Category Archives: Divers

Bloedplaatjes donatie

Gisteren had ik een oproep gemist van een voor mij onbekend nummer. Het bleek bij opzoeken via Google te gaan om een nummer van Sanquin bloedbank. Vreemd, want waarom gaan mij die nou om 8 uur ’s avonds bellen dacht ik nog….
Vanochtend toch maar het geluid van mijn telefoon aangezet op mijn werk (wat ik normaal nooit doe) en jawel, om 8.45 uur werd ik alweer gebeld door Sanquin. Of ik met spoed bloedplaatjes wilde doneren, ik was namelijk een geschikte match met een patiënt die het dringend nodig had.

Hier ben ik een half uurtje op weg. Je kan zien dat ik nu mijn bloed terug krijg en ik heb ongeveer 1/3 gedoneerd van het totaal.

Euh, ja, op zich wil ik dat wel, maar hoe, wat en waar…. Nou eigenlijk nu zo snel mogelijk en als het kan op locatie Haarlem, Utrecht of Dordrecht. Euh, pardon, u zegt…. Ik heb geen auto tot mijn beschikking en ik moet even kijken of ik op mijn werk weg kan. Toen ze aanbood om een taxi te regelen voor me, werd het me duidelijk hoe dringend dit nodig was. Dus meteen op mijn werk alles geregeld en een half uur later zat ik in de taxi op weg naar Dordrecht. Nou vraag je je natuurlijk af, waarom ik niet naar een dichterbij gelegen afnamelocatie kon gaan. Echter niet alle afnamelocaties kunnen bloedplaatjes afnemen en van die beperkte locaties, was ook nog niet elke locatie in de ochtend geopend. En aangezien het ook nog even zou duren voordat de afname klaar zou zijn en het product ook nog gereed gemaakt moet worden voor donatie aan de patiënt, telt in dit geval ieder uur hard mee.

De (buitenkant) van de machine. Ik ben nu zo goed als klaar.

Op de afnamelocatie werd ik meteen allervriendelijkst ontvangen, alsof de rode loper uitging. Uiteraard moest ik het vragenformulier invullen, werd de controle gedaan en in dit geval werd een buisje bloed afgenomen. Van dit bloed werd mijn Hb gemeten en gecontroleerd of ik wel voldoende bloedplaatjes heb. Gelukkig was alles in orde (al was mijn bloeddruk door de spanning wel wat verhoogd….).
Ik mocht meteen doorlopen naar het speciale apparaat. Ik ben altijd volbloed donor geweest en wist dus totaal niet wat me te wachten stond. Voor de plasma-donoren onder de lezers, het gaat ongeveer zoals jullie gewend zijn.

Het apparaat werd in werking gesteld, de naald werd in mijn arm geprikt en het kleine uurtje afname kon starten. Er wordt bloed afgenomen, dit gaat door een speciale “centrifuge” waarbij de bloedplaatjes gefilterd worden, daarna krijg je je eigen bloed weer terug. De afname en teruggave wisselen hier wel sneller af en gaat eigenlijk continu. Af en toe was de druk wat te laag voor de afname, dan even knijpen in het balletje. Maar over het algemeen ging dat goed. Het teruggeven van het bloed vond ik wat akeliger aanvoelen en tintelde ook wat bij mijn arm. Maar ach, je doet het voor een goed doel. Dus niet teveel aanstellen en gewoon niet teveel bij nadenken.

De laatste restjes bloed worden nu terug gegeven. Boven de monitor zie je het zakje hangen met het gele plasma waar mijn bloedplaatjes in zitten.

Een uur later piepte de machine dat alles klaar was, dat ik voldoende bloedplaatjes had gedoneerd en dat ik afgesloten kon worden. Het laatste restje van mijn bloed dat nog door de slangetjes liep, kreeg ik weer rustig terug. En klaar was ik dan….
Ietwat wiebelig (voornamelijk van de spanning hoor) stond ik even later weer met mijn jas aan en een broodje in de hand te wachten op de taxi die me weer naar mijn werk zou brengen.

Al met al een enerverende ochtend. Bijzonder dat ik als niet-familie match met deze patiënt die het zo hard nodig heeft. Ons DNA zit kennelijk erg dichtbij elkaar. Heel speciaal dus. Mogelijk iemand die chemotherapie krijgt of bijv. iemand met veel brandwonden. Dus al met al super bijzonder dat ik als anonieme donor een ander in een levensbedreigende situatie heb kunnen helpen.

Meer informatie over het geven van bloedplaatjes: https://www.sanquin.nl/donor/donatiesoort/trombocyten-geven/

Review fotoboek Saal Digital Nederland

Begin dit jaar kwam ik een bericht op Facebook tegen van Saal Digital Nederland waarin ze testers voor hun fotoboek zochten. Ik had net mijn 3×50 fotoproject afgesloten en het leek me een goed idee om al die mooie foto’s in een fotoboek samen te brengen.
Na aanmelding kreeg ik vrij snel het leuke bericht binnen dat ik de waardebon van € 40,- zou ontvangen. Je bent dus vrij in het ontwerpen van je fotoboek naar keus en op het totaalbedrag (incl. verzendkosten) krijg je dan een korting van € 40,-. Wie wil dat nou niet…. 😉

Dus ik begon vol goede moed aan het ontwerpen van mijn fotoboek. En wat ik meteen miste, was de mogelijkheid om een liggend A5-formaat te kiezen… Kennelijk niet gebruikelijk. Ik heb echter nauwelijks ervaring met zoiets ontwerpen en weet dus niet zo goed wat ik van dit soort software kan verwachten. En ondanks dat ik echt geen digibeet ben en ik normaal gesproken snel mijn weg kan vinden in nieuwe software, vond ik het toch niet heel erg makkelijk in gebruik. Gelukkig kan je je project tussendoor wel opslaan, waardoor ik af en toe even weer afstand kon nemen. Maar uiteindelijk had ik daar dan toch een (naar mijn idee) aardig fotoboek in elkaar gezet. Nog een keer wikken en wegen en dan toch maar op de bestelknop gedrukt. Ik had gekozen voor een fotoboek van 19 x 19 cm van 40 paginas. De binnenkant mat en cover glanzend en ongewatteerd. Verder had ik de barcode weggelaten. Totale kosten die ik nu moest afrekenen, waren slechts € 3,30. Dus de voor mij niet echt gebruiksvriendelijke software was al weer vergeten. Het wachten kon beginnen….

De bestelling was geplaatst op 7 maart. De volgende dag kreeg ik al de melding dat mijn bestelling was verzonden. Die kwam uiteindelijk binnen op 10 maart. Keurig verpakt in een kartonnen envelop, het boekje binnenin weer keurig omwikkeld met beschermende folie. Hierdoor heb ik het fotoboek zonder beschadigingen ontvangen. Dat is een goed begin!

De omslag had ik gemaakt door op de voorkant een tekst te plaatsen op een zwarte ondergrond en op de achterkant een foto met een zwarte achtergrond die doorliep naar de voorkant. Voor mij was het dus heel erg de vraag of dit goed zou gaan. Maar de overgangen waren totaal niet zichtbaar. Wel was de foto op de achterkant veel donkerder geprint dan ik had verwacht. Tikkeltje jammer, want het was al een wat donkerdere foto. Gelukkig waren details nog wel zichtbaar. Maar dit is wel een kanttekening: al mijn foto’s waren een stukje donkerder op print. En ja, mijn beeldscherm is gekalibreerd. En bij eerdere afdrukken elders (op gewoon fotopapier of bijv. canvas) daar geen problemen mee gehad.

De verdere kwaliteit is gewoon heel goed. Mooie heldere prints, wat dikker fotopapier en wat ik zo fijn vind, platliggende pagina’s. Je foto’s die dan over 2 pagina’s lopen, zien er dan gewoon prachtig uit. Het totale fotoboek krijgt van mij dan ook een hele dikke voldoende, oftewel een 8. De 10 kan voor mij pas verdiend worden als de software nog makkelijker is, alle formaten zowel in liggend als staand mogelijk zouden zijn en (misschien alleen voor mij persoonlijk) de totale druk iets minder donker.

Dank aan Saal Digital Nederland voor dit mooie aanbod!

 

Health Coach Program

Sinds half november volg ik op mijn werk het Health Coach Program. Erg interessant en heeft al tot kleine veranderingen geleid in o.a. mijn eetpatroon. Af en toe vind ik het wel lastig om dingen te veranderen, of omdat ik niet meteen resultaat zie. Ik wil graag teveel en te snel.
Een collega die het programma eerder heeft gevolgd, kwam daarop met dit filmpje aan. Een allerschattigst meisje dat met haar liefste stemmetje en op haar eigenwijze manier even uitlegt dat alles met kleine stapjes gaat. Dat je niet in één keer zomaar kan veranderen, maar dat je wel keer op keer een keuze kan maken. Deze ga ik echt onthouden!!!

Dagje Blijdorp

Waren we op 2e Kerstdag in Ouwehands dierenpark Rhenen, zo hadden we ook nog gratis toegangskaartjes liggen voor Diergaarde Blijdorp die geldig waren tot 1-1-2017. Dus wat is er dan leuker om op de een-na-laatste dag van het jaar door Blijdorp te struinen.

Het is goed koud, dus de dikke winterjas en de handschoenen gaan aan. Het is druk als we bij de parkeerplaats aankomen en we worden doorgeleid naar een andere parkeerplaats. Mmmm, dat belooft wat. Het zonnetje breekt voorzichtig door de grijze wolken en probeert alles een beetje op te warmen.

En zo genieten we vandaag van de wasberen, de ijsberen, zelfs de manenwolven laten zich zien, de prairiehondjes (mijn lievelingetjes), de okapi’s, de giraffen en zelfs de huismussen eten uit mijn hand.

Poolvos

IJsbeer

Prairiehond

Tapir

Ouwehands dierenpark Rhenen

Tijdje terug voldoende gespaard voor de actie van een Dagje Uit van Jumbo en besloten om lekker op 2e Kerstdag naar de dierentuin te gaan. Gekozen voor Ouwehands dierenpark Rhenen, omdat ze daar ook een mooi berenbos hebben en het al weer een tijdje geleden was dat we daar naar toe zijn geweest.

Het is nog wat grauw als we aankomen om 10 uur en de temperatuur ligt rond de 8 graden.  Niet echt koud voor een 2e Kerstdag. En als een uurtje later het zonnetje doorbreekt, stijgt de temperatuur zelfs nog 1 à 2 graden.

We genieten van de stokstaartjes, de witte leeuwen, de beren in het berenbos die (nog) geen winterslaap houden, de apen en alle andere dieren. Maar ook van de Huismussen die ook in deze dierentuin in grote getale voorkomen en van de Grote Gele Kwikstaarten die we hier veelvuldig zien.

Foto’s volgen een dezer dagen…

Bezoekje aan winkel Vogelbescherming Nederland

Vandaag extra vrije dag en na een beetje uitgeslapen te hebben, is het dan toch tijd om de laatste paar boodschappen te halen. Helaas is het toch nog ontzettend druk in de winkel, dus ik ben blij dat we niet veel nodig hebben en snel weer weg kunnen gaan…

We gaan een bezoekje brengen aan de winkel van Vogelbescherming Nederland in Zeist. Sowieso om even bij te kletsen met Rob Kempers (die op onze trip vorig jaar naar Spitsbergen als begeleider van VBN mee was), de oude verrekijker van Marcel even op te laten knappen, zodat we een extra exemplaar in de auto hebben, maar ook om onze boekenvoorraad wat aan te vullen… 😉

Boven een lekker bakkie koffie en thee is het gezellig om weer bij te kletsen. En terwijl wij rondstruinen tussen de boeken, knapt Rob de verrekijker op.
Tussen de 2e hands boeken staan toch wel een flink aantal leuke boeken: het Vogeljaar (Bij huis en hof en In wijder kring) geschreven door Dr. Jac. P. Thijsse, 2 boekjes over het Zuid-Hollands Landschap, 2 edities van Dichter bij de natuur (Bos, heide en parklandschap en Waterlandschappen) en ook nog Het beste vogelboek (uitgegeven door Reader’s Digest).
En bij de nieuwe boeken pakken we het nieuwe boek Alle vogels van Europa en Wintervogels mee.

De boekenkast is weer een stukje uitgebreid…

Film Down to Earth

Een paar weken geleden vroeg een vriendin me of ik zin had om mee te gaan naar deze film: Down to Earth. Ze had wel het idee dat dit iets voor mij zou zijn. Het was nog even zoeken naar een geschikte locatie om de film te gaan zien, want het aantal voorstellingen was nog niet zo heel erg groot en vaak werd de film doordeweeks overdag getoond. Niet echt handig als je werkt. Maar we vonden een voorstelling die én in de avond was én voor ons beide goed bereikbaar was.

En zo geschiedde het dat ik vanavond diep onder de indruk was van deze zeer inspirerende film, waarin een Nederlandse gezin (vader, moeder en 3 kinderen) op zoek gaat naar onze ‘Keepers of the Earth’. Meestal erg ver weg van de drukke maatschappij, dicht bij de natuur.
Een spirituele zoektocht, zonder zweverig te zijn, maar juist met de neus op de feiten drukkend, dat we beter voor onze natuur en onszelf moeten zorgen.

De film draaide eerst in slechts een paar filmhuizen, maar inmiddels trekt ie door heel Nederland volle zalen. Blijven de vertoningen maar doorgaan en doorgaan. Iedere voorstelling wordt kort ingeleid en achteraf is er de mogelijkheid om met elkaar na te bespreken. Een absolute aanrader!

Down to Earth is a thought-provoking cinematic experience of the ancient, earthly wisdom. It’s taking us on an inner journey, reconnecting us with our source and the mutual path we are walking. From the heart of the Amazon, to the jungles of India, from the Australian outback to the Kalahari Dessert, from the Andes to the banks of Lake Superior, we meet one-to-one with the Earth Keepers. Humble, connected individuals are still connected to the Earth, the Elements and to the Other Worlds. They have retained a natural balance and live in harmony with All That Is. Having lived in hiding for centuries, the Keepers of the Earth see that now is the time to step forward and share their insights and wisdom with those who are ready to listen. 

Wandeling door Meijendel

Vandaag een wandeling gemaakt met Sanne en Marcel in Meijendel. Vanuit het bezoekerscentrum zijn we door het Vogelbos gelopen (helaas niet veel vogels gehoord en gezien) en daarna nog even door de Libellenvallei, om weer te eindigen bij het bezoekerscentrum.

Het is fris en een beetje druilerig en grauw, en over het algemeen erg rustig in het bos. We komen uit bij een mooi uitzichtpunt. In de verte zien we op de plas Grote Zaagbekken, Smienten, Knobbelzwanen en zelfs een Grote Zilverreiger. Een Buizerd zit precies tussen ons in alles vanaf een tak te observeren.

We kwamen nog wel een bijzonder soort gelei-achtige substantie tegen. Is het een paddenstoel of iets anders? Geen idee, maar met behulp van een determinatiegroep op Facebook kwam al snel het antwoord. Het wordt Sterrenschot of Heksensnot genoemd. Meer informatie erover is hier te vinden: https://nl.wikipedia.org/wiki/Sterrenschot

Herfstwandeling AWD met de NCN

Altijd handig om de agenda van de Nikon Club Nederland in de gaten te houden en dan niet alleen in je eigen provincie. Want vandaag gaan we op stap met een groepje gelijkgestemde fotografen foto’s maken in de Amsterdamse Waterleiding Duinen.

Het is mistig als we aankomen, typisch voor de herfst natuurlijk, maar helaas trekt het niet heel erg open in de ochtend, waardoor het wat lastig is om te fotograferen. Toch hebben een mooi moment met een mannetjes damhert dat zich graag op de foto laat zetten en we hebben ook nog even geluk met een vos die een momentje komt kijken wat die fotografen aan het doen zijn.

Ik blijf het gewoon heerlijk vinden om door de natuur te dwalen, in alle rust. Want door het mistige weer, zijn er een stuk minder bezoekers zo op deze zondag. Er staan volop paddenstoelen, een prachtige kardinaalsmuts en mijn favoriete vogeltjes, de staartmezen vliegen ook volop rond.

AWD-8304

AWD-8310

AWD-8322

AWD-8327

AWD-8331

AWD-8339

AWD-8347

AWD-8387

AWD-8404

AWD-8415

AWD-8421

Herfstexcursie De Groene Basis

Tijdens het kennismakingsweekend van de IVN Natuurgidsenopleiding sprak ik met Corry over De Groene Basis waar zij vrijwilliger is. Deze organisatie begeleidt excursies voor alle groepen van het basisonderwijs. In deze periode zijn dat herfstexcursies voor groep 5 en Corry raadt me aan om eens mee te lopen met zo’n excursie. Zodat ik kan proeven hoe het is om met kinderen samen te werken.

Zo gezegd, zo gedaan en ik geef me op om vandaag mee te lopen met groep 5 van de Driemaster, een basisschool bij mij om de hoek. Wat onwennig meld ik me bij de andere vrijwilligers die aankomen bij de school. Ik word hartelijk welkom geheten en gekoppeld aan een ervaren vrijwilliger. Samen gaan we een groepje van 8 kinderen leiden. Ze krijgen per 2-tal een tasje waarin ze allerlei herfst- / natuurvondsten kunnen verzamelen. De kinderen zijn mega enthousiast en gaan naarstig op zoek naar allerlei dingen.

Het is bijzonder om te zien hoe ze op de natuur reageren, hoe ‘eager’ ze zijn om dingen te leren en hoe blij ze worden, door gewoon lekker buiten te zijn. Ik stap over mijn schroom heen en ga samen met de kinderen op zoek naar bijzondere dingen; een stukje van een soort conifeer, een veer van waarschijnlijk een kokmeeuw en natuurlijk ook naar de paddenstoelen. We gebruiken een spiegeltje en een loepje om bepaalde zaken nog beter te kunnen bekijken. Ze leren over ruimtelijk inzicht door met stappen te bepalen hoe groot een boom is (en hoe moeilijk het nog is om dat in te schatten). Ik laat ze voelen aan de onderkant van een blad van een bramenstruik (wist jij dat daar stekels op zitten…..).

Hun enthousiasme is aanstekelijk en ik voel me helemaal thuis tussen de kinderen. Mijn mooiste compliment kwam van een meisje dat op een gegeven moment naast me komt lopen, schuin omhoog kijkt met haar reebruine ogen en tegen me zegt “Ik vind je lief”. Mijn hart smelt, ik ben verkocht en later die middag meld ik me bij het bestuur aan als vrijwilliger. In de komende maanden is het even stil, vanwege de winterstop, maar in het voorjaar mag ik aan de bak als nieuw-bakken vrijwilliger bij De Groene Basis!

« Oudere berichten