen rust kan geven
Ik ben verdrietig om de afstand
Terwijl ik ‘m alsmaar groter zie worden

Je hebt zoveel bij me losgemaakt
Kent me beter dan ik mezelf
Je hebt mijn ziel voorzichtig bloot gelegd
Mijn diepste verlangens al snel herkend

Ik wil je helpen, er voor je zijn
Sta me toe, in je innerlijk
En misschien vinden we dan samen
…………………

Je kan me echter niet toelaten in je leven
Het is voor nu gewoon niet gegeven……

Ja ja, we leven alweer ruim 3 weken in het nieuwe jaar. Tijd dus voor een update. En nee, ik ga dit keer niet beloven dat ik vaker ga schrijven (ook al zou dat een goed voornemen zijn). Tenslotte weten jullie inmiddels van mij dat ik daar toch niet zo goed in ben. Ik schrijf gewoon wanneer ik daar zin in heb. En soms is dat wat vaker dan andere keren.

Dit jaar ben ik het nieuwe jaar eens op een andere manier begonnen. Werkend…… Ja je leest het goed. Nu eens niet duikend en feestvierend onder de Zeelandbrug, maar werkend, als beveiliger bij een besloten feest in Rotterdam. Het was gezellig, heb de nodige lol gehad met mijn collega en het bleef gelukkig rustig aan de deur en binnen. Dus het nieuwe jaar begon op zich prima. Op 1 januari zelf echter draaide dat al om, met het bericht dat de schoonmoeder van mijn zus was overleden. Ze heeft net het nieuwe jaar gehaald, maar kon het gevecht niet meer aan. Rust zacht lieve Hilde. Sterkte Guus, Maarten, Daan, Ilja, Jan en kids!!!

De volgende dag werd dit slechte nieuws nog groter. Een collega van mij bij Sport & Event Security, Wilson Gomes, was overleden aan de gevolgen van de klappen die hij had gekregen tijdens Oudjaarsnacht. De dader heeft de vraag van Wilson “of er nog ergens een leuk feest was” beantwoordt met een paar rake klappen. Wilson kwam daarbij ten val. Raakte in een coma en overleed op 2 januari dus aan de gevolgen hiervan. Op zondag 3 januari werd er een stille tocht gehouden, vanaf het Noordplein tot aan de Coolsingel. Aldaar werden er door de meer dan 200 aanwezigen bloemen neergelegd en kaarsen neergezet en stil gestaan bij het trieste verlies van Wilson. Het was super indrukwekkend. Rust zacht lieve Wilson.

‘s Ochtends had ik nog wel mijn 1e duik in het nieuwe jaar gemaakt. Een heerlijk ontspannen duikje bij Sint Annaland. In totaal 48 minuten ondergedoken gezeten in ijzig koud water van 1 graad…… Maar het was wel lekker. Vrij goed zicht. Vlokkige naaktslakken, donderpad en ook nog de eitjes van een donderpad, maar daar zat ie dan weer niet bij. Jammer.

Op 6 januari ga ik weer eens een avondje naar het theater. En dit keer staat Percossa weer op het programma. Vorig jaar maart ben ik er ook geweest (zie hier voor mijn blogje van toen). Ik zou het blogje zo weer over kunnen nemen. Zij het dat ik dit keer met Floris ben geweest en dat we naar de Koninklijke Schouwburg in Den Haag gingen. Dit blijf ik zo’n enorm goed nummer vinden:

Op vrijdag 8 januari dan helaas het afscheid van Hilde. Het was een prachtige dag, met veel zon boven een schitterend wit landschap. De dienst was heel erg emotioneel, met mooie toespraken en prachtige muziekstukken. Uiteraard zijn er veel tranen gevloeid, maar het was een waardig afscheid.

Vorig weekend nog een feestje gehad in Nijmegen en op zondag heb ik met een leuke date geluncht in Rotterdam. Het was heel gezellig en vervolgafspraken zijn al gemaakt.
Vandaag dan maar weer eens een relax dagje gehouden. Morgen werken tijdens de uitwedstrijd tegen VVV (Venlo). Komende vrijdag lekker een dagje naar de sauna met Manon. Ik ga er wat leuks van maken dit jaar!!!

2009 is weer bijna voorbij, 2010 staat voor de deur.
Ik wens iedereen het allerbeste voor 2010!!!
Uiteraard met veel geluk, liefde en in een goede gezondheid.
En natuurlijk prachtige duiken.
2009 was een super fantastisch jaar,
maar 2010 gaat nog veel meer leuks bieden!!!

Nee jullie hoeven je geen zorgen te maken. Alles gaat nog goed met me. Maar er stond in de afgelopen maanden ff te veel op het programma, waardoor ik niet de tijd kon vinden om mijn weblog bij te werken.
Helaas ook tussendoor wat ziek geweest, mijn grotduikcursus gedaan en helaas ook wat ziekjes terug gekomen daarvan (oorontsteking).

Ik ga natuurlijk niets beloven, maar ik probeer zo snel mogelijk in ieder geval het verslag van mijn grotduikcursus te schrijven, zodat die online kan. Kan wel zeggen dat het fantastisch was!!!

Met Doerak en Gizmo gaat ook alles goed. En oja, heb sinds afgelopen dinsdag een paar leuke fauteuils in mijn huissie staan, waardoor het weer een stuk gezelliger is geworden.

Afgelopen weekend was het weer een druk weekendje voor me. Ach, maakt niet uit hoor, ik doe het immers mezelf aan. Maar het was zeer zeker een gezellig weekend.
Op vrijdag ben ik uit mijn werk eerst naar huis gereden. Daar mijn laatste spullen inpakken, alles in de auto doen, nog even een hapje eten en dan op weg naar mijn zus en zwager. Na de bruiloft heb ik ze niet meer gezien, dus het werd weer tijd. Zittend op de bank, half kijkend naar een film, werden de laatste verhalen uitgewisseld, wat op internet gesurft, gewoon gezellig kletsen. Rond de klok van 12 uur gingen we naar bed. Sjimmie de hond knalde als een idioot boven op me toen ik in bed lag. Gek beest.

De volgende ochtend hardloopkleding aan (ja die had ik meegenomen) en samen met mijn zwager Maarten ging ik verder met mijn schema. Dit keer gingen we 6x 2 minuten hardlopen en 1 minuut wandelen en dan nog 3x 3 minuten hardlopen en 2 minuten wandelen. Redelijk pittig, maar het ging prima. Thuis aangekomen even kijken via MapMyRun hoeveel kilometers we hadden gelopen en dat waren er zowaar zelfs 5,7!!!! Was daar toch wel trots op.
Terug thuis lekker douchen en daarna gingen we uitgebreid ontbijten. Het was bijna lunchtijd, dus het was meer een brunch. Maar wel lekker met verse broodjes en heerlijk beleg.

‘s Middags niet veel bijzonders gedaan, maar gewoon gezellig met 3 boodschapjes doen, wat neuzen bij de drogisterijen en andere winkels. Nog even de foto’s bekijken van de bruiloft, heerlijke worstenbroodjes eten (ja zulke lekkere hebben ze niet in de Randstad) en dan weer op pad. Had met Marian afgesproken om met haar naar housewarming party met BBQ te gaan in Rhoon. Dus om half 5 in de auto om toch rond 6 uur in Rhoon te kunnen zijn.

De BBQ was gezellig (ondanks dat ik alleen Marian kende), de Mojito’s waren erg lekker (mmm en ik lust niet eens Rum) en Marian en ik hadden de grootste lol. We bleven slapen bij haar ouders in Zierikzee. Flesje wijn ging open en de lekkere hapjes kwamen op tafel.

Zondag was het opstaan, even ontbijten en op weg naar de duikschool. Marian ging weer begeleiden als Divemaster en ik kon dan mooi even mijn set bijvullen. Daarna reed ik op mijn gemak naar de duikstek Wemeldinge Linda, alwaar ik een duik zou gaan maken op de HW-kentering. Terwijl ik naar de vogels stond te kijken (wederom een buizerd gespot), kwamen Fie en Cas er al aan. En niet veel later arriveerde Peter ook. Het clubje was compleet. Peter gaf een briefing aan de waterkant, waarna we onze spullen konden gaan optuigen. Cas had nieuwe veren bij zich, zodat ik de kapotte veer van de dump van mijn wing kon vervangen.

Het duikje was op zich niet veel bijzonders. Het was een prima duikje, lekker ontspannen met af en toe een klein beetje stroming, maar op zich wel te doen. We wilden eigenlijk wat naaktslakken spotten, maar konden ze helaas niet vinden. Ik had hier nog niet echt veel gedoken (volgens mij slechts 1 keer), dus dan is het wel altijd extra leuk om op zo’n stek te duiken. Toen Peter en ik weer op de kant stonden, twijfelden we of Fie en Cas al weer terug waren. Dus ik bleef in eerste instantie even boven op de dijk wachten (tenslotte hadden Peter en ik al 70 minuten gedoken). Maar even later bleken ze al omgekleed en wel bij de auto te zijn.

Bij ‘t Loze Vissertje in Goes waar we even wat gingen drinken, kwamen we Jay, Natascha en Peter de P. nog tegen. Altijd gezellig natuurlijk.

Peter en ik hadden nog wat tijd over om te genieten van het uitzicht bij Goes en nog een broodje te eten. Daarna reden we een klein stukje door naar Putti’s Place om daar even te kletsen met Els, Paul en Maria en toen was het weer tijd om de spulen op te tuigen. Tenslotte zijn we hier om te duiken he. 
Peter duikt weer een andere route dan ik gewend ben op Putti’s Place. Altijd leuk natuurlijk om op dezelfde duikstek een totaal ander beeld onderwater te zien. Dit keer hadden we wat meer geluk met de naaktslakken en we vonden een paar mooie Bruine plooislakken alsmede de Gestippelde knotsslak. En verder hadden we nog het geluk dat we een baby-sepiaatje tegenkwamen. Wat een lief beestje is dat toch he. Keurig met de tentakeltjes omhoog, alszijnde verdediging tegen ons…… Ook erg bijzonder was de Sagartia elegans var. venusta die we zagen. Oftewel de Sierlijke slibanemoon, variant venusta.

Na de duik richting Breda, waar we nog even met een fles rode wijn (Shiraz) van de dag nagenoten. Het was weer een geslaagd weekend!

Zoals in een eerdere blog van mij beschreven, had ik een weekendje Terschelling gewonnen. Afgelopen weekend was het dan zover en ben ik er heerlijk op uit getrokken. Caroline ging met me mee. Hier volgt het uitgebreide verslag van onze avonturen.

Vrijdag 10 juli, ik sta vroeg op en ga eerst een blokje hardlopen. Helaas het regent en ik baal een beetje. Ik had op mooi weer gerekend met mijn uitstapje. Maar goed, moet er toch het beste van maken. Thuis even lekker ontbijten en laatste spullen inpakken (mmmm, had toch niet alles bij me uiteindelijk – toilettas vergeten is niet handig). Om half 11 pik ik Caroline op en we rijden richting Harlingen. Onderweg komen we even in een kleine file op de A4, maar keurig om 12.15 uur rijden we de grote parkeerplaats in Harlingen op. Auto wegzetten en richting de haven lopen. Perfect op tijd. Het is bijna 12.45 uur en de boot vertrekt om 13.15 uur. Althans dat dachten we. Zij het dat onze boot vertraging had. Vanwege de harde wind, in combinatie met springtij en hoog water, kon de boot in de haven van Terschelling de auto’s die aan boord stonden niet lossen. En dus kon de boot ook nog niet terugvaren. De verwachting was dat onze boot pas om 16.00 uur zou vertrekken. He wat balen.

Gelukkig konden we onze kaartjes omboeken naar een andere boot. We kozen ervoor om de sneldienst van 15.45 uur te nemen. We hoefden niet bij te betalen vanwege het ongemak en we zouden dan wel eerder op het eiland zijn. Wel vervelend dat we nu zo lang moesten wachten, maar goed, het is niet anders. De snelboot was in 3 kwartier aan de overkant, dus om 16.30 uur zetten we voet aan wal op Terschelling. Het weer was opgeklaard en we konden gaan genieten. We besloten om eerst even langs de VVV te lopen om wat informatie op te halen en een kaart van het eiland te kopen. Na wat kleine aankopen bij de VVV, gingen we eerst een lekker bakje kibbeling eten. Mjammie, mjammie, dat hadden we wel verdiend. Inmiddels was ik er achter gekomen dat ik mijn toilettas was vergeten. Niet echt slim natuurlijk. Dus even snel langs de drogist om een haarband te kopen (ik kan er niet tegen als mijn haren continu in mijn gezicht waaien). Caroline liet ik met een gerust hart achter bij de boten die omgeven waren met diverse soorten meeuwen. Ze zou zich wel vermaken.

Terwijl we van de haven naar het hotel liepen, zag ik nog een visdief zitten op een paaltje. En maar roepen dat beestje. Even later worden we beloond met pa of moe die met een visje aan komt vliegen en de juveniele visdief voert. Wauw, dit is echt prachtig. De juveniele visdief is ook nog eens geringd, dus bij terugkomst zal Caroline het nummer (#0327) doorgeven aan het ringstation. Zo hebben zij weer informatie over waar deze visdief al allemaal is geweest.

Alhoewel het stukje van de haven naar het hotel slechts iets van 900 meter was, hebben we er echt heel lang over gedaan. We werden meteen gegrepen door de prachtige vogels die we in de haven al zagen en die we onderweg hoorden. Voor een vogelaar telt het ook als je een vogel uitsluitend hoort. Ook dan mag ie op het lijstje. Aan het einde van deze blog zal ik een lijstje maken van alle vogels die we dit weekend hebben gezien en gehoord.

Aangekomen in het hotel, inchecken en snel opfrissen op de kamer. Het is inmiddels al 7 uur en we kunnen dineren tot half 8, dus snel naar beneden. Voor half-pension gasten is er een speciaal menuutje met een voorgerecht, hoofdgerecht en nagerecht. We smikkelen van een heerlijke salade met gerookte kipfilet en kerriesaus. Als hoofdgerecht heb ik een heerlijke biefstuk en Caroline een visje en als toetje heb ik een fruitsalade met ijs en Caroline krijgt ijs omwikkeld met spekkoek. Het smaakt allemaal voortreffelijk en we zitten echt te genieten. Glaasje wijn erbij en een kopje thee met heel veel lekkers na maakt het compleet.

Terug op de hotelkamer gaan we even genieten van de luxe. Caroline laat het bad vollopen en gaat even ontspannen. Ik bekijk alvast de kaart en lees wat in het boekje over Terschelling. Nadat Caroline is uitgebadderd, ga ik even genieten van een bad. Ik mis het niet, maar als ik ergens ben waar er een bad is, maak ik er meestal toch wel even gebruik van. En aangezien ik van Caroline ook nog als cadeautje bruistabletten heb gekregen, gooi ik er alvast 1 in het bad. Na een kwartier heb ik er echter al genoeg van en samen met Caroline maken we onze plan de campagne voor morgen. We kruipen in bed en met een glimlach op onze gezichten vallen we in slaap.

(more…)

Gisteren was het weer zover, het jaarlijkse Concert at Sea stond op het programma. Ook dit jaar was er ook weer een concert op de vrijdagavond, maar daar ben ik niet naar toe geweest, al was de programmering dit jaar niet minder dan Marco Borsato. Manon was op vrijdagavond al naar mij toegekomen, want zaterdag moesten we vroeg op. Na korte douche, broodjes smeren en laatste spullen inpakken, zaten we tegen kwart voor 8 in de auto op weg naar Scharendijke. We moesten wel omrijden via de N59 omdat de N57 natuurlijk helemaal afgezet zou zijn. Maar waarom zo vroeg al in de auto zitten, vraag je je af. Nou traditiegetrouw gaan we altijd met een groep Duikforummers naar C@S en van te voren maken we dan altijd een duikje bij ‘t Dolfijntje / ‘t Koepeltje. Op die manier zijn we lekker vroeg in Zeeland, geen last van files en hebben we ook nog eens heel dicht bij het festivalterrein perfecte parkeerplaatsen. Dus ook dit jaar maakten we een duikje bij ‘t Koepeltje. Ik dook met Merel en heb zowaar super genoten van de duik. Ben inmiddels aardig verwend door de Oosterschelde en vind daardoor de Grevelingen niet meer zo heel erg mooi, maar dit keer kwam ik daar even op terug. Er zaten ongelooflijk veel botervisjes (ook echte ieniemini), diverse krabbetjes in allerlei soorten en maten, Noordzeekrabben in overvloed, hooiwagenkrabben. We hebben een paar palingen gespot, een klein zeedonderpadje, diverse platvisjes en uiteraard veel kreeften. Kortom het was een prima duikje. Jammer van een aantal duikers die zoveel stof veroorzaakten dat het zicht flink werd gereduceerd.

Na de duik komen de koelboxen tevoorschijn waar al het lekkers in zit. Er wordt dan een heerlijke picknick georganiseerd. Als je aan de lijn doet, moet je die op dat moment maar even terzijde zetten, want het is allemaal lekker en we hebben altijd teveel. Als we dan goed hebben genoten van al het lekkers, pakken we de restanten in en begeven we ons naar het terrein. Dit jaar lopen we rond half 2 het terrein op, zodat we ruim op tijd zijn voor IOS (Is Ook Schitterend).

De programmering voor deze middag is als volgt:

14.00 uur – 14.45 uur IOS
15.15 uur – 16.00 uur Bertolf
16.30 uur – 17.15 uur Maria Mena
17.45 uur – 18.00 uur Ed Kowalczyk
18.15 uur – 19.15 uur Ilse DeLange
19.45 uur – 21.00 uur Golden Earring
21.30 uur – 23.00 uur BLØF

Een middag en avond genieten van goede muziek. En dat is ook echt wat we hebben gekregen. IOS en Bertolf deden het erg leuk en kregen het publiek vrij goed mee. Maria Mena was zelf erg onder de indruk van de hoeveelheid mensen. Ze had niet verwacht dat het er zoveel waren. Wat een lief mensje op dat grote podium. Moet eerlijk bekennen dat ik in eerste instantie niet wist wie Ed Kowalczyk was (en ook niet wie de band Live is, waar hij leadzanger van is), maar toen ik het eerste nummer hoorde dat hij speelde, herkende ik het wel.

Ik had Ilse DeLange al gevolgd via haar Twitter en wist dat ze onderweg was en wat kleine probleempjes had om backstage te kunnen vinden. Mmm vreemd, zo moeilijk zou dat toch niet moeten zijn lijkt me.
Het was in ieder geval lekker swingen en meezingen met Ilse. Wat een heerlijk mens is dat en wat een dijk van een stem.

Toen de Golden Earring op het podium kwamen, ging er een golf door het publiek heen. Want ondanks dat de bandleden inmiddels allemaal de 60 zijn gepasseerd, spelen ze nog steeds de sterren van de hemel. Mijn hemeltjelief wat was dit goed. Waarom ben ik niet eerder eens naar een live optreden van hun geweest. Barry Hay zingt nog steeds met volle overtuiging, George Kooymans en Rinus Gerritsen pingelen nog steeds de prachtigste deuntjes uit hun gitaren (zeer positief bedoeld) en gaven heerlijke solo’s weg en waar Cesar Zuiderwijk de energie vandaan haalt, is me nog een raadsel. Man man man, die laat zijn drumstel echt alle hoeken zien! Wauw!!!!!

Uiteraard mag gastheer Bløf niet ontbreken op dit fantastische festival. En gelukkig sloten ze dit jaar weer zelf af. De heerlijke meezingnummers, de prachtige ballades, maar ook het door Paskal prachtig gezongen nummer “Een manier om thuis te komen” waarbij hij zichzelf op akoestische gitaar begeleidde en dat een ode was aan Michael Jackson, maar zeker aan zijn eigen vriend en te vroeg overleden Bløf-drummer Chris Götte. Op dat moment voelde je de emoties door het publiek gaan. Overigens was er net voorafgaande aan het Bløf-optreden een karaoke gezongen door het bijna 40.000 koppige publiek, een parodie op het nummer “Liefs uit Londen” en een eerbetoon aan Bløf. De volledige tekst van de ode is hier te lezen.

Bløf speelde ook nog een paar nummers samen met Ed Kowalczyk en het was net of je de band Live hoorde speelde. Wat zijn de mannen van Bløf toch goed! Maar ook aan dit prachtige optreden kwam helaas een einde en daarmee een einde aan een fantastische dag. Ik heb echt intens genoten!!!! De rit terug naar huis verliep soepeltjes, al was het met een kleine omweg. En moe maar voldaan viel ik rond 2 uur in slaap……

Gisteravond heb ik een heerlijke strandwandeling gemaakt. Het weer was natuurlijk de hele dag al lekker. Aan het eind van de middag had ik dan ook niet echt veel zin meer om te werken. Dacht erover om wat eerder op te houden met werken, maar ben toch uiteindelijk tot bijna 5 uur gebleven. Even nog wat boodschapjes halen en dan naar huis. Daar alvast wat voorbereidingen treffen voor het eten. Tussendoor even Peter ophalen op het station. Ik had weer eens een poging gedaan om mijn kookkunsten te vertonen. Nou ben ik daar nog niet zo heel erg bedreven in, maar het was toch best wel goed gelukt. Zelf was ik wat minder tevreden, maar goed. Heerlijke spinaziesalade met fetta, pijnboompitten, tomaatjes en een heerlijke dressing (zelf gemaakt!!!). Daarbij een pasta met zalm. Een heerlijke Chardonnay erbij (thanks Tineke, je “Groot Geluk” heeft gesmaakt).

Na het eten zijn we naar Kijkduin gereden om een strandwandeling te maken. Voor mij waren de schelpjes die ik op het strand zag liggen, altijd één pot nat. Schelpjes zijn schelpjes en op zich zijn ze allemaal redelijk hetzelfde, zij het dat ze in kleur verschillen. Maar zoals veel dingen in de natuur, mag je niet altijd afgaan op kleur. En dat werd me nu ook weer duidelijk.

Ik kreeg een lesje in de schelpenleer van Peter en uiteindelijk heb ik wel een 7-tal verschillende soorten schelpen herkend. Kleine zoektocht op het internet, bracht me op de hele mooie site van Natuurinformatie uit. Daar heb je de mogelijkheid om te kijken bij de “50 veel gevonden schelpen van het Nederlandse strand” of om echt via determinatie te zoeken in alle schelpensoorten. Eerst maar eens kijken bij de 50 veel gevonden soorten. Daar ontdekte ik al meteen een 6-tal van gisteren, ha zie je wel, ze zijn echt veel voorkomend. De gevonden schelpjes waren:

• gewone mossel
• tafelmesheft of zwaardschede (weet niet zeker welke het nou was)
• zaagje
• kokkel
• brakwaterkokkel
• nonnetje

Er was nog een andere schelp, maar die herkende ik niet zo snel in dit lijstje van 50 veel gevonden. Mooi, we hebben dus ook een bijzonder exemplaar gevonden. Ok, dan maar even kijken via de determinatie. Mmm, uiteindelijk bleek het toch niet zo’n bijzonder exemplaar te zijn geweest, want via de determinatie kwam ik uit bij de Gewone venusschelp. Maar goed, is niet erg. We kunnen niet allemaal bijzondere waarnemingen doen.

Verder heb ik nog een klein steenslijmvisje gezien, een klein strandkrabbetje en een flink aantal Kleine heremietkreeftjes. Deze heremietkreeftjes zijn verschillend van de Grote heremietkreeftjes die ik tijdens het duiken altijd tegenkom. Deze Kleine heremietkreeftjes hebben namelijk een grotere linkerschaar, en bij de Grote heremietkreeftjes is juist de rechterschaar groter. En het is nog makkelijk te onthouden ook –> kLeine heremietkreeft – linkerschaar, gRote heremietkreeft – rechterschaar. Als dat geen makkelijk ezelsbruggetje is……

De zon zorgde voor een prachtige zonsondergang met veel avondrood.

Dat was de titel van een artikeltje in het blad van de Personeelsvereniging Prometheus op 24 april 2009. Mmm, dat klinkt interessant. En niet geschoten, is natuurlijk altijd mis.

Want wie wil er nou niet even een lekker weekendje naar Terschelling om even uit te waaien, te genieten van de prachtige natuur, een uurtje blokarten en wat rondfietsen daar.

Ik wel hoor en dus besloot ik om maar eens een mailtje te sturen en kijken of ik wellicht eens een keer de gelukkige winnaar kon worden. Al vrij snel na het uitkomen van het blad kreeg ik al een mailtje van het secretariaat met een bedankje dat ik me had aangemeld. Ik was echter niet de enige en omdat ze natuurlijk geen keuze konden maken, hadden ze besloten om de trekking pas op 26 mei te laten plaatsvinden……

Mmm, dat is minder, want nu zijn er kennelijk wel een aantal gegadigden en de kans dus kleiner om wat te winnen.

Eigenlijk was ik het tegen die tijd al weer vergeten en dus wat schetste mijn verbazing toen ik op 27 mei de nieuwsbrief binnenkreeg van Prometheus en ik daar het onderstaande berichtje in las.

Jaja, je leest het goed, ik heb het arrangement naar Terschelling gewonnen.  Super blij was ik natuurlijk. Ik win eigenlijk nooit wat en nu had ik gewoon een weekendje weg gewonnen. Mijn keuze voor mijn reisgenootje had ik al snel gemaakt. Dat zou Caroline worden. Dan konden we op Terschelling volop gaan vogelen. Een perfecte locatie natuurlijk.

In het blad van de Personeelsvereniging dat vandaag is uitgekomen, staat ook nog een kleine mededeling.

Het uitje staat binnenkort op het programma. Uiteraard zal er een uitgebreid verslag volgen hier op de weblog.