Tag Archives: litteken

Langste duik

Hoi allemaal,

ik weet het, het is de laatste tijd wat stilletjes rondom mijn persoontje.

De reden is heel simpel. Ben tijdelijk uitgeschakeld door whiplashklachten, veroorzaakt door een aanrijding van achteren. Hierdoor heb ik niet meer hardgelopen de laatste tijd.

Verder heb ik het erg druk in mijn spaarzame vrije uurtjes met het opknappen van mijn huisje. Die gaat namelijk in de verkoop. Roel en ik hebben het besluit genomen om te gaan samenwonen.

En ons oog is daarbij niet gevallen op mijn huis, maar op het zijne in Weert.

Mijn huis gaat dus de verkoop in. Ik heb mijn huidige baan opgezegd en ben ook hard aan het zoek naar een baan in de omgeving Weert. Mocht er nog iemand iets weten in die omgeving op het gebied van directiesecretaresse / office manager, hou ik me ten zeerste aanbevolen……..

Al met al dus een hoop geregel en zo. En dan blijft er weinig tijd over om nog te loggen.

Met mijn litteken in mijn gezicht gaat het redelijk. Ikzelf ben er nog steeds niet aan gewend en ik zie het zelf toch wel negatief in dat het echt goed gaat komen. Andere mensen zien het echter nog steeds positief in. Dus ik moet het gewoon afwachten. De tijd zal het leren.

Heb tussendoor ook nog wel een enkel duikje gemaakt, maar de meeste duiken zijn op dit moment trainingsduiken en daar is nou ook niet echt wat leuks over te vertellen.

Maar gisteren werd het trainingsduikje ook een funduik. En uiteindelijk mondde de duik uit in een recordduik. We begonnen met wat oefeningen, valve drill, S-drill, vinslagen. Daarna de put overgestoken op een constante diepte van 7 meter. Dat viel nog best tegen, maar ging wel goed hoor. Aan de overkant was het ontzettend mooi begroeid en kwamen we meteen een grote school baarzen tegen. Daar weer oefeningen gedaan, o.a. weer valve drill en slepen van bewusteloze duiker. Ik voelde me zo lekker dat ik aangaf ook mijn maskeroefening te willen doen. Dus masker af en dan maar even blijven hangen. Naar mate ik wat langer hing zonder masker op, begon ik er echt aan te wennen. Dus nadat ik mijn masker weer had opgezet, heb ik aangegeven meteen weer de oefening te willen doen. Dus nog een keer. Nu gaf mijn buddy aan, zet dan ook maar je reservemasker op. Zo gezegd, zo gedaan, dus reservemasker uit pocket vissen en die opzetten. Oeps, dat bandje moet ik nog even bijstellen, want die zit nu veels te strak……..

Dus moest dit masker ook weer af en het normale op. In totaal nu dus 3 keer masker volledig afgezet. En het ging nu eindelijk zonder schrik of zo. Bleef ook keurig op diepte hangen. Ik ben trots op mezelf.

Nadat we weer wat rond hadden gezwommen, keek ik op mijn horloge en zag dat we al 90 minuten aan het duiken waren. Mooie tijd, we gingen richting kant, dus het zou niet al te lang meer duren.

12 minuten later zit ik onder water te rekenen. Mmmmm, nu 102 minuten. Mijn langste duik was tot nu toe 118 minuten. Met de hoeveelheid lucht die ik nu heb, kan ik daar wel overheen komen. Ok, even communiceren via de wetnotes met mijn buddy om te vragen of hij akkoord gaat. En jawel hoor. Dus we draaien even andere richting op en oefenen nog even op de helicopter turn. Ja als je dan toch bezig bent, ben dan ook even nuttig bezig.

Buddy oefent nog met het oplaten van het boeitje. En dan gaan we richting het ponton.

Uiteindelijk steek ik mijn koppie op 122 minuten boven water.

Ja je leest het goed, ik heb 122 minuten onder water doorgebracht. Dat is inderdaad 2 uur en 2 minuten!!!!!

De gemiddelde diepte tijdens deze duik was 6 meter exact. Maximale diepte was 13,4 meter (maar dat was heel even in de put). En mijn luchtverbruik was 15,7 liter per minuut (op zich wel hoog voor mij, maar we hebben dan ook veel oefeningen gedaan).

Mijn nieuwe D7 300 bar is dan ook goed ingewijd. De set lag prima, banden moeten nog een beetje versteld worden en dan is ie perfect.

Binnenkort op vakantie en dan ga ik heerlijk genieten van het mooie heldere water met zijn kleurrijke onderwaterleven in Egypte. Daarna nog even werken, dan duikcursus in Duitsland en dan is het verhuizen geblazen. Vanaf 1 oktober woon ik dan officieel in Weert.

Tot dan!!!!

Vervolg van Spiegeltje, spiegeltje aan de wand

Zo we zijn inmiddels 10 dagen verder nadat de plastisch chirurg het knobbeltje heeft weggesneden. Oja, voor de nieuwsgierigen onder jullie. Het bobbeltje heeft natuurlijk een naam en ik heb vandaag maar aan de dermatoloog gevraagd of ze het wilde opschrijven, onthouden kon ik het niet. Het bobbeltje heet: granuloma pyogenicum en voor een goede site met wat medische uitleg klik hier.

Vandaag zouden de hechtingen er eindelijk uitgaan. Moet zeggen dat tot aan het weekend het allemaal erg voorspoedig ging. Althans naar mijn mening. Vanaf maandag begon het te irriteren. Ik raakte natuurlijk nu steeds vaker per ongeluk de hechtingen aan (was ze niet meer echt bewust) en dat irriteerde behoorlijk op de wond. Bij 1 hechting was echt goed te zien dat het daar een klein beetje aan het ontsteken was.

De assistent haalde de hechtingen eruit. Dat ging gelukkig goed en ik ben niet misselijk geworden of flauw gevallen. Wauw, ik ga vooruit.

Even wachten en toen kwam de dermatoloog. Allereerst met de uitslag dat het inderdaad een granuloma pyogenicum was, een goedaardig knobbeltje. Dit wist ik natuurlijk al wel, want dat had ze vorige keer al gezegd, maar het laboratorium moet dat natuurlijk nog wel even bevestigen.

Volgens haar zag de wond er niet optimaal uit. Het was licht geïrriteerd en jammer van het plekje bij 1 van de hechtingen. Ja duh, dat had ik ook al gemerkt en nu.

Ze schreef me Locoid creme voor (een zalf met hydrocortisone). Van de beschrijving en bijwerkingen van deze zalf word je ook niet echt vrolijk, maar goed, dat wist ik op dat moment natuurlijk nog niet.

Een week iedere dag 1 maal dun insmeren om de irritatie te verminderen.

En verder vertelde ze me even doodleuk dat ik het toch wel een jaar moest geven voordat het litteken echt weg zou zijn. Pardon, u zei een JAAR!!!!!!

Dat was wel even een flinke domper. Dat had ik niet verwacht. Maar goed, het is niet anders meer en natuurlijk ben ik blij dat die lelijke bloedende bobbel weg is. Want dat zag er ook niet uit.

Maar ik moet nu deze zomer dus wel opletten met de zon in mijn gezicht. Zorgen dat ik continu tubetje goede beschermingsfactor bij me heb, die ik er op kan smeren. Want zon is ook niet echt goed voor een litteken. Verder krijg ik natuurlijk tips van mensen om bijv. Calendula zalf te gebruiken of Johannesolie. Volgens de dermatoloog is de werking van deze producten nooit bewezen, dus volgens haar niet zinvol. Uiteraard sta ik vrij om het te gebruiken, maar het hoeft zeer zeker niet.

Nu weet ik dus niet goed wat te doen. Eerst nog even een paar dagen die Locoid creme gebruiken, totdat de irritatie weg is, maar dan. Wel of niet aan de slag met die anti-litteken middeltjes.

Hieronder zie je het resultaat zoals het er nu uit ziet. Sommige zullen denken, ach Esther, waar maak je je druk om. Ik weet het, maar het is toch in mijn gezicht en voorheen zat het er niet, dus het is nog steeds wennen voor me. Niet dat ik nou zo ijdel ben, maar toch…….

IMG_0139

En zo ziet het eruit als je mijn hele gezicht ziet.

IMG_0151_klein