Author Archives: Emmie

Website tijdelijk out-of-order

Door een fout van mijn kant, heeft mijn website er een ruime 2 weken uitgelegen. Wilde een nieuwe schone installatie van WordPress doen, maar dat ging helaas niet helemaal goed. Gelukkig had ik een back up gemaakt en stond de database verder nog goed bij de provider.
Gisteravond dan eindelijk weer tijd gevonden om alles weer terug te krijgen. En dat is (volgens mij) weer aardig gelukt. Voor zover ik kan zien zijn alle blogs weer zichtbaar. Moet nog wel wat oude blogs controleren op dode links en niet correcte verwijzingen naar foto’s.

Verder heb ik nu ook (grotendeels) ingesteld dat mijn site veilig te benaderen is. Het SSL certificaat is in ieder geval ingesteld, maar nog niet alles is helemaal correct. Ik krijg het nog niet voor elkaar dat ik een keurig slotje krijg. Vooralsnog staat er nog een , met als extra uitleg:
“Je verbinding met deze site is niet volledig beveiligd. Aanvallers kunnen mogelijk de afbeeldingen zien die je op deze site bekijkt en je misleiden door de afbeeldingen aan te passen.”

Mmmm, daar moet ik eens gaan induiken hoe ik dat nu weer kan oplossen. Mocht er iemand zijn die me daarbij kan helpen, ik hou me aanbevolen. Kleine zoektocht op internet heeft me nog niet verder geholpen….

Ervaringen KNMV trainingen

Toen vorig jaar de motorkriebels te groot werden, heb ik eerst maar een tweetal rijlessen geboekt bij mijn oude instructeur Anoep. Toch even kijken of ik het motorrijden nog echt leuk vond, of het nog lukte en of ik niet te bang was op de motor. Het ging nog redelijk als vanouds, je verleert het kennelijk niet echt. 

Eind februari dit jaar kocht ik dan een tweedehands motor. Het werd een grijze Suzuki GSX 750F. Terug naar mijn oude liefde, alleen dan met een klein beetje meer cc. Toch nog een beetje onwennig, pakte ik het motorrijden weer op. Al snel merkte ik dat bochten een “dingetje” was. Dus schreef ik me in voor de KNMV training “Beter door de Bocht”.

De perfecte bocht rijden

Het rijden van bochten beschouwen de meeste motorrijders als een van de leukste, maar ook als een van de moeilijkste kanten van het rijden op twee wielen. En terecht, het besturen van een motorfiets is veel lastiger dan het besturen van een auto. Tijdens deze bochtentraining gaan we op zoek naar de manier om de perfecte bocht te rijden. Dat komt aan op het herkennen en beoordelen van de bochten, het bedenken van de aanvalstechniek en de uitvoering daarvan.

Lees meer »

Texel Big Day 2019

Al meteen nadat de data bekend werden van het Wadden Vogelfestival 2019, boekte ik een leuke B&B op Texel; het was toen 15 mei 2018. Je kan er maar vroeg genoeg bij zijn… Door het enthousiasme van Thea en haar team tijdens de Texel Big Day 2018, begon het bij mij ook te kriebelen. Dus haalde ik Marcel over en gingen we op zoek naar een 3e en evt. 4e teamlid. Al snel hadden we Ab Steenvoorden ook overgehaald. Hij had wel een kleine mits ivm zijn expeditie-werk, dus voor de zekerheid ook nog op zoek naar een 4e teamlid. Daar hoefden we zelf niet echt naar op zoek, want Cor Visser bood zich zelf al vrij snel aan. Team De Puffins was geboren en ging zich inschrijven.
Helaas moest Cor een maand voor aanvang toch afhaken wegens privé-omstandigheden, maar gelukkig wist Ab dat ie zeker in NL zou zijn, dus zouden we gewoon met 3 het team De Puffins vormen.

De race om het sponsorgeld was inmiddels ook bezig. Berichten op Twitter, Facebook en via de mail en Whatsapp, maar het kwam helaas niet echt op gang. Tot ongeveer een week voor aanvang we een paar leuke donaties kregen (waaronder een flink bedrag vanuit het buitenland via Ab). De teller is uiteindelijk bij ons gestopt op € 2015,-, wat ons een 3e plek opleverde wat betreft sponsorgeld.
Totaal is er in dat weekend overigens € 15.933,- opgehaald voor het goede doel: de duinvogels!!!

Lees meer »

Vogelwacht de Geul, Texel

Van 2 t/m 9 juli waren Marcel en ik vrijwillige vogelwacht voor Staatsbosbeheer bij De Geul op Texel. Als vogelwacht beantwoordt je vragen van bezoekers van De Geul over het gebied en de soorten die er leven. Daarnaast houdt je als vogelwachter een oogje in het zeil. Je waarschuwt mensen wanneer ze iets ondernemen wat de natuur of andere bezoekers kan schaden. Vrijwillige vogelwachters zijn mensen die het leuk vinden om hun kennis en liefde voor de natuur met anderen te delen. En dat doen wij graag.

Hier volgt het verslag van ons weekje op Texel.

maandag 2 juli
Vandaag aangekomen. Helaas waren de voorgangers al vertrokken (bleken gisteren al weggegaan te zijn). Hierdoor geen overdracht gehad. Niet handig als het ook je eerste keer hier is. Maar goed. Toilet en waterafval werden geleegd en na telefoontje en 2 uur wachten, kwamen de boswachters Rob en Kees om kleding etc. te brengen.
Paar mensen langs geweest. Begin avond konden we helaas de Lepelaars niet laten zien, want die waren elders voor het overnachten.
Na een korte avondwandeling bij zonsondergang ging bij ons ook het lichtje uit. Bedje in en oogjes gingen snel dicht.

dinsdag 3 juli
Wakker worden met het geluid van overvliegende ganzen, de Graspieper die al weer de lucht inklimt en zich laat vallen als een parachute.
Het is pas 6 uur, dus we blijven nog even liggen, genietend van de geluiden.
Vandaag helaas toch weer flinke wind. Toch is de aanloop van bezoekers wel beter vandaag.
Tot aan de lunch blijven we bij de keet en hebben voldoende aanspraak. Na de lunch gaan we de gele route wandelen rondom het meertje. Wederom veel vlinders gezien, waaronder de Duinparelmoervlinder.
Bij strandopgang pas weer mensen tegen gekomen.
Voldaan terug bij het honk een drankje en een nootje.
Ook nu is er weer veel aanloop. Gezellig!
Tijdens het avondeten is het rijk weer helemaal voor ons & de vogels natuurlijk.
Tot slot een wandeling via de overkant, langs de Korhoek en de Petten.
Vandaag in totaal 43 soorten vogels gezien. Eens zien hoeveel soorten er nog bij kunnen…..

Lees meer »

Afronden IVN Natuurgidsenopleiding

Op dit moment zijn Marcel en ik bezig met de afrondende fase van onze IVN Natuurgidsenopleiding. De laatste opdrachten worden geschreven en ons verslag over het adoptieterrein gieten we (samen met Sanne) in de vorm van een website. Met daarop allerlei informatie die we in de loop der tijd hebben verzameld en die we willen en kunnen delen. Uiteraard kunnen we die in de toekomst gewoon blijven vullen met nieuwe teksten en bevindingen.

Om de website alvast maar wat te promoten en meer bekendheid te geven, hier alvast een link: https://lentevreugd.wordpress.com

De komende weken dus nog even flink aanpoten om mijn verdiepingsopdracht op papier te krijgen en de laatste berichten te zetten op de website en dan kunnen we terugkijken op een intensieve, (bijna) 2 jarige opleiding, waarin we erg veel geleerd hebben, soms afgezien hebben (mega regen tijdens het waterweekend), gelachen hebben, ons kind gevoeld, grenzen verlegd hebben, maar bovenal veel plezier hebben gehad.
Onze stageopdracht (oprichten Fotowerkgroep) gaat even iets meer tijd kosten, omdat het bestuur ook nog wat andere werkgroepen wilde opzetten en dat liever tegelijkertijd deed. Maar die volgt nog in de loop van het jaar.

Ik ga / blijf me richten op allerlei kinderactiviteiten; vrijwilliger bij de Groene Basis (natuurexcursies voor basisscholen in Leidschendam-Voorburg) en vrijwilliger bij Staatsbosbeheer voor het kinderprogramma Hulpboswachter (in Bentwoud en Balij) en daarnaast blijf ik natuurlijk allerlei tellingen uitvoeren voor diverse organisaties, zoals SOVON en de Vlinderstichting. Kortom, voorlopig ben ik nog wel wat uurtjes zoet in de natuur!

Heerlijke avondwandeling

Nadat Marcel het laatste onderdeel van ons steigerhouten bankje voor de voortuin in elkaar had gezet, besloten we om nog even een avondwandelingetje te maken. De hoek om, straat uitlopen en we zitten in de Driehoek van het Bentwoud. Het zonnetje schijnt nog en we genieten van de natuur. We duiken een graspad linksaf op. Na 20 stappen stoot ik Marcel aan en wijs hem op een Haas die het pad af, het struikgewas induikt. Terwijl we de Haas nakijken, zien we er nog 1, en nog 1, en jawel hoor nog 1. En uiteindelijk hebben we gewoon 8 Hazen zien weg hoppen! Zoveel heb ik er nog nooit in 1 keer gezien.

Terwijl Marcel bezig is met de determinatie van een roofvlieg, voer ik de waarneming in van een Pinksterbloem onderwijl genietend van de zang van de Fitis. Wat een voorrecht om hier te wandelen. Ik wijs Marcel op een vogel in een boom die verderop staat. Kan ‘m niet echt thuis brengen; weliswaar een langere staart, maar toch zeker geen Ekster, ik mis het wit. Maar wat dan wel…. Gelukkig heeft Marcel wel zijn verrekijker mee genomen en die brengt dan ook uitkomst: we hebben zowaar een Koekoek gespot! Joehoe!!! Normaal hoor je ‘m alleen, en dan nu ook nog eens open en bloot in een boompje (zonder bladeren uiteraard) zien zitten.

Maar de Koekoek maakt alweer plaats voor de volgende prachtige waarneming: van 2 vechtende mannetjes Fazanten. Laag bij de grond tasten ze elkaar af, tot dat ze op een bepaald moment omhoog en richting elkaar springen. Een bijzonder spektakel!
Marcel heeft er op afstand een filmpje van gemaakt met zijn telefoon. Geniet mee!

We wandelen weer verder en horen tegelijkertijd de Rietgors aan de waterkant in het riet en een paar Kikkers ín het water. De kikkes kwaken uit volle borst. Fijn dat ook deze het water weer hebben gevonden (net als de vele padden en kikkers die Marcel en ik op de Zegwaartseweg hebben overgezet tijdens de paddentrek).

We wandelen het Bentwoud uit en loggen nog even de eerste geocache in onze nieuwe woonwijk. Lang geleden dat we nog eens aan Geocaching hebben gedaan. Dus weer extra leuk om weer te zoeken en te vinden….

Ruim een uur later zijn we weer thuis, met een grote grijns op ons gezicht. Dit gaan we zeker vaker doen. Wat zijn we blij dat we hier zijn komen wonen. De natuur is (naast onze eigen tuin die prachtig mooi wordt) zo lekker dichtbij om de hoek. Zalig! 

Midwintertelling watervogels voor Sovon

Afgelopen weekend was het weer tijd voor de midwintertelling van Sovon. Het is de oudste watervogeltelling van ons land waarbij aantallen en verspreiding van overwinterende watervogels eenmaal per winter zo compleet mogelijk vastgelegd worden.
Zondag beloofde het een mooie dag te worden, dus stapten Marcel en ik iets na 10 uur op ons fietsje voor de telling. We startten achterin onze wijk en fietsten uiteindelijk door een groot deel van Oosterheem, over het bedrijventerrein en door het Van Tuylpark.
Onderweg werden we verblijd met een groepje Staartmezen dat foeragerend door de bomen trok en een paartje Grote Bonte Specht. In het Van Tuylpark werden we uitgelachen door een Groene Specht…… Deze vogels telden echter helaas niet mee voor de watervogeltelling.

Als laatste fietsen we langs het Heemkanaal, bijna 2 kilometer lang, waar het vol zit met watervogels: Meerkoeten, Waterhoentjes, Kokmeeuwen, Knobbelzwanen, Futen, Aalscholvers en nog wat Wilde Eenden. Hier was het echt aanpoten met tellen, want voor je het weet, zwemmen ze weer weg of door elkaar….

Als er zoveel Kokmeeuwen zijn, is het altijd leuk om op zoek te gaan naar geringde exemplaren. En jawel hoor, we werden beloond; 2 geringde Kokmeeuwen. Een had er helaas alleen een metalen ring, dus die was niet af te lezen, maar de andere had een mooie witte kleurring met de cijfers 689. Bij navraag bij de ringer, bleek deze vogel reeds in juni 2004 (metaal) geringd te zijn als 2ky+ in Zweden en in 2012 heeft ie de kleurring erbij gekregen in Denemarken. In de winters is het een vaak geziene gast in Zoetermeer.

Kokmeeuw met ring W689In totaal hebben we 14 soorten watervogels geteld en 686 exemplaren en hebben we heerlijk 3 uurtjes buiten doorgebracht in het winterzonnetje.

 

Fietstochtje op Nieuwjaarsdag

Ja wat doe je op zo’n Nieuwjaarsdag nadat je heerlijk uitgeslapen hebt…., familiebezoekjes op Nieuwjaarsdag sla ik heel graag over….
Dus stapten Marcel en ik maar op de fiets. Tenslotte ligt het Bentwoud hier maar een paar minuten vandaan. Eens zien wat we vandaag, na al het vuurwerk, hier nog kunnen waarnemen aan vogels.

In het Heemkanaal zat niet zo heel veel. Een paar Meerkoeten en een enkele Knobbelzwaan. De Kokmeeuwen vlogen gelukkig wel al weer in voldoende aantallen rond.
Bij het Bentwoud werden we verwelkomt door een Buizerd en er vlogen een paar Torenvalken rond. In een kleine bosschage hoorden we wat rare geluidjes. Even stoppen om goed te luisteren en te kijken en ja hoor, daar zaten een paar Koperwieken. In de verte liepen een paar mannetjes Fazanten en na goed kijken spotte ik ook nog een Haas! Terwijl Marcel probeerde de Koperwieken te fotograferen, zocht ik een andere bosschage af naar wat ik daar aan geluidjes had gehoord. En ja hoor, mijn favoriete Staartmezen; de bolletjes met een staartje….

Naast de Blauwe reigers, een Grote Zilverreiger en de nodige Krakeenden, Kuifeenden, Wilde eenden en wat Grauwe ganzen die opvlogen, werden we ook nog verrast door een grote groep Kramsvogels. Die waren even opgevlogen en landden in het lage struikgewas dichtbij ons. Binnen no time vlogen ze echter weer op en zagen we dat ze opgejaagd werden door een Sperwer. Terwijl ie een Kramsvogel achterna zat, vloog ie al piepend rakelings langs me heen. Zo snel dat de camera pakken niet eens zin had….. Wat een mooie ervaring!

Inmiddels koud en een beetje hongerig wilde ik maar al te graag weer naar huis. Maar ja, als je dan ineens in een elektriciteitsmast een Slechtvalk ziet zitten, dan blijf je nog maar even staan turen. Je favoriete vogel verdient immers wel aandacht, ook al ben je koud en hongerig…😋
Hij vloog af en toe op, vloog dan een rondje en landde dan weer in de elektriciteitsmast. Wat een leuk afscheidscadeau! Maar nu is het toch echt tijd om naar huis te gaan en lekker een beker warme chocomelk te drinken (met een appelbeignet erbij…..).

Bloedplaatjes donatie

Gisteren had ik een oproep gemist van een voor mij onbekend nummer. Het bleek bij opzoeken via Google te gaan om een nummer van Sanquin bloedbank. Vreemd, want waarom gaan mij die nou om 8 uur ’s avonds bellen dacht ik nog….
Vanochtend toch maar het geluid van mijn telefoon aangezet op mijn werk (wat ik normaal nooit doe) en jawel, om 8.45 uur werd ik alweer gebeld door Sanquin. Of ik met spoed bloedplaatjes wilde doneren, ik was namelijk een geschikte match met een patiënt die het dringend nodig had.

Hier ben ik een half uurtje op weg. Je kan zien dat ik nu mijn bloed terug krijg en ik heb ongeveer 1/3 gedoneerd van het totaal.

Euh, ja, op zich wil ik dat wel, maar hoe, wat en waar…. Nou eigenlijk nu zo snel mogelijk en als het kan op locatie Haarlem, Utrecht of Dordrecht. Euh, pardon, u zegt…. Ik heb geen auto tot mijn beschikking en ik moet even kijken of ik op mijn werk weg kan. Toen ze aanbood om een taxi te regelen voor me, werd het me duidelijk hoe dringend dit nodig was. Dus meteen op mijn werk alles geregeld en een half uur later zat ik in de taxi op weg naar Dordrecht. Nou vraag je je natuurlijk af, waarom ik niet naar een dichterbij gelegen afnamelocatie kon gaan. Echter niet alle afnamelocaties kunnen bloedplaatjes afnemen en van die beperkte locaties, was ook nog niet elke locatie in de ochtend geopend. En aangezien het ook nog even zou duren voordat de afname klaar zou zijn en het product ook nog gereed gemaakt moet worden voor donatie aan de patiënt, telt in dit geval ieder uur hard mee.

De (buitenkant) van de machine. Ik ben nu zo goed als klaar.

Op de afnamelocatie werd ik meteen allervriendelijkst ontvangen, alsof de rode loper uitging. Uiteraard moest ik het vragenformulier invullen, werd de controle gedaan en in dit geval werd een buisje bloed afgenomen. Van dit bloed werd mijn Hb gemeten en gecontroleerd of ik wel voldoende bloedplaatjes heb. Gelukkig was alles in orde (al was mijn bloeddruk door de spanning wel wat verhoogd….).
Ik mocht meteen doorlopen naar het speciale apparaat. Ik ben altijd volbloed donor geweest en wist dus totaal niet wat me te wachten stond. Voor de plasma-donoren onder de lezers, het gaat ongeveer zoals jullie gewend zijn.

Het apparaat werd in werking gesteld, de naald werd in mijn arm geprikt en het kleine uurtje afname kon starten. Er wordt bloed afgenomen, dit gaat door een speciale “centrifuge” waarbij de bloedplaatjes gefilterd worden, daarna krijg je je eigen bloed weer terug. De afname en teruggave wisselen hier wel sneller af en gaat eigenlijk continu. Af en toe was de druk wat te laag voor de afname, dan even knijpen in het balletje. Maar over het algemeen ging dat goed. Het teruggeven van het bloed vond ik wat akeliger aanvoelen en tintelde ook wat bij mijn arm. Maar ach, je doet het voor een goed doel. Dus niet teveel aanstellen en gewoon niet teveel bij nadenken.

De laatste restjes bloed worden nu terug gegeven. Boven de monitor zie je het zakje hangen met het gele plasma waar mijn bloedplaatjes in zitten.

Een uur later piepte de machine dat alles klaar was, dat ik voldoende bloedplaatjes had gedoneerd en dat ik afgesloten kon worden. Het laatste restje van mijn bloed dat nog door de slangetjes liep, kreeg ik weer rustig terug. En klaar was ik dan….
Ietwat wiebelig (voornamelijk van de spanning hoor) stond ik even later weer met mijn jas aan en een broodje in de hand te wachten op de taxi die me weer naar mijn werk zou brengen.

Al met al een enerverende ochtend. Bijzonder dat ik als niet-familie match met deze patiënt die het zo hard nodig heeft. Ons DNA zit kennelijk erg dichtbij elkaar. Heel speciaal dus. Mogelijk iemand die chemotherapie krijgt of bijv. iemand met veel brandwonden. Dus al met al super bijzonder dat ik als anonieme donor een ander in een levensbedreigende situatie heb kunnen helpen.

Meer informatie over het geven van bloedplaatjes: https://www.sanquin.nl/donor/donatiesoort/trombocyten-geven/

Vlinders tellen in het Kuinderbos

Vorig jaar was het helaas niet zulk mooi weer, bewolkt en regenachtig, waardoor het aantal vlinders voor ons groepje bleef steken op een schamele 3 stuks…..
Gelukkig konden we gisteren een mooiere score neerzetten. Het was natuurlijk weer het weekend van de jaarlijkse Tuinvlindertelling van de Vlinderstichting (eerste weekend van augustus). En dan organiseert Staatsbosbeheer een vlindertelling in het Kuinderbos, ook wel de grootste wilde vlindertuin van Nederland genoemd.

Dit keer scheen de zon aan een licht bewolkte lucht, de temperatuur was ongeveer 22 graden en er stond een licht briesje. Prima weer om vlinders te tellen. En zo geschiedde het dat in totaal bijna 100 vrijwilligers na een korte introductie door Kars Veling van de Vlinderstichting in groepjes op pad gingen en aan het tellen sloegen.

Marcel en ik kregen gebied nummer 29 toegewezen, een klein stukje rijden met de auto vanaf de beginlocatie. Met een plattegrond en telformulier in de hand gingen we aan de slag. Al was het even zoeken welk paadje we nou precies linksaf moesten inslaan. We hadden niet verwacht dat we over het hek en tussen de schapen door moesten…. En de schapen dachten weer dat wij wat lekkers kwamen brengen. Hebben we die toch ff flink moeten teleurstellen….

De Citroenvlinder was bij ons de soort die we het meeste zagen. Extra blij toen ik de Gehakkelde aurelia ontdekte en op het eind nog verrast worden door 2 Zwartsprietdikkopjes. Al met al leverden alle tellingen een totaal op van 1691 vlinders, verdeeld over 20 verschillende soorten. Met als meeste bijzondere de Argusvlinder en de Eikenpage. Marcel en ik hebben in totaal 56 vlinders gezien, toch maar mooi 53 stuks meer dan vorig jaar. 

Volgend jaar, zondag 5 augustus 2018, staat al weer in de agenda geblokkeerd voor deze ontzettend leuke vlindertelling.

« Oudere berichten