Category Archives: Persoonlijk

Stressen in lastige tijden

Schreef ik op 11 maart nog dat het wat krapjes zou kunnen worden…… Nou dat werd het echt wel. Door de hele coronacrisis gingen zaken een stuk langzamer. Rechtbank werkte ook een stuk langzamer (eigenlijk had ons convenant niet langs de Rechtbank gehoeven, als de mediator het juiste convenant had opgesteld). Dus uiteindelijk nam die het convenant pas op 20 maart in behandeling. De beslissing lag dus pas op 23 maart bij de advocaat. Eind van de middag ontvingen wij de beschikking per email inclusief de aktes van berusting. Die we meteen hebben ondertekend en per post hebben terug gestuurd naar de advocaat. Nu kon de hypotheekadviseur eindelijk mijn hypotheek gaan aanvragen.
Dat het daar ook allemaal wat langzamer liep, maakte dat ik op zich wel redelijk snel een rente-aanbod kreeg, maar de uiteindelijke, definitieve offerte, heb ik dus pas GISTEREN per mail ontvangen……
Man, weet je hoe zenuwslopend dat is. Helemaal omdat mijn onder voorbehoud al was afgelopen en de overdracht dus al over 2 weken is…..

Maar goed, voor mij is dus nu zo goed als alles geregeld en mijn overdracht over 2 weken zal niet meer in het geding komen (of de notaris moet lastig gaan doen….., laat ik er maar niet aan denken…..).

Wat betreft de verkoop van ons huis, dat ligt nog even wat lastiger. De potentiële kopers lopen flinke vertraging op met het regelen van hun financiering en dus komt de overdracht een beetje in het geding. We moeten het nu nog even afwachten hoe dat allemaal gaat aflopen.
Marcel heeft uiteindelijk ook een leuk huis gevonden in Zoetermeer. Het duurde even, werd een aantal keer overboden op leuke huizen, maar hij bleef positief. Was van mening dat dat huis dan niet voor hem was voorbestemd. En nu heeft ie dan gelukkig ook een ontzettend leuk huis gevonden, in een groene buurt. Daarvan is de overdracht eind juli.

De huidige omstandigheden met de coronacrisis maken het allemaal niet makkelijk. Hele dagen thuis zitten, af en toe maar naar het werk kunnen, de 1,5 meter afstand cultuur….. Het voelt allemaal zo onwerkelijk, surrealistisch. Als je een wandeling maakt en andere mensen wilt passeren, lijkt het net of je melaats bent. De enige groep die net doet alsof er niets aan de hand is, is toch wel de jeugd. Ze blijven in groepjes rondlopen, dicht bij elkaar. Doen alsof er (zo goed als) niets aan de hand is. Gaan ook niet echt aan de kant als je wilt passeren. Denken dat hen niets kan overkomen…..
Laten we het hopen voor ze. Tenslotte gun ik niemand dit vervelende virus en helemaal niet de ernstige gevolgen die het kan hebben.

Ben wel lekker aan het puzzelen geslagen. Heb een gave Wasgij puzzel gemaakt die ik had gekregen van Gien, mijn ex-schoonmoeder. Ga daar geen foto van bijvoegen, omdat ik anders de clue verklap wat je moet gaan leggen. Verder 2 toffe Jan van Haasteren puzzels 2e hands op de kop getikt. Die van de Nijmeegse Vierdaagse en van Popfestival. Die laatste is inmiddels gelegd. Echt super gaaf, met zoveel leuke details. Ik ga echt vaker deze prachtige puzzels maken!

#blijfthuis #staysafe #samensterk

Een nieuw jaar, een nieuwe start….

Het jaar 2020 begon allemaal wat minder rooskleurig dan ik had gehoopt. Marcel en ik hebben besloten om onze relatie niet verder voort te zetten…. Dat heeft natuurlijk nogal wat impact: de partnerregistratie moet beëindigd worden (soort scheiding), het huis moet verkocht worden en we moeten allebei een nieuw plekje vinden.
Het in gang zetten van de beëindiging van de partnerregistratie ging redelijk soepel en al snel lag er een convenant dat via een advocaat naar de rechtbank gestuurd werd. Na gesprek bij de hypotheekadviseur was het ook duidelijk dat het op zich wel mogelijk was voor Marcel om in ons huis te blijven wonen, maar dat een behoorlijke financiële aderlating zou zijn, dus dat zouden we ook niet gaan doen. Met een indicatie op zak konden we de huizenmarkt op. Makelaar Fred van Emil NVM Makelaars kwam langs voor de verkoop van ons huis en zou ons beiden ook gaan begeleiden bij een evt. aankoop van een nieuw huis / appartement.

En zo geschiedde het, dat we inmiddels zo ver zijn dat ons huis onder voorbehoud verkocht is (nog iets meer dan een weekje een kleine spanning). De overdracht hiervan zal begin juni zijn.

Ik heb inmiddels ook al een nieuw stekje gevonden: een leuk appartement vlakbij winkelcentrum In de Bogaard in Rijswijk. Daarvan krijg ik op 30 april al de sleutels…..
Voor Marcel is het nog even spannend. Naast dat hij nog een aantal bezichtigingen gepland heeft staan, heeft ie op een erg leuk huis in Zoetermeer een bod gedaan. Nog een paar dagen wachten en dan weet ie of het bod is geaccepteerd.

Begin mei ff aan de slag in mijn nieuwe appartement. Hoeft gelukkig niet echt veel aan te gebeuren, wat schilderwerk, een behangetje en nieuw laminaat (niet echt nodig, maar liever nu, dan over een jaar toch besluiten dat ik iets anders wil….). En dan kan ik zeg maar half mei over. Ondanks dat er nog veel geregeld* moet worden, kijk ik er wel naar uit.

* rechtbank laat namelijk helaas op zich wachten met het vonnis, waardoor er nog geen nieuwe hypotheek aangevraagd kan worden voor mij…. Gaat krapjes worden met alle deadlines….

Ervaringen KNMV trainingen

Toen vorig jaar de motorkriebels te groot werden, heb ik eerst maar een tweetal rijlessen geboekt bij mijn oude instructeur Anoep. Toch even kijken of ik het motorrijden nog echt leuk vond, of het nog lukte en of ik niet te bang was op de motor. Het ging nog redelijk als vanouds, je verleert het kennelijk niet echt. 

Eind februari dit jaar kocht ik dan een tweedehands motor. Het werd een grijze Suzuki GSX 750F. Terug naar mijn oude liefde, alleen dan met een klein beetje meer cc. Toch nog een beetje onwennig, pakte ik het motorrijden weer op. Al snel merkte ik dat bochten een “dingetje” was. Dus schreef ik me in voor de KNMV training “Beter door de Bocht”.

De perfecte bocht rijden

Het rijden van bochten beschouwen de meeste motorrijders als een van de leukste, maar ook als een van de moeilijkste kanten van het rijden op twee wielen. En terecht, het besturen van een motorfiets is veel lastiger dan het besturen van een auto. Tijdens deze bochtentraining gaan we op zoek naar de manier om de perfecte bocht te rijden. Dat komt aan op het herkennen en beoordelen van de bochten, het bedenken van de aanvalstechniek en de uitvoering daarvan.

Lees meer »

Afronden IVN Natuurgidsenopleiding

Op dit moment zijn Marcel en ik bezig met de afrondende fase van onze IVN Natuurgidsenopleiding. De laatste opdrachten worden geschreven en ons verslag over het adoptieterrein gieten we (samen met Sanne) in de vorm van een website. Met daarop allerlei informatie die we in de loop der tijd hebben verzameld en die we willen en kunnen delen. Uiteraard kunnen we die in de toekomst gewoon blijven vullen met nieuwe teksten en bevindingen.

Om de website alvast maar wat te promoten en meer bekendheid te geven, hier alvast een link: https://lentevreugd.wordpress.com

De komende weken dus nog even flink aanpoten om mijn verdiepingsopdracht op papier te krijgen en de laatste berichten te zetten op de website en dan kunnen we terugkijken op een intensieve, (bijna) 2 jarige opleiding, waarin we erg veel geleerd hebben, soms afgezien hebben (mega regen tijdens het waterweekend), gelachen hebben, ons kind gevoeld, grenzen verlegd hebben, maar bovenal veel plezier hebben gehad.
Onze stageopdracht (oprichten Fotowerkgroep) gaat even iets meer tijd kosten, omdat het bestuur ook nog wat andere werkgroepen wilde opzetten en dat liever tegelijkertijd deed. Maar die volgt nog in de loop van het jaar.

Ik ga / blijf me richten op allerlei kinderactiviteiten; vrijwilliger bij de Groene Basis (natuurexcursies voor basisscholen in Leidschendam-Voorburg) en vrijwilliger bij Staatsbosbeheer voor het kinderprogramma Hulpboswachter (in Bentwoud en Balij) en daarnaast blijf ik natuurlijk allerlei tellingen uitvoeren voor diverse organisaties, zoals SOVON en de Vlinderstichting. Kortom, voorlopig ben ik nog wel wat uurtjes zoet in de natuur!

Heerlijke avondwandeling

Nadat Marcel het laatste onderdeel van ons steigerhouten bankje voor de voortuin in elkaar had gezet, besloten we om nog even een avondwandelingetje te maken. De hoek om, straat uitlopen en we zitten in de Driehoek van het Bentwoud. Het zonnetje schijnt nog en we genieten van de natuur. We duiken een graspad linksaf op. Na 20 stappen stoot ik Marcel aan en wijs hem op een Haas die het pad af, het struikgewas induikt. Terwijl we de Haas nakijken, zien we er nog 1, en nog 1, en jawel hoor nog 1. En uiteindelijk hebben we gewoon 8 Hazen zien weg hoppen! Zoveel heb ik er nog nooit in 1 keer gezien.

Terwijl Marcel bezig is met de determinatie van een roofvlieg, voer ik de waarneming in van een Pinksterbloem onderwijl genietend van de zang van de Fitis. Wat een voorrecht om hier te wandelen. Ik wijs Marcel op een vogel in een boom die verderop staat. Kan ‘m niet echt thuis brengen; weliswaar een langere staart, maar toch zeker geen Ekster, ik mis het wit. Maar wat dan wel…. Gelukkig heeft Marcel wel zijn verrekijker mee genomen en die brengt dan ook uitkomst: we hebben zowaar een Koekoek gespot! Joehoe!!! Normaal hoor je ‘m alleen, en dan nu ook nog eens open en bloot in een boompje (zonder bladeren uiteraard) zien zitten.

Maar de Koekoek maakt alweer plaats voor de volgende prachtige waarneming: van 2 vechtende mannetjes Fazanten. Laag bij de grond tasten ze elkaar af, tot dat ze op een bepaald moment omhoog en richting elkaar springen. Een bijzonder spektakel!
Marcel heeft er op afstand een filmpje van gemaakt met zijn telefoon. Geniet mee!

We wandelen weer verder en horen tegelijkertijd de Rietgors aan de waterkant in het riet en een paar Kikkers ín het water. De kikkes kwaken uit volle borst. Fijn dat ook deze het water weer hebben gevonden (net als de vele padden en kikkers die Marcel en ik op de Zegwaartseweg hebben overgezet tijdens de paddentrek).

We wandelen het Bentwoud uit en loggen nog even de eerste geocache in onze nieuwe woonwijk. Lang geleden dat we nog eens aan Geocaching hebben gedaan. Dus weer extra leuk om weer te zoeken en te vinden….

Ruim een uur later zijn we weer thuis, met een grote grijns op ons gezicht. Dit gaan we zeker vaker doen. Wat zijn we blij dat we hier zijn komen wonen. De natuur is (naast onze eigen tuin die prachtig mooi wordt) zo lekker dichtbij om de hoek. Zalig! 

Fietstochtje op Nieuwjaarsdag

Ja wat doe je op zo’n Nieuwjaarsdag nadat je heerlijk uitgeslapen hebt…., familiebezoekjes op Nieuwjaarsdag sla ik heel graag over….
Dus stapten Marcel en ik maar op de fiets. Tenslotte ligt het Bentwoud hier maar een paar minuten vandaan. Eens zien wat we vandaag, na al het vuurwerk, hier nog kunnen waarnemen aan vogels.

In het Heemkanaal zat niet zo heel veel. Een paar Meerkoeten en een enkele Knobbelzwaan. De Kokmeeuwen vlogen gelukkig wel al weer in voldoende aantallen rond.
Bij het Bentwoud werden we verwelkomt door een Buizerd en er vlogen een paar Torenvalken rond. In een kleine bosschage hoorden we wat rare geluidjes. Even stoppen om goed te luisteren en te kijken en ja hoor, daar zaten een paar Koperwieken. In de verte liepen een paar mannetjes Fazanten en na goed kijken spotte ik ook nog een Haas! Terwijl Marcel probeerde de Koperwieken te fotograferen, zocht ik een andere bosschage af naar wat ik daar aan geluidjes had gehoord. En ja hoor, mijn favoriete Staartmezen; de bolletjes met een staartje….

Naast de Blauwe reigers, een Grote Zilverreiger en de nodige Krakeenden, Kuifeenden, Wilde eenden en wat Grauwe ganzen die opvlogen, werden we ook nog verrast door een grote groep Kramsvogels. Die waren even opgevlogen en landden in het lage struikgewas dichtbij ons. Binnen no time vlogen ze echter weer op en zagen we dat ze opgejaagd werden door een Sperwer. Terwijl ie een Kramsvogel achterna zat, vloog ie al piepend rakelings langs me heen. Zo snel dat de camera pakken niet eens zin had….. Wat een mooie ervaring!

Inmiddels koud en een beetje hongerig wilde ik maar al te graag weer naar huis. Maar ja, als je dan ineens in een elektriciteitsmast een Slechtvalk ziet zitten, dan blijf je nog maar even staan turen. Je favoriete vogel verdient immers wel aandacht, ook al ben je koud en hongerig…😋
Hij vloog af en toe op, vloog dan een rondje en landde dan weer in de elektriciteitsmast. Wat een leuk afscheidscadeau! Maar nu is het toch echt tijd om naar huis te gaan en lekker een beker warme chocomelk te drinken (met een appelbeignet erbij…..).

Bloedplaatjes donatie

Gisteren had ik een oproep gemist van een voor mij onbekend nummer. Het bleek bij opzoeken via Google te gaan om een nummer van Sanquin bloedbank. Vreemd, want waarom gaan mij die nou om 8 uur ‘s avonds bellen dacht ik nog….
Vanochtend toch maar het geluid van mijn telefoon aangezet op mijn werk (wat ik normaal nooit doe) en jawel, om 8.45 uur werd ik alweer gebeld door Sanquin. Of ik met spoed bloedplaatjes wilde doneren, ik was namelijk een geschikte match met een patiënt die het dringend nodig had.

Hier ben ik een half uurtje op weg. Je kan zien dat ik nu mijn bloed terug krijg en ik heb ongeveer 1/3 gedoneerd van het totaal.

Euh, ja, op zich wil ik dat wel, maar hoe, wat en waar…. Nou eigenlijk nu zo snel mogelijk en als het kan op locatie Haarlem, Utrecht of Dordrecht. Euh, pardon, u zegt…. Ik heb geen auto tot mijn beschikking en ik moet even kijken of ik op mijn werk weg kan. Toen ze aanbood om een taxi te regelen voor me, werd het me duidelijk hoe dringend dit nodig was. Dus meteen op mijn werk alles geregeld en een half uur later zat ik in de taxi op weg naar Dordrecht. Nou vraag je je natuurlijk af, waarom ik niet naar een dichterbij gelegen afnamelocatie kon gaan. Echter niet alle afnamelocaties kunnen bloedplaatjes afnemen en van die beperkte locaties, was ook nog niet elke locatie in de ochtend geopend. En aangezien het ook nog even zou duren voordat de afname klaar zou zijn en het product ook nog gereed gemaakt moet worden voor donatie aan de patiënt, telt in dit geval ieder uur hard mee.

De (buitenkant) van de machine. Ik ben nu zo goed als klaar.

Op de afnamelocatie werd ik meteen allervriendelijkst ontvangen, alsof de rode loper uitging. Uiteraard moest ik het vragenformulier invullen, werd de controle gedaan en in dit geval werd een buisje bloed afgenomen. Van dit bloed werd mijn Hb gemeten en gecontroleerd of ik wel voldoende bloedplaatjes heb. Gelukkig was alles in orde (al was mijn bloeddruk door de spanning wel wat verhoogd….).
Ik mocht meteen doorlopen naar het speciale apparaat. Ik ben altijd volbloed donor geweest en wist dus totaal niet wat me te wachten stond. Voor de plasma-donoren onder de lezers, het gaat ongeveer zoals jullie gewend zijn.

Het apparaat werd in werking gesteld, de naald werd in mijn arm geprikt en het kleine uurtje afname kon starten. Er wordt bloed afgenomen, dit gaat door een speciale “centrifuge” waarbij de bloedplaatjes gefilterd worden, daarna krijg je je eigen bloed weer terug. De afname en teruggave wisselen hier wel sneller af en gaat eigenlijk continu. Af en toe was de druk wat te laag voor de afname, dan even knijpen in het balletje. Maar over het algemeen ging dat goed. Het teruggeven van het bloed vond ik wat akeliger aanvoelen en tintelde ook wat bij mijn arm. Maar ach, je doet het voor een goed doel. Dus niet teveel aanstellen en gewoon niet teveel bij nadenken.

De laatste restjes bloed worden nu terug gegeven. Boven de monitor zie je het zakje hangen met het gele plasma waar mijn bloedplaatjes in zitten.

Een uur later piepte de machine dat alles klaar was, dat ik voldoende bloedplaatjes had gedoneerd en dat ik afgesloten kon worden. Het laatste restje van mijn bloed dat nog door de slangetjes liep, kreeg ik weer rustig terug. En klaar was ik dan….
Ietwat wiebelig (voornamelijk van de spanning hoor) stond ik even later weer met mijn jas aan en een broodje in de hand te wachten op de taxi die me weer naar mijn werk zou brengen.

Al met al een enerverende ochtend. Bijzonder dat ik als niet-familie match met deze patiënt die het zo hard nodig heeft. Ons DNA zit kennelijk erg dichtbij elkaar. Heel speciaal dus. Mogelijk iemand die chemotherapie krijgt of bijv. iemand met veel brandwonden. Dus al met al super bijzonder dat ik als anonieme donor een ander in een levensbedreigende situatie heb kunnen helpen.

Meer informatie over het geven van bloedplaatjes: https://www.sanquin.nl/donor/donatiesoort/trombocyten-geven/

Health Coach Program

Sinds half november volg ik op mijn werk het Health Coach Program. Erg interessant en heeft al tot kleine veranderingen geleid in o.a. mijn eetpatroon. Af en toe vind ik het wel lastig om dingen te veranderen, of omdat ik niet meteen resultaat zie. Ik wil graag teveel en te snel.
Een collega die het programma eerder heeft gevolgd, kwam daarop met dit filmpje aan. Een allerschattigst meisje dat met haar liefste stemmetje en op haar eigenwijze manier even uitlegt dat alles met kleine stapjes gaat. Dat je niet in één keer zomaar kan veranderen, maar dat je wel keer op keer een keuze kan maken. Deze ga ik echt onthouden!!!

Kiva lening

Het stond al een tijdje op mijn to-do lijstje. Een (klein) bedrag uitlenen aan iemand die het goed kan gebruiken om zijn/haar leefomstandigheden te verbeteren. De organisatie waar je dit heel makkelijk kan regelen is Kiva.org.
Zij faciliteren een website waar je zelf kan kiezen aan wie je je geld uitleent. Een student uit Kirgizië die graag Software Engineering wil gaan studeren, een vrouw uit Kenia die kunstmest, bestrijdingsmiddelen en zaden van goede kwaliteit wil kopen, of een familie die graag een toilet in hun huis wil laten bouwen, zodat ze fatsoenlijke sanitaire voorzieningen hebben.

Soms is er in totaal wat meer geld nodig, soms gaat het om kleine bedragen van zeg 300 dollar. Maar in alle gevallen kan je zelf al meedoen vanaf 25 dollar. En wie kan dat nou niet missen. Ik in ieder geval wel. En daarom heb ik mijn eerste 25 dollar vandaag uitgeleend aan een dame in Madagascar. Zij wil met de totale lening van 650 dollar een grotere hoeveelheid verse vis inkopen, die ze weer aan haar klanten kan verkopen. Op deze manier kan ze haar bedrijfje wat vergroten.

Ik ben heel benieuwd hoe het gaat lopen. Wellicht dat ik binnenkort nog een extra lening ga uitzetten. Zoals gezegd, ik kan het missen en ik help er anderen mee. Zodra de leningen weer zijn terug betaald, kan ik met dat zelfde geld weer andere mensen gaan helpen.

Neem eens een kijkje op mijn Kiva pagina: https://www.kiva.org/invitedby/emmie72
Wellicht vind je het ook leuk om aan mee te doen.

#payitforward

Film Down to Earth

Een paar weken geleden vroeg een vriendin me of ik zin had om mee te gaan naar deze film: Down to Earth. Ze had wel het idee dat dit iets voor mij zou zijn. Het was nog even zoeken naar een geschikte locatie om de film te gaan zien, want het aantal voorstellingen was nog niet zo heel erg groot en vaak werd de film doordeweeks overdag getoond. Niet echt handig als je werkt. Maar we vonden een voorstelling die én in de avond was én voor ons beide goed bereikbaar was.

En zo geschiedde het dat ik vanavond diep onder de indruk was van deze zeer inspirerende film, waarin een Nederlandse gezin (vader, moeder en 3 kinderen) op zoek gaat naar onze ‘Keepers of the Earth’. Meestal erg ver weg van de drukke maatschappij, dicht bij de natuur.
Een spirituele zoektocht, zonder zweverig te zijn, maar juist met de neus op de feiten drukkend, dat we beter voor onze natuur en onszelf moeten zorgen.

De film draaide eerst in slechts een paar filmhuizen, maar inmiddels trekt ie door heel Nederland volle zalen. Blijven de vertoningen maar doorgaan en doorgaan. Iedere voorstelling wordt kort ingeleid en achteraf is er de mogelijkheid om met elkaar na te bespreken. Een absolute aanrader!

Down to Earth is a thought-provoking cinematic experience of the ancient, earthly wisdom. It’s taking us on an inner journey, reconnecting us with our source and the mutual path we are walking. From the heart of the Amazon, to the jungles of India, from the Australian outback to the Kalahari Dessert, from the Andes to the banks of Lake Superior, we meet one-to-one with the Earth Keepers. Humble, connected individuals are still connected to the Earth, the Elements and to the Other Worlds. They have retained a natural balance and live in harmony with All That Is. Having lived in hiding for centuries, the Keepers of the Earth see that now is the time to step forward and share their insights and wisdom with those who are ready to listen. 

« Oudere berichten