Tag Archives: steengroeve

Duikweekend steengroeven België

Afgelopen weekend stonden een aantal steengroeven in België op het programma. Normaal duik ik 1x per jaar in de steengroeven van Sprimont en La Gombe en daar blijft het dan verder bij. Maar Fie wilde haar 30e verjaardag dit keer op een bijzondere manier vieren en had een flink aantal mensen uitgenodigd voor een weekendje steengroeven om met haar dit heuglijke feit te vieren. Op vrijdagavond reed ik (nadat ik thuis had gegeten en mijn spullen had gepakt) richting Dilbeek om nog even te kletsen met Fie en Karen en daarna lekker het bedje in te kruipen. Het was bijna een 2 uur durende rit geweest en ik was best moe na een drukke werkweek. Maar nu had ik al het ergste gedeelte van de rit erop zitten, de volgende dag hoefde ik dan nog maar een uurtje te rijden.

Zaterdag vroeg opstaan, laatste spullen inpakken en op weg richting Barrage de l´Eau d´Heure (een stuwmeer).

lacsdeleaudheureAldaar gestart met duiken met Karen en Fie, maar Karen voelde zich niet helemaal lekker onder water, dus die hebben we even naar de kant begeleid. Verder gedoken met Fie. Het zicht was erg goed. In het ondiepe gedeelte zaten heel veel huisjesslakken, verder kwamen we de nodige baarsjes tegen, het stikte er van de zebramosseltjes en we hebben ook nog een rivierkreeftje gezien. Fie’s diverse pogingen om de bus te vinden, mochten helaas niet baten…… Maar al met al een ontspannen rustig duikje.

Na de duik reden we vrij snel door naar de volgende duiklocatie. Nu stond Carrière de Vodelée op het programma (de thuishaven van Fie en Karen).

vodelee_plan_small Bij Vodelée aangekomen, was de groep wat groter geworden. Ik zou samen met Karen duiken. Even voor haar weer de rust vinden in het duiken en met name tijdens de afdaling. Maar iedere keer als Karen op haar computer zag dat ze rond de 8 meter zat, schrok ze, werd onrustig en ging weer iets omhoog. Mmmm, daar moeten we even iets aan. Ik dekte dus met mijn hand haar computer af en zakte heel rustig met haar af. Zonder enig probleem zat ze even later keurig op 11 meter. Aldaar zijn we de steengroeve rond gaan duiken. Karen heeft me een tank laten zien waar we doorheen konden duiken. Alsmede de telefoon. Vlakbij de ingang zat nog een onwijs grote karper roerloos tussen de stenen. We dachten zelf dat ie dood was of nep, maar bij navraag bleek het gewoon een rustende karper te zijn geweest. Ook nog de baby steurtjes gezien. Karen had genoten van de duik, al had ze het wel wat kouder gehad omdat ze nu zo rustig had gedoken ipv met snelheid de groeve rond te duiken.

Karel had de botte pech dat hij de achterdeur van zijn auto niet open kreeg. Uiteindelijk heeft ie dan besloten om de ruit in te slaan, om toch in de auto te geraken…. Ja je moet toch iets he. Even kletsen bij de duikstek, maar dan toch even langs de camping om de tentjes op te zetten. Het kan maar alvast klaar staan he. Ik had van Tineke een tentje mogen lenen. Het was zo’n 2 seconden opzet tent. Geweldig is dit. Je rits de zak open, haalt de band ervan af, schudt een keer met het pakketje en je tent is opgezet. Dit is echt wat voor mij. Paar haringen de grond in, zodat de tent niet kan wegwaaien en klaar is Emmie. Mmm toch eens over denken om zelf zo’n tentje aan te schaffen.

200906067 Voor de BBQ reden we weer terug naar de duikstek, alwaar het houtskool al rustig aan het opwarmen was. De tomaten en het brood werden gesneden, de flessen werden opengetrokken en de grote verhalen gingen al de ronde. Kortom, gezelligheid alom. Rond de klok van 11 uur was het eten dan toch op, de drank had voldoende gevloeid en we vonden het tijd worden om weer richting de tentjes te gaan. Tenslotte moeten we morgen weer op tijd opstaan en willen we wel op een verantwoorde manier gaan duiken natuurlijk.
De nacht is redelijk rustig verlopen op het gesnurk van Jay, Laurens en Ron na…… En nee Cas, ik heb niet gesnurkt……

Zo tegen half 8 kijken de eerste, toch een beetje vermoeide, gezichtjes voorzichtig uit hun tentjes. Ja ja, het is echt tijd om op te staan. De tenten moeten namelijk al weer opgeruimd worden en na het ontbijt rijden we dan richting Carrière La Croisette. Het opzetten van de tenten was bij iedereen snel gegaan, maar het weer inpakken van de tenten vergde toch iets meer tijd. Zeker bij de 2-seconden-opzet-tenten. Ik heb een partij staan hannesen en kwam er maar niet uit. Gelukkig zat met de hulp van Cas en de beschrijving (jaja, RTFM……) de tent dan eindelijk weer terug in de zak. 200906079

Bij La Croisette aangekomen, moesten we nog even wachten voordat de poort open ging. Wat een gedoe toch bij die steengroeven, maar goed, ik duik er gelukkig niet iedere week. Dit keer zou ik met Juan Moreno gaan duiken. Eindelijk zou het er dan eindelijk van komen. Het was inmiddels al aardig warm geworden, dus omkleden en plonzen maar. We zakten af tot ongeveer 30 meter en hebben op die diepte het eerste rondje door de steengroeve gemaakt. Op de bodem treffen we wat voorwerpen aan die in een ver verleden door de werklui zijn gebruikt. Rustig aan stijgen we een 10-tal meters en maken opnieuw een rondje door de steengroeve op ongeveer 20 meter diepte. Aan het einde van de duik vermaken we ons nog even prima met de prachtige grote karpers. Die zijn zo tam, dat als je met een steen op het huisje tikt, ze vanzelf aan komen zwemmen, omdat ze denken dat ze eten krijgen.

200906155 Ook hier is het na de duik weer gezellig keuvelen over vanalles en nog wat. Maar er staat nog 1 steengroeve op het programma, dus in colonne rijden we naar Carrière de Roche Fontaine. Het is inmiddels zo warm geworden dat de zweetdruppeltjes van mijn voorhoofd liepen. Dit keer zou ik samen met Jenny duiken die voor de eerste keer met een D12 zou gaan duiken. Op zich niet echt veel anders natuurlijk dan met een D7. Hij is alleen wat groter en zwaarder. Rustig laten we ons over het randje zakken. Het nadeel van steengroeven is eigenlijk dat er zo weinig te zien valt. Je duikt langs steile wanden, die soms best wel mooie graveringen hebben en er zit soms wat vis, maar daar blijft het dan wel bij. Of er moet nog een zeilbootje, cockpit of iets dergelijks zijn afgezonken, maar die hoeven eigenlijk niet zo nodig voor mij. Ook hier vinden we trouwens een hoekje waar het stikt van de vissen. Het lijkt wel of we in een aquarium zitten.

Al met al heb ik vier prachtige duiken gemaakt. Het heeft (ondanks dat je er weinig kan zien) toch wel iets dat duiken in steengroeven. Ik heb in ieder geval weer eens een diepe duik gemaakt. Altijd fijn om te merken dat je je prima op je gemak voelt met 30 meter water boven je.
Aan het eind van de middag wordt het dan ook weer tijd om de terugreis te aanvaarden. Tenslotte is het eerst ruim een uur rijden richting Brussel. Daar houden we met een paar mensen nog een tussenstop om even lekker wat te eten. Ik rij daarna met een tussenstop in Breda naar huis. En lig pas laat op bed, maar met een geweldig goed gevoel en 4 duiken rijker. Het was een prachtig weekend. Iedereen die mee was, wil ik dan ook hartelijk danken voor de gezelligheid en de goede sfeer. Extra dank aan Fie natuurlijk die dit weekend heeft georganiseerd en bij iedere steengroeve de inschrijving voor ons heeft verzorgd. Volgend jaar weer!!!!!

Foto’s van het weekend gemaakt door Laurens van Rijn (http://tinyurl.com/kphph2) en door Bart Hoogeveen (http://tinyurl.com/n8lsk6).

Duiken steengroeve Dongelberg

Gisteren heb ik een duik gemaakt in de steengroeve Dongelberg. Sinds 1980 mocht er in deze steengroeve niet meer gedoken worden, maar nu, na meer dan 25 jaar, is de steengroeve weer open.

Ik had afgesproken met Jan, dus om 8.30 uur zat ik in de auto richting Landgraaf. Daar aangekomen even rustig een kopje thee gedronken. Marc kwam ons ophalen met de bus. Dus spullen inladen en op pad om ook nog even Marcel op te halen. Rond 11 uur reden we dan vanuit Landgraaf richting Dongelberg. In Dongelberg zelf was het even zoeken, maar het dorp is nu ook weer niet zo groot, dus de steengroeve werd al snel gevonden.

We werden hartelijk welkom geheten door de uitbater Carlo die ons ook nog even een stukje uitleg gaf over de steengroeve en hoe het er onder water uit zou zien. De spullen werden opgetuigd en we maakten ons verder klaar voor de duik. Marc zou met Marcel duiken en ik samen met Jan.

dongelberg1Het te water gaan, is makkelijk. Gewoon lekker het trapje aflopen, onderaan je vinnen aan doen en je kunt gaan. We hadden besloten om eerst de “grotjes” vlakbij het te water gaan te bekijken. Ik schat het eerste “grotje” in en besluit om er ff in te gaan. Het is gewoon een kleine ruimte. En dat klein is kleiner dan ik gedacht had. Ik dacht dat het er ruim genoeg zou zijn om mezelf gewoon om te draaien, maar dat was toch iets moeilijker dan ik dacht. Helaas ik heb de muren geraakt. Strafpunten Esther en terug naar af…….. Jan besluit bij het zien van mijn manouevres heel slim om hier maar niet in te gaan. Hij is immers nog groter dan ik.

dongelberg2 Daarna beginnen we aan het rondje steengroeve. We duiken eerst op diepte een stuk en dan stijgen we geleidelijk wat. Onderweg komen we nog een tweetal autowrakjes tegen. Het zicht is redelijk. Op 30 meter is het zicht matig, dieper moet je niet gaan, want daar is het zicht ronduit slecht. Het lijkt gewoon of je lamp uitgaat, zoveel zwarte stof hangt er. Vanaf 15 meter en ondieper is het zicht vrij goed. In het gedeelte waar de bomen staan, komen we nog een flink aantal vissen tegen. Die verschuilen zich lekker tussen de takken.

Na 69 minuten hebben we het wel gezien. We hangen op dat moment bij een soort vierkant torentje. Jan geeft aan nog een paar minuten stop te moeten maken. Ik heb eigenlijk niet echt een goed idee waar we nu uiteindelijk zijn uitgekomen. Na in totaal 72 minuten steken we onze hoofden weer boven water en komen we er achter dat we vlakbij de instap zitten. We zijn dus bijna rond gegaan. Het water had een “aangename” temperatuur van 7 graden.

Marc en Marcel zijn al bij de auto. Zij hebben geprobeerd om de 40 meter aan te tikken, maar door het slechte zicht hebben ze dit maar laten schieten. Het was echt niet te doen.
We kleden ons rap om en gaan snel lekker opwarmen in de kleine kantine met warme choco en een kopje soep. Als ook de logboeken zijn ingevuld, gaan we weer op weg terug naar huis.

Bij Jan thuis aangekomen even snel douchen en daarna gaan we nog samen met zijn vrouw Carla lekker eten bij de Italiaan. Als ik uiteindelijk om 11 uur ‘s avonds thuis ben, kan ik terugblikken op een lange en vermoeiende dag, maar met een leuke duik in een nieuwe steengroeve die absoluut potentie heeft.

Marc, Marcel en Jan, hartelijk dank voor jullie gezelligheid en de leuke duik! Het is voor herhaling vatbaar! En voor Jan nog een extra bedankje voor je gastvrijheid!