Category Archives: Persoonlijk

Bloedplaatjes donatie

Gisteren had ik een oproep gemist van een voor mij onbekend nummer. Het bleek bij opzoeken via Google te gaan om een nummer van Sanquin bloedbank. Vreemd, want waarom gaan mij die nou om 8 uur ’s avonds bellen dacht ik nog….
Vanochtend toch maar het geluid van mijn telefoon aangezet op mijn werk (wat ik normaal nooit doe) en jawel, om 8.45 uur werd ik alweer gebeld door Sanquin. Of ik met spoed bloedplaatjes wilde doneren, ik was namelijk een geschikte match met een patiënt die het dringend nodig had.

Hier ben ik een half uurtje op weg. Je kan zien dat ik nu mijn bloed terug krijg en ik heb ongeveer 1/3 gedoneerd van het totaal.

Euh, ja, op zich wil ik dat wel, maar hoe, wat en waar…. Nou eigenlijk nu zo snel mogelijk en als het kan op locatie Haarlem, Utrecht of Dordrecht. Euh, pardon, u zegt…. Ik heb geen auto tot mijn beschikking en ik moet even kijken of ik op mijn werk weg kan. Toen ze aanbood om een taxi te regelen voor me, werd het me duidelijk hoe dringend dit nodig was. Dus meteen op mijn werk alles geregeld en een half uur later zat ik in de taxi op weg naar Dordrecht. Nou vraag je je natuurlijk af, waarom ik niet naar een dichterbij gelegen afnamelocatie kon gaan. Echter niet alle afnamelocaties kunnen bloedplaatjes afnemen en van die beperkte locaties, was ook nog niet elke locatie in de ochtend geopend. En aangezien het ook nog even zou duren voordat de afname klaar zou zijn en het product ook nog gereed gemaakt moet worden voor donatie aan de patiënt, telt in dit geval ieder uur hard mee.

De (buitenkant) van de machine. Ik ben nu zo goed als klaar.

Op de afnamelocatie werd ik meteen allervriendelijkst ontvangen, alsof de rode loper uitging. Uiteraard moest ik het vragenformulier invullen, werd de controle gedaan en in dit geval werd een buisje bloed afgenomen. Van dit bloed werd mijn Hb gemeten en gecontroleerd of ik wel voldoende bloedplaatjes heb. Gelukkig was alles in orde (al was mijn bloeddruk door de spanning wel wat verhoogd….).
Ik mocht meteen doorlopen naar het speciale apparaat. Ik ben altijd volbloed donor geweest en wist dus totaal niet wat me te wachten stond. Voor de plasma-donoren onder de lezers, het gaat ongeveer zoals jullie gewend zijn.

Het apparaat werd in werking gesteld, de naald werd in mijn arm geprikt en het kleine uurtje afname kon starten. Er wordt bloed afgenomen, dit gaat door een speciale “centrifuge” waarbij de bloedplaatjes gefilterd worden, daarna krijg je je eigen bloed weer terug. De afname en teruggave wisselen hier wel sneller af en gaat eigenlijk continu. Af en toe was de druk wat te laag voor de afname, dan even knijpen in het balletje. Maar over het algemeen ging dat goed. Het teruggeven van het bloed vond ik wat akeliger aanvoelen en tintelde ook wat bij mijn arm. Maar ach, je doet het voor een goed doel. Dus niet teveel aanstellen en gewoon niet teveel bij nadenken.

De laatste restjes bloed worden nu terug gegeven. Boven de monitor zie je het zakje hangen met het gele plasma waar mijn bloedplaatjes in zitten.

Een uur later piepte de machine dat alles klaar was, dat ik voldoende bloedplaatjes had gedoneerd en dat ik afgesloten kon worden. Het laatste restje van mijn bloed dat nog door de slangetjes liep, kreeg ik weer rustig terug. En klaar was ik dan….
Ietwat wiebelig (voornamelijk van de spanning hoor) stond ik even later weer met mijn jas aan en een broodje in de hand te wachten op de taxi die me weer naar mijn werk zou brengen.

Al met al een enerverende ochtend. Bijzonder dat ik als niet-familie match met deze patiënt die het zo hard nodig heeft. Ons DNA zit kennelijk erg dichtbij elkaar. Heel speciaal dus. Mogelijk iemand die chemotherapie krijgt of bijv. iemand met veel brandwonden. Dus al met al super bijzonder dat ik als anonieme donor een ander in een levensbedreigende situatie heb kunnen helpen.

Meer informatie over het geven van bloedplaatjes: https://www.sanquin.nl/donor/donatiesoort/trombocyten-geven/

Health Coach Program

Sinds half november volg ik op mijn werk het Health Coach Program. Erg interessant en heeft al tot kleine veranderingen geleid in o.a. mijn eetpatroon. Af en toe vind ik het wel lastig om dingen te veranderen, of omdat ik niet meteen resultaat zie. Ik wil graag teveel en te snel.
Een collega die het programma eerder heeft gevolgd, kwam daarop met dit filmpje aan. Een allerschattigst meisje dat met haar liefste stemmetje en op haar eigenwijze manier even uitlegt dat alles met kleine stapjes gaat. Dat je niet in één keer zomaar kan veranderen, maar dat je wel keer op keer een keuze kan maken. Deze ga ik echt onthouden!!!

Kiva lening

Het stond al een tijdje op mijn to-do lijstje. Een (klein) bedrag uitlenen aan iemand die het goed kan gebruiken om zijn/haar leefomstandigheden te verbeteren. De organisatie waar je dit heel makkelijk kan regelen is Kiva.org.
Zij faciliteren een website waar je zelf kan kiezen aan wie je je geld uitleent. Een student uit Kirgizië die graag Software Engineering wil gaan studeren, een vrouw uit Kenia die kunstmest, bestrijdingsmiddelen en zaden van goede kwaliteit wil kopen, of een familie die graag een toilet in hun huis wil laten bouwen, zodat ze fatsoenlijke sanitaire voorzieningen hebben.

Soms is er in totaal wat meer geld nodig, soms gaat het om kleine bedragen van zeg 300 dollar. Maar in alle gevallen kan je zelf al meedoen vanaf 25 dollar. En wie kan dat nou niet missen. Ik in ieder geval wel. En daarom heb ik mijn eerste 25 dollar vandaag uitgeleend aan een dame in Madagascar. Zij wil met de totale lening van 650 dollar een grotere hoeveelheid verse vis inkopen, die ze weer aan haar klanten kan verkopen. Op deze manier kan ze haar bedrijfje wat vergroten.

Ik ben heel benieuwd hoe het gaat lopen. Wellicht dat ik binnenkort nog een extra lening ga uitzetten. Zoals gezegd, ik kan het missen en ik help er anderen mee. Zodra de leningen weer zijn terug betaald, kan ik met dat zelfde geld weer andere mensen gaan helpen.

Neem eens een kijkje op mijn Kiva pagina: https://www.kiva.org/invitedby/emmie72
Wellicht vind je het ook leuk om aan mee te doen.

#payitforward

Film Down to Earth

Een paar weken geleden vroeg een vriendin me of ik zin had om mee te gaan naar deze film: Down to Earth. Ze had wel het idee dat dit iets voor mij zou zijn. Het was nog even zoeken naar een geschikte locatie om de film te gaan zien, want het aantal voorstellingen was nog niet zo heel erg groot en vaak werd de film doordeweeks overdag getoond. Niet echt handig als je werkt. Maar we vonden een voorstelling die én in de avond was én voor ons beide goed bereikbaar was.

En zo geschiedde het dat ik vanavond diep onder de indruk was van deze zeer inspirerende film, waarin een Nederlandse gezin (vader, moeder en 3 kinderen) op zoek gaat naar onze ‘Keepers of the Earth’. Meestal erg ver weg van de drukke maatschappij, dicht bij de natuur.
Een spirituele zoektocht, zonder zweverig te zijn, maar juist met de neus op de feiten drukkend, dat we beter voor onze natuur en onszelf moeten zorgen.

De film draaide eerst in slechts een paar filmhuizen, maar inmiddels trekt ie door heel Nederland volle zalen. Blijven de vertoningen maar doorgaan en doorgaan. Iedere voorstelling wordt kort ingeleid en achteraf is er de mogelijkheid om met elkaar na te bespreken. Een absolute aanrader!

Down to Earth is a thought-provoking cinematic experience of the ancient, earthly wisdom. It’s taking us on an inner journey, reconnecting us with our source and the mutual path we are walking. From the heart of the Amazon, to the jungles of India, from the Australian outback to the Kalahari Dessert, from the Andes to the banks of Lake Superior, we meet one-to-one with the Earth Keepers. Humble, connected individuals are still connected to the Earth, the Elements and to the Other Worlds. They have retained a natural balance and live in harmony with All That Is. Having lived in hiding for centuries, the Keepers of the Earth see that now is the time to step forward and share their insights and wisdom with those who are ready to listen. 

Herfstexcursie De Groene Basis

Tijdens het kennismakingsweekend van de IVN Natuurgidsenopleiding sprak ik met Corry over De Groene Basis waar zij vrijwilliger is. Deze organisatie begeleidt excursies voor alle groepen van het basisonderwijs. In deze periode zijn dat herfstexcursies voor groep 5 en Corry raadt me aan om eens mee te lopen met zo’n excursie. Zodat ik kan proeven hoe het is om met kinderen samen te werken.

Zo gezegd, zo gedaan en ik geef me op om vandaag mee te lopen met groep 5 van de Driemaster, een basisschool bij mij om de hoek. Wat onwennig meld ik me bij de andere vrijwilligers die aankomen bij de school. Ik word hartelijk welkom geheten en gekoppeld aan een ervaren vrijwilliger. Samen gaan we een groepje van 8 kinderen leiden. Ze krijgen per 2-tal een tasje waarin ze allerlei herfst- / natuurvondsten kunnen verzamelen. De kinderen zijn mega enthousiast en gaan naarstig op zoek naar allerlei dingen.

Het is bijzonder om te zien hoe ze op de natuur reageren, hoe ‘eager’ ze zijn om dingen te leren en hoe blij ze worden, door gewoon lekker buiten te zijn. Ik stap over mijn schroom heen en ga samen met de kinderen op zoek naar bijzondere dingen; een stukje van een soort conifeer, een veer van waarschijnlijk een kokmeeuw en natuurlijk ook naar de paddenstoelen. We gebruiken een spiegeltje en een loepje om bepaalde zaken nog beter te kunnen bekijken. Ze leren over ruimtelijk inzicht door met stappen te bepalen hoe groot een boom is (en hoe moeilijk het nog is om dat in te schatten). Ik laat ze voelen aan de onderkant van een blad van een bramenstruik (wist jij dat daar stekels op zitten…..).

Hun enthousiasme is aanstekelijk en ik voel me helemaal thuis tussen de kinderen. Mijn mooiste compliment kwam van een meisje dat op een gegeven moment naast me komt lopen, schuin omhoog kijkt met haar reebruine ogen en tegen me zegt “Ik vind je lief”. Mijn hart smelt, ik ben verkocht en later die middag meld ik me bij het bestuur aan als vrijwilliger. In de komende maanden is het even stil, vanwege de winterstop, maar in het voorjaar mag ik aan de bak als nieuw-bakken vrijwilliger bij De Groene Basis!

IVN NGO – Kennismakingsweekend

Afgelopen weekend hebben we met alle deelnemers van de Natuurgidsenopleiding doorgebracht in Oostvoorne. We verbleven in het Samuel Naardenhuis. Een groepsaccommodatie die wat achter is gebleven in de tijd. Maar goed…, we zijn hier niet om te baden in luxe.

Na een kop soep met wat boterhammen op de fiets richting landgoed Mildenburg om samen met de boswachter op zoek te gaan naar vleermuizen. Via de batdetector hebben we de dwergvleermuis gehoord en bij een plasje ook zelfs de watervleesmuis gezien. Een mannetje en vrouwtje bosuil lieten even duidelijk horen dat zij er ook waren.
Nog even nagenietend bij het kampvuur met een glaasje wijn. We hebben prachtig zacht weer, onvoorstelbaar zo in oktober.

De dagen zijn gevuld met opdrachten over leerdoelen, welke activiteiten wil je doen, welk adoptieterrein, maar ook met natuurwaarnemingen, het determineren van allerhande zaken, discussies over duurzaamheid en een korte introductie in leerstijlen en hoe iedereen dus op een andere manier informatie tot zich neemt.

Een hele leuke opdracht die we op zaterdagmiddag deden was het verzamelen van natuurlijke materialen in alle kleuren van de regenboog (of wel gelijk aan alle edelstenen uit een schatkist). Het was onvoorstelbaar dat er van iedere kleur wel iets te vinden was. En hoe we daar een prachtig kleurenpalet van konden maken. Ook echt letterlijk….

De zaterdagavond was voor mij een bijzonder unieke ervaring. We zaten, met een glaasje vruchtenwijn, in stilte te genieten van de zonsondergang aan het Brielse Meer. Ieder zijn eigen gedachten, maar voor mij gewoon de stilte met af en toe de geluiden van vogels die wegvliegen of juist aankomen op het water om hier de nacht door te brengen. Jammer dat je daarna weer moet naar de realiteit….

Dank aan alle deelnemers voor hun openhartige gesprekken en uiteraard ook veel dank aan onze begeleiders die deze groep volwassen kinderen redelijk in het gareel wisten te houden.

IVN NGO – Excursie Natuurbeleving

Vandaag hebben we de eerste excursie van de cursus. Ongeveer iedere 3 weken hebben we een theorie avond en daartussenin op de zaterdag een excursie om met het geleerde in de praktijk bezig te zijn.
Vandaag staat het thema Natuurbeleving centraal. We gaan in kleine groepjes de omgeving van de cursuslocatie verkennen en daarbij allerlei vragen beantwoorden; wat is je eerste indruk, wat ruik je, wat zie je, wat hoor je, noem een plant die hier groeit, noem een dier dat hier leeft en maak met behulp van een taartdiagram duidelijk hoe de verhouding is van verharding, water en groen.
Het is nog wat onwennig met elkaar, maar het is goed om zo met elkaar bezig te zijn. Te ontdekken hoe verschillend we de natuur zien, maar ook hoeveel overeenkomsten we hebben.

Bij de tweede opdracht, waarbij we van gedachten wisselen over de verschillende locaties, maar daarbij ook ieders achtergrond, geloofsovertuiging, jeugdervaring etc. betrekken, wordt dat nog veel duidelijker.

Ik heb van vroeger uit niet echt heel veel van de natuur meegekregen. Natuurlijk gingen wij ook wandelen in het bos. Maar ik heb er niet echt wat over geleerd, behalve datgene wat op school werd bijgebracht. En wat dieper ingaan op wat de natuur en de omgeving met me doet, is soms best moeilijk onder woorden te brengen. Over het algemeen kom ik enorm tot rust in de natuur, wordt mijn hoofd leeg en denk ik even niet aan allerlei zaken, kan ik genieten van de stilte of juist het gekwetter van de vogels, een wijds vergezicht of een klein gewei zwammetje. En hoe meer ik leer over de natuur, hoe meer ik het ga bewonderen, koesteren en er over wil weten.

Een nieuw jaar: nieuwe ronde, nieuwe kansen….

Het jaar 2016 is inmiddels al weer een paar dagen aan de gang en daarmee is 2015 afgesloten. Of het een goed jaar was, is eigenlijk niet van belang. Van veel groter belang is wat ik er dit jaar van ga maken. En ik ben vol goede moed, dus het zal vast een mooi jaar worden. Uiteraard zullen er vast wel tegenslagen voorbij komen. Die horen bij het leven en bij mij. Maar die hebben me ook gemaakt wie ik nu ben en waar ik nu sta. En daar ben ik trots op!

Er zitten in ieder geval een paar leuke dingen aan te komen: vogelreis naar Israël, als reisbegeleiding mee naar Spitsbergen, natuurreis naar het Bayrischer Wald, danslessen salsa en kizomba, het fotoproject 3×50 en alle leuke uitjes die Marcel en ik in overvloed plannen.

En omdat ik door deze leuke dingen in een goed humeur ben, ga ik mij voornemen om jullie mee te nemen op deze leuke reis door 2016, door met enige regelmaat wat blogjes te plaatsen.

Wordt vervolgd….

Mooi begin van het nieuwe jaar…

Allereerst voor iedereen natuurlijk de beste wensen voor 2015! Dat dit jaar je mag brengen waar je op hoopt. Veel liefde, geluk en goede gezondheid.

Waar Marcel en ik vorige week nog volop bezig waren met de voorbereidingen voor onze reis naar Spitsbergen later dit jaar, hebben we nu even alles om moeten schakelen. Want door een ontzettend mooie buitenkans, gaan we over 2 weken gewoon voor 8 dagen naar GAMBIA! Ja, je leest het goed… Lekker in de winterperiode naar Gambia, waar het nu ongeveer 30-35 graden is. Waar een giga hoeveelheid fantastisch mooie vogels leeft, die de meest prachtige kleuren hebben! Oh wat kijken we hier naar uit zeg.
En wat een mega super begin van dit jaar! Na bijna 3 jaar van “ellende” ben ik wel toe aan wat positiviteit. 2012 waarin mijn rugklachten begonnen, wat resulteerde in mijn 1e hernia-operatie in oktober. Gelukkig ook het mooie van onze partnerregistratie op 12-12-’12. Maar begin 2013 met het overlijden van mijn vader en mijn 2e hernia-operatie. Wederom herstellen, wat nu nog iets moeizamer ging. En dan eind 2013, toen het emmertje zo was overgelopen, dat ik met een burn out / depressief thuis kwam te zitten.
2014 was het jaar van het harde werken: gesprekken bij de psycholoog, revalidatietraject; mijn agenda had iedere dag wel afspraken. Vanaf augustus dan weer voorzichtig aan gaan beginnen met werken. Het begon met 2x 2 uurtjes en dat liep rustig aan op.
Wel het nodige getouwtrek op mijn werk. Daar wilden ze natuurlijk dat ik vlugger ging met opbouwen, maar het ging gewoon niet. Hoe graag ik ook wilde. Maar nu zit ik inmiddels al op 3x 6 uur werken en het gaat best goed.

Inmiddels gestart met psychomotorische therapie. Ontzettend heftig, maar heel goed om alles te gaan verwerken. En vanaf oktober rij ik op therapeutische basis paard bij Madurodam Manage (Stichting Paardrijden voor Gehandicapten). Daar ben ik door het revalidatietraject mee in aanraking gekomen. Ontzettend lieve paarden en begeleiders.
Dus ik ben nog steeds hard aan mezelf aan het werken. En het gaat de goede kant op. En nu met deze prachtige buitenkans, ga ik ervoor dat 2015 weer een prachtjaar gaat worden!

Blog bijhouden

Pfff, wilde ik 2 weken geleden weer eens wat aan mijn blog gaan doen, bleek mijn hele website niet meer te werken. Dat was even schrikken. Helaas niet genoeg tijd en voldoende energie om me er in te storten. Vanochtend dan eindelijk tijd om me er in te gaan verdiepen.
Hoop technische toestanden met inloggen in phpMyAdmin, waar dingen niet klopten, op de server bepaalde bestanden niet kunnen vinden en meer ellende. Maar op gegeven moment dan toch een klein stukje verder gekomen. Weer achter de schermen kunnen komen bij mijn blog. Meteen een goede backup gedraaid, alle plugins etc weer bijgewerkt en nu lijkt alles weer in orde. Ik zeg voor de zekerheid ook even “lijkt”, want zo technisch ben ik nu ook weer niet. Ondanks het feit dat ik op het moment niet veel doe met mijn blog, zou ik het wel heeeeeel erg zonde vinden als mijn hele geschiedenis kwijt zou zijn. Heb hier een hoop gedeeld, is af en toe toch net een dagboek en als dat zomaar ineens weg is, is niet leuk.
Een automatische backup is nu in ieder geval ingesteld en wellicht kan ik mezelf weer wat motiveren om af en toe te schrijven. Of wat foto’s te posten…. zoals altijd, beloof ik maar niets, en zien we wel wat er van komt….

« Oudere berichten