Tag Archives: vrienden

Rustig op bloggebied

Ja het is de laatste tijd een beetje rustig op bloggebied. Niet dat ik niets te vertellen heb, maar meer omdat ik er even de tijd niet voor kan vinden. Vorige week ben ik natuurlijk begonnen in mijn nieuwe baan bij de TU Delft. Ik ben nu 1,5 week verder en ik kan zeggen dat ik het naar mijn zin heb. Ik weet bij lange na nog niet alles, maar ik begin al een beetje mijn draai te vinden. Inmiddels met alle 5 de hoogleraren gesprekken gehad over wat ik voor hen kan betekenen. En het leuke is dat ik best wel met open armen ben ontvangen. Doet een mens natuurlijk altijd goed.

Omdat ik helaas nog geen huisje heb in de regio van Delft (maar die komt dus snel), verblijf ik door de weeks bij een vriend. Iedere dag op en neer reizen is natuurlijk niet te doen. Daarvoor liggen Deurne en Delft echt te ver uit elkaar en de ochtendspits werkt natuurlijk ook niet echt mee. Vorige week maandag kon ik het nog in 2 uur en een kwartier redden (zat om 6.15 uur in de auto). Maar eergisteren deed ik er helaas 3 uur over. Ook nu was ik om 6.15 uur vertrokken. Maar al toen ik de snelweg opdraaide, hoorde ik op de radio over een auto die op zijn kop lag op de A58 tussen Tilburg en Breda. Daar zou ik nog minimaal een half uur over doen, voordat ik daar zou zijn, met alle ellendige gevolgen van dien. En ja hoor, ik kwam in een file terecht van toen 10 kilometer. Daardoor kwam ik weer voor de Moerdijkbrug ook in de file terecht. Vorige week was ik die net voor. En natuurlijk is het op de ring van Rotterdam ook heel druk. Al met al niet echt super natuurlijk.

Gelukkig verblijf ik door de weeks dus lekker in de regio. Sterker nog, ik logeer op dit moment op ongeveer 250 meter afstand van mijn nieuwe huisje. Yep, Robertino (mijn gastheer) woont in dezelfde straat als ik. Overigens mag ik ook wel even hier een compliment plaatsen naar mijn gastheer. Hij is echt een uitstekende kok en ik word schandelijk verwend. Iedere dag als ik uit mijn werk “thuis” kom, is het eten al bijna klaar en kan ik zo aan tafel aanschuiven. Ik heb echt al heerlijke gerechten gegeten (soms een beetje pittig) en ik heb niets te klagen.

Op vrijdag rij ik dan aan het einde van mijn werkdag weer naar mijn huis in Deurne. Afgelopen keer ging dat redelijk vlot en was ik in 2 uur weer thuis. Doerak en Gizmo worden heel lief verzorgd door mijn overbuurvrouw. Gizmo vindt haar natuurlijk helemaal geweldig, omdat ze iedere dag eten komt geven. Doerak heeft wat moeite. Raar is dat toch, had juist de problemen verwacht met Gizmo.
Normaal komen ze me al miauwend tegemoet als ze honger hebben. Maar afgelopen vrijdag was het bijzonder stil toen ik binnen kwam. Ik wist meteen dat er iets aan de hand was natuurlijk. Gelukkig niets ernstigs. Ze hadden de voorraadbussen van hun voer van de vensterbank afgegooid. Waarschijnlijk in hun strijd door de ruiten heen met de buurtkatten. Helaas was de deksel van een van de bussen eraf gesprongen. Doerak en Gizmo vonden dat natuurlijk helemaal niet erg en hebben hun buikje rond gegeten. Wonder boven wonder was de voorraadbus van Gizmo open gesprongen (met speciaal dieetvoer) en heeft ie dus het goede voer gegeten……
Verder heb ik ze het hele weekend maar enorm verwend met een hele boel knuffels. Dat hebben ze wel verdiend. Nog een paar weekjes……

Nu ik weer hier in de regio ben, kan ik ook weer afspreken met vrienden. Vorige week was ik ‘s avonds nog te moe, maar gisteren ben ik naar Marcel en Inge geweest en hebben we gezellig op de Wii gespeeld. Erg gelachen natuurlijk. Ik ben er niet zo heel erg geweldig in. Heb ook nauwelijks ervaring op dat ding.
Morgen ga ik gezellig met Caroline een hapje eten ter gelegenheid van mijn verjaardag, maar ook nog een beetje voor haar verjaardag waar ik niet bij kon zijn. Mijn feestje vier ik wel als ik gesetteld ben, tegelijkertijd met een housewarming. Is wat makkelijker.

Zo zijn jullie weer een beetje op de hoogte van hoe het me in de afgelopen tijd een beetje vergaan is.

Thanks for being a friend

Vrienden, wat zijn ze toch belangrijk in het leven. En in mijn eigen geval, eigenlijk nog belangrijker dan familie. Met mijn familie heb ik niet zoveel, behalve dan met mijn zus. Maar zelfs mijn zus kan het in haar eentje niet opnemen tegen mijn vriendengroep.
En in het afgelopen jaar heb ik zo goed gemerkt hoe belangrijk het is om vrienden te hebben, maar ook om vrienden dichtbij te hebben.

Vorig jaar september verhuisde ik voor de liefde van Den Haag naar Weert. Ik zei mijn huis en baan op en zei mijn vrienden gedag. Natuurlijk zouden we elkaar blijven zien en met de ontwikkelingen van deze tijd (email, MSN. gsm, Skype etc) kun je ook op afstand natuurlijk makkelijk contact houden. En toch kan dat laatste een arm om je schouder of een goede knuffel NOOIT vervangen.

En wat heb ik het in het afgelopen jaar gemist om heel spontaan te besluiten om ff bij een vriendin een bakkie thee te gaan drinken. Want nu heb ik dan wel ff een rit van bijna 2 uur voor de kiezen, om nog maar niet te spreken over de terugreis……

In de afgelopen dagen zijn er een paar voorbeelden langsgekomen, waarin ik zo blij ben dat ik goede vrienden heb, maar ook dat ik enorm blij ben dat ik straks weer dichtbij ze in de buurt woon. Zondag ben ik met een vriendin naar Kijkduin geweest. Even gezellig wat drinken en ondertussen moesten we alle verhalen nog aan elkaar vertellen van de afgelopen periode. We merkten dat we elkaar zo lang niet hadden gesproken en dat er toch behoorlijk veel in onze leventjes was gebeurd. Zo face to face zijn de gesprekken toch ook weer heel anders. Dus maar even langs de supermarkt om boodschappen te doen, zodat we ook nog de tijd hadden tijdens het avondeten. Uiteindelijk stapte ik dan om half 9 in mijn auto om het hele stuk naar Deurne weer terug te rijden. Maar wat zat ik na te genieten in de auto. Het had me zo’n goed gedaan. De gezelligheid, de goede gesprekken, maar ook ff het geneuzel als 2 meiden.

Van de week kreeg ik van een vriend, die ik helaas ook al weer even niet heb gezien, de volgende tekst in een mailtje:

Kan me goed voorstellen dat je daar in het verre zuiden je draai niet kan vinden. Het is nogal wat. En daar voor een liefde zijn is anders dan alleen. En dan kan je nog zo goed zijn in vrienden maken, of het naar je zin hebben op je werk. Als je het niet naar je zin heb, moet je keuzes maken. En daar kan je alleen maar trots op zijn hoor! Wat vond ik jou stoer dat je de stap nam om die kant op te gaan. En wat vind ik je stoer dat je nu ook weer besluit terug te komen! Het is nogal wat en je doet het toch.

Ik was blij dat ik de steun kreeg die ik zo goed kan gebruiken. Door alles wat er is gebeurd, zit er soms wel eens de twijfel in of ik de juiste beslissingen heb gemaakt. Normaal ben ik niet iemand die spijt heeft van beslissingen. Op dat moment zijn het de goede beslissingen, anders neem je ze niet. Dat het kan veranderen en dat je een andere mening over iets krijgt, prima, maar dan moet je gewoon weer een nieuwe beslissing nemen.

Gisteravond had ik een (voor mij) zwaar gesprek met een goede vriend. De woorden die hij via de chat tegen me sprak, zorgden ervoor dat ik mega emotioneel werd. Man, wat mis ik het dan dat de persoon niet in de buurt is. Wat zou ik dan graag een arm om mijn schouders hebben en niet in mijn eentje achter de pc zitten te janken. Zware emotionele gesprekken zijn niet geschikt om te houden via MSN.

Maar goed, daar komt binnenkort gelukkig verandering in. Dan woon ik weer dichterbij mijn vrienden en is het makkelijker om iets af te spreken, spontane acties kunnen weer en er is vaker die knuffel die iedereen zo goed kan gebruiken.

Via deze hele onpersoonlijke weg wil ik mijn vrienden hartelijk bedanken voor het feit dat ze er zijn. Dat ze me in het afgelopen jaar zo gesteund hebben. Dat ondanks de afstand, ze er wel voor me waren. Dat ze probeerden om via MSN, sms-jes, mail, chat etc. mij een hart onder de riem te steken. Dat er soms nachtelijke chatsessies waren. Binnenkort krijgen jullie allemaal een hele dikke knuffel van me. Gewoon omdat ik van jullie hou en omdat ik blij ben dat ik zulke goede vrienden heb!!!!