Tag Archives: whisky

Duiken, glibberen, glijden en spierpijn

Gisteren stond er een Duikforum duikje gepland bij de Nieuwe Kerkweg. Zaterdag zag het er even niet al te rooskleurig uit. Maar toen ik gisteren opstond, was het buiten prima in orde. Geen sneeuw, het was droog, wegen waren gewoon wat nattig, dus niets aan de hand. Om half 9 zat ik vol goede moed in de auto op weg naar Zeeland.

Op de duikstek aangekomen, kwam al snel de rest ook aangereden. Er werd weer flink gezoend en bijgekletst. De indeling werd gemaakt en iedereen had zin in een mooi duikje. Het zicht was vrij goed (3-5 meter) en er was ook nog voldoende onderwaterleven. Zeedonderpadden, botervisjes, millenium wratslak, groene wierslakken, buikstreepnemertijnen (mmm minder dat ze hier ook zitten, maar ze worden echt wel mega lang zeg), en uiteraard de krabbetjes, de kreeften en de grondels.
Het was een erg relaxte duik. Het water is inmiddels behoorlijk afgekoeld (ongeveer 7-8 graden), en mijn buddy Pim gaf dan ook op 44 minuten aan dat hij het wat fris kreeg (niet gek als je in een natpak duikt……). Dus ik zette een klein beetje de vaart erin om naar de instap terug te keren. Euh, niet helemaal goed ingeschat en derhalve kwamen we ver voorbij de steiger weer boven water. Ach dan nog maar een keer onderduiken om het stukje terug te zwemmen.

Goed en wel terug bij de auto’s komt de eerste sneeuw al uit de lucht vallen. Niet veel later staan we in een echte sneeuwstorm. Mmmmm, de 2e duik gaat er waarschijnlijk niet inzitten. Maar goed, eerst omkleden, iets warms drinken en een hoop lol. Wie gaat er nu nog met blote voeten in zijn sandalen rondlopen, vind je het dan gek dat mensen denken dat je Crazy Charles heet ipv Lazy Charles…….

Vanwege de actie Snertweekend werd er koers gezet naar de Kabbelaar. Daar gingen de kopjes erwtensoep en warme choco met slagroom er wel in. Ondertussen druk discussierend wat we nou moesten doen. Er was inmiddels al een weerswaarschuwing uitgegeven door de ANWB. Het sneeuwen hield maar niet op…… Omdat ik met dat weer toch graag nog enigszins met daglicht naar huis wilde rijden, besloot ik dat ik geen 2e duik meer ging maken, maar me huiswaarts zou gaan begeven. Uiteindelijk nam gelukkig iedereen dit wijze besluit. De een heeft een wat betere rit naar huis gehad dan de ander. Ik was wat minder fortuinlijk.

In Zeeland was het een rampenplan. Daar hadden ze dus nog niet eens gestrooid op de hoofdwegen. In Scharendijke zelf schoof ik al bij een kruispunt zo naar de andere weghelft. Gelukkig zonder negatieve gevolgen. Het verkeer kon nog om mij heen en ik kon rustig mijn weg vervolgen.
De N57 en N59 duurde maar en duurde maar. En ik hoopte dat het beter zou worden zodra ik op de snelweg zou komen. Niets was minder waar. Op de A29, A16, A58, zuidkant rondweg Eindhoven en de A67 was ook niet echt goed gestrooid. Het asfalt was in ieder geval niet te zien. Door de continue sneeuwval was het rijden sowieso al intensief. De snelheid was op de meeste plaatsten maar iets van 50-60 km/uur. Het maximale wat ik op de hele route heb gehaald is 80 km/uur geweest. En ik ben geen doetje.  Heb redelijk doorgereden, heb zelf ingehaald (mmmm best rottig dat wisselen van banen nu), en werd eigenlijk alleen maar ingehaald door grote auto’s met bijna voornamelijk Duitse kentekens.

Ongeveer halverwege heb ik even een stop ingelast. Ik was al behoorlijk moe en ik had wat last van mijn schouders en nek van het intensieve zitten. Dus bij een benzinepomp de weg af en even een lekkere warme choco drinken. Uiteindelijk kwam ik dan na een rit van 4 uur en een kwartier thuis. Onderweg ben ik helaas nog wel een 3-tal keren flink geslipt. Kalm blijven, koppeling in en niet te veel sturen, hielden me op het enigszins rechte spoor, zodat er verder niets is gebeurd. Behalve dan een extra stoot adrealine door mijn lijf.

Thuis aangekomen, liep ik toch wel enigszins te hyperen. De adrealine moest mijn lijf nog uit. Dus werd Evanescence ff flink hard aangezet (sorry buren), een kop warme thee gezet en een glas heerlijke whisky ingeschonken. Een half uurtje later was ik gelukkig weer wat rustiger. Toch had ik nog wel een raar gevoel in mijn lijf. Alsof je de hele dag op een wiebelende boot hebt gezeten. Maar ik was heelhuids thuisgekomen en dat was het allerbelanrijkste.

Het was me in ieder geval een dagje wel. Gelukkig heb ik ook nog een mooie duik kunnen maken.

Voor meer foto’s kun je kijken op: http://picasaweb.google.com/esther.van.seters/DuikenNieuweKerkweg

Whiskyfestival

Al een paar jaar ga ik samen met Marcel (die ik weer ken van het Iers dansen) en een paar andere mensen naar het jaarlijkse Whiskyfestival in Leiden. Afgelopen weekend was het weer zo ver. Zoals ieder jaar gaan we dan van te voren eerst genieten van een heerlijk whiskymenu bij restaurant het Prentenkabinet. Zij hebben speciaal voor het Whiskyfestival een menu, waarbij de gerechten zijn klaar gemaakt met whisky.

Om 19.00 uur sloten we aan in de rij bij de St. Pieterskerk om naar binnen te mogen voor het Whiskyfestival. Na het opbergen van de jassen, ons 2008 proefglas ophalen, het boekje waarin we nosing/tasting notities kunnen opschrijven en het pipetje voor water, zijn we er klaar voor!!!

Ik heb het dit jaar iets rustiger gehouden met het aantal te proeven whisky’s ("slechts" 10 dit keer). Maar ben toch wel weer een stukje verder gekomen in mijn keuze wat ik wel en niet lekker vind. Als je naar de volgende site gaat, zie je een mooi kaartje met de regio-indeling van Schotse whisky’s. In het menu kun je nog doorklikken naar een beschrijving van de regio’s.
Inmiddels ben ik er achter gekomen dat mijn voorkeur toch voornamelijk uitgaat naar whisky’s afkomstig uit de Highlands, Speyside en van het eiland Scapa. Natuurlijk zijn er wel uitzonderingen, maar dit is voor mij de grofste indeling op basis waarvan ik een whisky op dit moment zal kiezen.

De lekkerste whisky die ik zaterdag heb gedronken was de Balvenie Rum Cask 17 Years Old Single Malt Scotch Whisky.

Volgens de kenners heeft ie de volgende omschrijving:

Geur: Een helder aroma met intens bloemige en fruitige noten. Sinaasappelschil, lavendel, kokosnoot en een vleugje pinda-olie.
Smaak: Prachtig zoet, met de karakteristieke Balvenie smaak van honing, vanille, rijp vers fruit en subtiele kruiden.
Afdronk:
Bijzonder zacht en lang.

Mijn eigen notities zijn vooralsnog erg beknopt en omvatten eigenlijk alleen nog maar de woorden "zacht", "scherp", "zoet", "rook", "fruit". Veel verder kom ik nog niet. En ik kan uiteraard zeggen of ik de whisky wel of niet lekker vind. Het echt proeven van whisky vind ik zo mogelijk nog moeilijker dan bij wijn.

Wat ik ook altijd een bijzonder onderdeel vindt van alle proeverijen, is het gedeelte waarbij je een gerechtje (klein hapje) kunt eten in combinatie met een whisky. Dit keer waren er weer bijzondere hapjes, o.a.:

  • Terrine van kreeft, sukade en groene koop met whisky mayonaise geserveerd met een Cragganmore Distillers Edition
  • Sashimi met whisky sesamglaze geserveerd met een Oban of een Clynelish
  • Chocoladetaart geserveerd met een Dalwhinnie 15 Year Old (uit de vriezer)
  • Crostini met avocado serranoham geserveerd met een Cragganmore 12 Year Old
  • Gerookte zalm geserveerd met een Talisker 10 Year Old of een Talisker 18 Year Old
  • Crème Brulée met rozijntjes geserveerd met een Blair Athol malt whisky
  • Gamba’s met een saus van whisky en truffel geserveerd met een Caol Ila Distillers Edition

Ik heb zelf voor de gamba’s gekozen. Een heel bijzondere combinatie met de Caol Ila whisky. De whisky zelf vond ik wat scherp (vrij logisch, want deze komt uit de streek Islay en deze is niet mijn favoriet), maar in combinatie met de gamba’s ging het dus perfect. Alsof de gamba’s de sterke smaak eraf haalden. Het was mjammie!!!

Op een whiskyfestival mag Paul Martin natuurlijk niet ontbreken. We hadden hem al zien optreden en later spraken Marcel en ik hem even aan. Hij kende ons nog van de tijd dat we nog bij KSID aan Iers dansen deden en vroeg ons of we even wilden dansen. Uhm, ja op zich wel leuk, maarre, we hebben het al even niet meer gedaan. Ach, geen probleem, het publiek zal het zeker leuk vinden. Dus zo gezegd, zo gedaan. Even later zitten we te genieten van een glas whisky en van de muziek van Paul Martin en Jock the Box en worden we door Paul gevraagd om op het podium te komen. Jock stemt even het tempo met ons af voor de reel die we zullen dansen. Paul kondigt ons aan en dan is het "5-6-off you go". Marcel en ik wisselen de beginners reel met de primary reel af, maar na 3 keer beiden ons rondje gedanst te hebben, vinden we het genoeg. Ik geef een teken aan Jock dat hij de muziek kan stoppen. Marcel en ik krijgen een daverend applaus!!! Het was ontzettend leuk om weer eens te dansen, wat heb ik het gemist……

Om 23.00 uur is de avond afgelopen en nemen we een taxi naar Leiden Centraal. Het was weer super gezellig en ik heb weer genoten van de whisky’s. Op naar volgend jaar!